LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbirregular conjugation

trānseō

trānseō (present infinitive trānsīre, perfect active trānsiī or trānsīvī, supine trānsitum)
Classical[ˈtrãː.se.oː]Ecclesiastical[ˈtran.se.o]
№ 431 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to traverse; cross, cross over; go across or over; pass, pass through, over or by
    Boiōsque — quī trāns Rhēnum incoluerant, et in agrum Nōricum trānsierant, Nōrēiamque oppūgnārant — receptōs ad sē sociōs sibi ascīscunt.And the Boii — who had lived across the Rhine, had crossed into the Norican territory, and had attacked Noreia — having been received, were adopted as comrades to themselves.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.5
  2. to defect, go over (to an adverse side or faction)
  3. to pass over or to pass by
  4. to transcend, surpass, exceed
  5. to pass, elapse
    Nox ubi trānsierit, caelumque rubēscere prīmō coeperitWhen night shall have passed, and the sky shall have first begun to blush8 CE, Ovidius, Fasti 4.165–166
  6. figurativelyto cease, pass away

Latīnē defined in Latin in our graded readers

trāns locum eō; pontem trānsīmus.
trānseō -īre trānsiī — in Mille Verba, ch. Via et Iter

Conjugation irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.trānseōtrānsībamtrānsībōtrānsiī
trānsīvī
trānsieram
trānsīveram
trānsierō
trānsīverō
2nd sg.trānsīstrānsībāstrānsībistrānsīstī
trānsiistī, trānsīvistī
trānsierās
trānsīverās
trānsieris
trānsīveris
3rd sg.trānsittrānsībat
trānsīebat
trānsībit
trānsīet
trānsiit
trānsīvit
trānsierat
trānsīverat
trānsierit
trānsīverit
1st pl.trānsīmustrānsībāmustrānsībimustrānsiimus
trānsīvimus
trānsierāmus
trānsīverāmus
trānsierimus
trānsīverimus
2nd pl.trānsītistrānsībātistrānsībitistrānsīstis
trānsiistis, trānsīvistis
trānsierātis
trānsīverātis
trānsieritis
trānsīveritis
3rd pl.trānseunttrānsībant
trānsīebant
trānsībunttrānsiērunt
trānsiēre, trānsīvērunt, trānsīvēre
trānsierant
trānsīverant
trānsierint
trānsīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.trānseamtrānsīremtrānsierim
trānsīverim
trānsīssem
trānsiissem, trānsīvissem
2nd sg.trānseāstrānsīrēstrānsierīs
trānsīverīs
trānsīssēs
trānsiissēs, trānsīvissēs
3rd sg.trānseattrānsīrettrānsierit
trānsīverit
trānsīsset
trānsiisset, trānsīvisset
1st pl.trānseāmustrānsīrēmustrānsierīmus
trānsīverīmus
trānsīssēmus
trānsiissēmus, trānsīvissēmus
2nd pl.trānseātistrānsīrētistrānsierītis
trānsīverītis
trānsīssētis
trānsiissētis, trānsīvissētis
3rd pl.trānseanttrānsīrenttrānsierint
trānsīverint
trānsīssent
trānsiissent, trānsīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.trānseortrānsībartrānsībor
2nd sg.trānsīris
trānsīre
trānsībāris
trānsībāre
trānsīberis
trānsībere
3rd sg.trānsīturtrānsībāturtrānsībitur
1st pl.trānsīmurtrānsībāmurtrānsībimur
2nd pl.trānsīminītrānsībāminītrānsībiminī
3rd pl.trānseunturtrānsībanturtrānsībuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.trānseartrānsīrer
2nd sg.trānseāris
trānseāre
trānsīrēris
trānsīrēre
3rd sg.trānseāturtrānsīrētur
1st pl.trānseāmurtrānsīrēmur
2nd pl.trānseāminītrānsīrēminī
3rd pl.trānseanturtrānsīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.trānsītrānsīre
pres. 2nd pl.trānsītetrānsīminī
fut. 2nd sg.trānsītōtrānsītor
fut. 3rd sg.trānsītōtrānsītor
fut. 2nd pl.trānsītōte—
fut. 3rd pl.trānseuntōtrānseuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetrānsīretrānsīrī
perfect infinitivetrānsīsse
trānsiisse, trānsīvisse
trānsitum esse
future infinitivetrānsitūrum essetrānsitum īrī
present participletrānsiēns
trānseunte, trānseuntem, trānseuntēs, trānseuntī, trānseuntia, trānseuntibus, trānseuntis, trānseuntīs, trānseuntium
—
perfect participle—trānsitus
trānsita, trānsitā, trānsitae, trānsitam, trānsitārum, trānsitās, trānsitī, trānsitōrum, trānsitōs
future participletrānsitūrus
trānsitūra, trānsitūrā, trānsitūrae, trānsitūram, trānsitūrārum, trānsitūrās, trānsitūre, trānsitūrī, trānsitūrīs, trānsitūrō, trānsitūrōrum, trānsitūrōs, trānsitūrum
trānseundus
gerundtrānseundī, trānseundō, trānseundumsupinetrānsitum, trānsitū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

