LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

intrepidus

intrepidus (feminine intrepida, neuter intrepidum)
Classical[ɪnˈtrɛ.pɪ.dʊs]Ecclesiastical[inˈtrɛː.pi.dus]

Meaning

  1. adjectivefearless, unshaken, undaunted, intrepid

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeintrepidusintrepidaintrepidum
genitiveintrepidīintrepidaeintrepidī
dativeintrepidōintrepidaeintrepidō
accusativeintrepidumintrepidamintrepidum
ablativeintrepidōintrepidāintrepidō
vocativeintrepideintrepidaintrepidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeintrepidīintrepidaeintrepida
genitiveintrepidōrumintrepidārumintrepidōrum
dativeintrepidīsintrepidīsintrepidīs
accusativeintrepidōsintrepidāsintrepida
ablativeintrepidīsintrepidīsintrepidīs
vocativeintrepidīintrepidaeintrepida

in-trĕpĭdus, a, um, adj. 2. in,
I. unshaken, undaunted, intrepid (poet. and in post-Aug. prose).
I. Of living beings: intrepidus minantibus, Tac. H. 1, 35: paucae bestiarum in hostem actae, Liv. 30, 33, 14: dux, id. 44, 6, 6: tranquillus, intrepidus, immobilis, Gell. 19, 12: genitor discrimine nati, Val. Fl. 1, 503: nova nupta, App. Mag. 76, p. 323, 7: fortis et intrepidus, id. Met. 4, p. 171, 7: ac paratus, Lact. 3, 9, 14; Just. 24, 4, 8; Val. Max. 3, 2, ext. 3; Plin. praef. § 5; Curt. 8, 11, 18: quaecumque altaria tangere, Juv. 13, 89 al.—With Gr. acc.: voltum, Luc. 5, 317.—
II. Of inanim. and abstr. things: vultus, Ov. M. 13, 478: modulatio, that drives away fear, Gell. 1, 11, 18: verba, Sen. Hippol. 593: hiems, i. e. spent in quiet winter-quarters, without disturbance from enemies, Tac. Agr. 22.— Adv.: intrĕpĭdē, without trembling, undauntedly, intrepidly, Liv. 26, 4; 23, 33, 6; Plin. 15, 30, 40, § 136; Sen. Ep. 18, 3; Gell. 9, 11, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinintrepidus

Proto-Indo-European *trep- Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin trepidus Latin intrepidus From in- + trepidus.

Descendants
  • Catalanintrèpid
  • Frenchintrépide
  • Englishintrepidfrom French intrépide
  • Italianintrepido
  • Portugueseintrépido
  • Spanishintrépido
  • Galicianintrépido

Quick answers

What does intrepidus mean in Latin?
intrepidus, a adjective, means “fearless, unshaken, undaunted, intrepid”.
How do you pronounce intrepidus?
In classical Latin, [ɪnˈtrɛ.pɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtrɛː.pi.dus].
Where does intrepidus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin intrepidus.