noun · femininethird declension
trānsmūtātiō
trānsmūtātiō f (genitive trānsmūtātiōnis)
Classical[trãːs.muːˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[tranz.muˈtat.t͡si.o]
Meaning
- post Augustantransposition
trānsmūtātiōne, quā ōrdō turbātur
By transposition, by which the order [of words] is confusedc. 95 CE, Quintilianus, Institutio oratoria 1.5.39 - changing, variability, alteration, transmutation
Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio.
Every good gift and every perfect gift is from above, and comes down from the Father of lights, with whom is no variability, nor shadow of turning.Vulgata—Epistula Jacobi 1.17
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trānsmūtātiō | trānsmūtātiōnēs |
| genitive | trānsmūtātiōnis | trānsmūtātiōnum |
| dative | trānsmūtātiōnī | trānsmūtātiōnibus |
| accusative | trānsmūtātiōnem | trānsmūtātiōnēs |
| ablative | trānsmūtātiōne | trānsmūtātiōnibus |
| vocative | trānsmūtātiō | trānsmūtātiōnēs |
transmūtātĭo, ōnis, f. transmuto.
I. In gen., a changing, Vulg. Jacob. 1, 17. —
II. In partic., a shifting, transposition of letters (post-Aug.; cf.:
transpositio, commutatio), Quint. 1, 5, 39; 9, 4, 89.Origins
From trāns- + mūtātiō (or trānsmūtō + -tiō). First attested in the late 1st century.
Descendants
- Catalantransmutació
- Englishtransmutation
- Frenchtransmutation
- Italiantrasmutazione
- Portuguesetransmutação
- Romaniantransmutație
- Spanishtransmutación
- Galiciantransmutación
- Russianтрансмутация