modum transire
to pass the limit.
flumen vado transire
to wade across, to ford a river.
tempus praeterit, transit
time passes.
dixi quasi praeteriens or in transitu
I said en passant, by the way.
quasi praeteriens, in transitu attingere aliquid
to make a cursory mention of a thing; to mention by the way (not obiter or in transcursu).

trans-ĕo, īvi or ĭi, ĭtum, īre (
I. perf. -ivit, Sen. Ben. 1, 13, 3; fut. -iet, Tib. 1, 4, 27; Sen. Q. N. 3, 10, 4; Lact. 4, 18, 3), v. n. and a., to go over or across, to cross over, pass over, pass by, pass (syn. transgredior).
I. Lit.
A. In gen.
(a). Neutr.: ego ad vos eum jussero transire, Plaut. Ep. 5, 1, 51: per hortum ad amicam, id. Stich. 3, 1, 36: ad uxorem, id. Caecin. 3, 4, 24; Ter. Phorm. 4, 5, 7: ad te, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 7, 1: ad forum, Ter. Phorm. 5, 7 (8), 28: ne Germani e suis finibus in Helvetiorum fines transirent, Caes. B. G. 1, 28: in agrum Noricum, id. ib. 1, 5: in Britanniam, id. ib. 4, 30: per eorum corpora transire conantes repulerunt, id. ib. 2, 10: per media castra, Sall. J. 107, 5: per illud (iter, i. e. vocis) Murmure blanditiae minimo transire solebant, Ov. M. 4, 70: obsides ut inter sese dent, perficit; Helvetii, ut sine maleficio et injuriā transeant, Caes. B. G. 1, 9; Liv. 10, 46, 3: Mosa in Rhenum transit, Caes. B. G. 4, 10: caseum per cribrum facito transeat in mortarium, Cato, R. R. 76, 3: odor foliorum transit in vestes, Plin. 12, 3, 7, § 15: ficus ad nos ex aliis transire gentibus, id. 15, 18, 19, § 69. —
(b). Act.: campos pedibus transire videmur, Lucr. 4, 459: Taurum, Cic. Fam. 3, 8, 5: Taurus transiri non potest, id. Att. 5, 21, 14: Apenninum, id. Fam. 11, 10, 4; Liv. 5, 33, 2; 5, 33, 4 sq.; 21, 38, 6; 26, 12, 14; 21, 58, 3: paulatim Germanos consuescere Rhenum transire, Caes. B. G. 1, 33: flumen, id. ib. 1, 12; 1, 13: Euphratem, Cic. Fin. 3, 22, 75: maria, id. Or. 42, 146; id. Pis. 24, 57; Hor. A. P. 345: paludem, Hirt. B. G. 8, 10: forum, Hor. Ep. 1, 6, 59: equum cursu, to pass by, Verg. A. 11, 719: omnes mensas transiit, Plaut. Curc. 5, 3, 4: quem (serpentem) rota transiit, ran over, Verg. A. 5, 274: anulis medios articulos (digitorum) non transeuntibus, Quint. 11, 3, 142: Domitii filius transiit Formias, passed through Formiæ, Cic. Att. 9, 3, 1.—In pass.: Rhodanus nonnullis locis vado transitur, is crossed by a ford, is fordable, Caes. B. G. 1, 6; cf.: flumen uno omnino loco pedibus transiri potest, id. ib. 5, 18; 2, 10; 7, 55; Hirt. B. G. 8, 27; Liv. 21, 43, 4; Plin. 29, 4, 27, § 89: totus transibitur orbis, Manil. 4, 398.—
B. In partic.
1. To go over to a party or side (cf. transfugio): ne deserat me atque ad hostes transeat, Plaut. Ps. 4, 3, 10: ad adversarios transeas? Cic. Verr. 2, 1, 15, § 40: ad Pompeium transierunt, Caes. B. C. 3, 60: transit cohors ad eum, id. ib. 1, 60: a Patribus ad plebem, Liv. 4, 16, 3: cum iis pugnare ad quos transierant, Nep. Dat. 6, 6: ad Q. Sextii philosophi sectam, Suet. Gram. 18. —Absol.: nec manere nec transire aperte ausus, Liv. 1, 27, 5: ut nulla ante Britanniae nova pars illacessita transierit, Tac. Agr. 20.—
2. To go or pass over into any thing by transformation, to be changed or transformed into a thing (poet. and in postAug. prose): ille in humum saxumque undamque trabemque fallaciter transit, Ov. M. 11, 643: in plures figuras, id. ib. 8, 730: humana in corpora, id. ib. 15, 167: in aestatem post ver, id. ib. 15, 206: aqua mulsa longā vetustate transit in vinum, Plin. 22, 24, 52, § 112; 9, 41, 65, § 139; 25, 9, 57, § 103; 37, 6, 23, § 87.—
3. Of food. to pass through, pass off: cibi qui difficillime transeant sumpti, Varr. R. R. 2, 11, 3; so, cibi, Plin. 11, 37, 79, § 202: vinum tenue per urinam, id. 23, 1, 22, § 39.—
4. To pierce, transfix (very rare): ilia cornipedis surrectā cuspide transit, Sil. 10, 253.—
II. Trop.
A. In gen.
1. Neutr. (very rare): quod quaedam animalis intellegentia per omnia ea permanet et transeat, runs through, pervades, Cic. Ac. 2, 37, 119: utinam ista saevitia inter peregrina exempla mansisset, nec in Romanos mores transisset, Sen. Ira, 3, 18, 1.—Impers. pass.: cujus (ordinis) similitudine perspectā in formarum specie ac dignitate transitum est et ad honestatem dictorum atque factorum, Cic. Fin. 2, 14, 47.— More freq.,
2. Act.: ii sine dubio finem et modum transeunt, go beyond, overstep, transgress, Cic. Off. 1, 29, 102; so, modum, id. Tusc. 4, 17, 40: finem aequitatis et legis in judicando, Cic. Verr. 2, 3, 95, § 220: fines verecundiae, id. Fam. 5, 12, 3: aliquid silentio, to pass over, pass by, id. Att. 2, 19, 3; Quint. 2, 3, 1; 5, 12, 23; nil transit amantes, i. e. escapes, Stat. Th. 2, 335; so, ita compositi sumus ut nos cottidiana, etiamsi admiratione digna sunt, transeant, Sen. Q. N. 7, 1, 1.—
B. In partic.
1. To go or pass over to another opinion: in sententiam alicujus, Liv. 34, 34, 1: senatus frequens in alia omnia transiit, Hirt. B. G. 8, 53: transierunt illuc, ut ratio esset ejus habenda, qui neque exercitum neque provincias traderet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 2.—
2. To pass over, be changed into any thing: quomodo quire et ruere vel in praeterita patiendi modo, vel in participia transibunt? Quint. 1, 6, 26: in eam (vocalem sequentem) transire possit (M), id. 9, 4, 40; 1, 4, 29: frequens imitatio transit in mores, id. 1, 11, 3: jactantur cuncta et in contrarium transeunt jubente fortunā, Sen. Ep. 99, 9: in vinum transire, Plin. 22, 24, 52, § 112; Sen. Ep. 114, 24; 84, 6; 85, 15.—
3. To overpass, surpass, excel: qui hoc agit, ut prior sit, forsitan, etiamsi non transierit, aequabit, Quint. 10, 2, 10: verum ut transeundi spes non sit, magna tamen est dignitas subsequendi, id. 12, 11, 28: Pompeium transire paras, Luc. 2, 565: monumenta transibit nostra juventus, id. 4, 499.—
4. In speaking.
a. To pass over to another subject: ad partitionem transeamus, Cic. Inv. 1, 21, 30: ad alias (quaestiones), Quint. 7, 1, 18: hinc ad rationem sermonis conjuncti, id. 8, 3, 40: protinus ad dispositionem, id. 6, 5, 1: ad responsum partis alterius, id. 7, 1, 6: ad rhetoris officia (proximus liber), id. 1, 12, 19: consumptis precibus violentam transit in iram, Ov. M. 8, 106: inde in syllabas cura transibit, Quint. 1, 4, 17.—Impers. pass.: seminarii curam ante convenit dici, quam transeatur ad alia genera, Plin. 17, 10, 13, § 68: transeatur ad alteram contionem, Liv. 45, 37, 11. —
b. To go quickly or briefly through a subject (syn. transcurro): sed in animo est leviter transire ac tantummodo perstringere unamquamque rem, to touch lightly upon, Cic. Rosc. Am. 32, 91: sperare et ea quae premant et ea quae inpendeant me facile transiturum, id. Fam. 9, 1, 2: eos (libros) omnes duabus proximis noctibus cursim transeo, Gell. 9, 4, 5: brevi auditu quamvis magna transibat, Tac. H. 2, 59.—
c. To pass over, pass by, leave untouched (so freq. first in post-Aug. prose; syn. praetermitto): malueram, quod erat susceptum ab illis, silentio transiri, Cic. Att. 2, 19, 3: ex quo tu quae digna sunt, selige, multa transi, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 4: ut alii transeunt quaedam imputantque quod transeant: sic ego nihil praetereo, etc., Plin. Ep. 8, 21, 4: Neronem enim transeo, id. ib. 5, 3, 6; so, Protagoran transeo, Quint. 3, 4, 10; cf. id. 10, 1, 57; 12, 1, 22; 12, 10, 22: sed hoc transeo, id. 12, 2, 4: ut ne id quidem transeam, id. 11, 3, 131: transeamus id quoque, quod, etc., id. 1, 10, 17: ut transeam, quemadmodum vulgo imperiti loquantur, id. 1, 6, 45: lacrimas alicujus, Stat. S. 5 praef.—In pass.: nec a nobis neglegenter locus iste transibitur, Quint. 2, 4, 17: illa quoque minora non sunt transeunda, id. 10, 3, 31; 10, 2, 3: levia haec et transeunda, Plin. Ep. 8, 6, 5: transita signa, Manil. 2, 486.—
5. Of time, to pass by, elapse.
a. Neutr.: cum legis dies transierit, Cic. Att. 7, 7, 6: dies hibernorum complures, Caes. B. G. 3, 2: multi jam menses, id. B. C. 3, 25: quinquennium, Dig. 7, 1, 37: tran et aetas; Quam cito! Tib. 1, 4, 27: menses transeunt, Phaedr. 5, 7, 11. —
b. Act., to pass, spend: ne vitam silentio transeant, pass through, spend, Sall. C. 1, 1; so, vitam, id. ib. 2, 8 Kritz N. cr.: ipsum tribunatūs annum quiete et otio, Tac. Agr. 6 fin.: hiemem (securi), Sen. Ep. 90, 15: spatium juventae, to pass beyond, Ov. M. 15, 226.—
6. To pass away, cease: precarium seni imperium et brevi transiturum, Tac. H. 1, 52 fin.: fortuna imperii transit, id. ib. 3, 49: mutatam auctoritatem (unguenti) et saepius transisse gloriam, Plin. 13, 1, 2, § 4: quidquid irarum fuit, transierit, Sen. Thyest. 398: caelum et terra, Vulg. Matt. 5, 18; id. 2 Pet. 3, 10; id. 1 Joan. 2, 17.—Hence, transĕunter, adv. (acc. to transeo, II. B. 4. b.), in passing, cursorily (late Lat.): commemorata quaestio, Aug. Civ. Dei, 15, 23: discussā indiciorum fide, Amm. 28, 1, 14.

Origins

Proto-Indo-European *terh₂-der. Proto-Indo-European *térh₂t Proto-Indo-European *-ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂n̥ts Proto-Italic *trāns Proto-Italic *trāns- Latin trāns- Latin eō Latin trānseō From trāns- (“across”) + eō (“go”).

Elsewhere
  • Englishtransit
  • Frenchtransir
  • Englishtrancefrom French transir
  • Italiantransire
  • Portuguesetransir
  • Spanishtransir
Vulgar Latin
  • Portugueseestresirfrom unknown *extrānsīre
  • Italiantregendafrom unknown *trānseunda
  • Lombardstrasìfrom unknown *extrānsīre
  • Neapolitantrasondafrom unknown *trānseunda
  • Old Italiantrasannafrom unknown *trānseunda
  • Lombardtresandafrom unknown *trānseunda
  • Lombardtresendafrom unknown *trānseunda
Italo-Romance
  • Italiantrasire
  • Neapolitantrasire
  • Neapolitantrasì
  • Siciliantràsiri
  • Sicilianntràsiri
Gallo-Romance
  • Frenchtrésir
  • Bourguignontradzi
  • Walloontrèsi
  • Gascontrasífrom Old Occitan trasir
  • Gascontrasáfrom Old Occitan trasir

Quick answers

What does trānseō mean in Latin?
trānseō, a verb, means “to traverse; cross, cross over; go across or over”.
What are the principal parts of trānseō?
trānseō, trānsīre, trānsiī, trānsitum (irregular conjugation).
How do you pronounce trānseō?
In classical Latin, [ˈtrãː.se.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtran.se.o].