LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

testimōnium

testimōnium n (genitive testimōniī or testimōnī)
Classical[tɛs.tɪˈmoː.ni.ũː]Ecclesiastical[tes.tiˈmɔː.ni.um]

Meaning

  1. testimony, witness
    Non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.Thou shalt not bear false witness against thy neighbour.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus.20.16
  2. evidence, proof

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativetestimōniumtestimōnia
genitivetestimōniī
testimōnī
testimōniōrum
dativetestimōniōtestimōniīs
accusativetestimōniumtestimōnia
ablativetestimōniōtestimōniīs
vocativetestimōniumtestimōnia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

pro testimonio dicere
to state as evidence.
testimonium dicere pro aliquo
to give evidence on some one's behalf.

testĭmōnĭum, ii, n. testor,
I. witness, evidence, attestation, testimony (oral or written): qui falsas lites falsis testimoniis Petunt, Plaut. Rud. prol. 13: testimonii dictio, Ter. Phorm. 2, 1, 63: quorum egregiam fuisse virtutem testimonio Ciceronis cognoverat, Caes. B. G. 5, 52: testimonium in aliquem dicere, Cic. Rosc. Am. 36, 102; testimonium dicere de conjuratione, id. Sull. 30, 83: testimonium dicere contra deos, id. N. D. 3, 34, 83; cf.: dicere aliquid pro testimonio, Plaut. Poen. 3, 2, 19; Cic. Rosc. Am. 35, 101; 36, 102; Cic. Verr. 2, 1, 5, § 14: testimonium impertire, id. Fam. 5, 12, 7: Bruttiano justissimum integritatis testimonium redditum, Plin. Ep. 6, 22, 6: licet iis testimonium reddere industriae, Quint. 11, 1, 88: Publio tuo neque operā ... neque testimonio defui, Cic. Fam. 5, 17, 2: legite testimonia testium vestrorum, id. Mil. 17, 46: testimonia recitare, Hadrian. in Dig. 22, 5, 3, § 4; so, falsi testes, falsa signa testimoniaque et indicia ex eādem officinā exibant, Liv. 39, 8, 7: vocare aliquem ad testimonium, Varr. R. R. 1, 4 fin.: citare ad testimonium, Petr. 2: in testimonium citare, Macr. S. 1, 4: ovis damnata falso testimonio, Phaedr. 1, 17, 6.—
II. Transf., that which serves as proof of any thing, proof, evidence: hoc interest inter exemplum et testimonium: exemplo demonstratur, id quod dicimus cujusmodi sit: testimonio, esse illud ita, ut nos dicimus, confirmatur, Auct. Her. 4, 3, 5: testimoniorum quae sunt genera? Divinum et humanum: divinum, ut oracula, ut auspicia, ut vaticinationes et responsa sacerdotum, haruspicum, conjectorum: humanum, quod spectatur ex auctoritate et ex voluntate et ex oratione aut liberā aut expressā: in quo insunt scripta, pacta, promissa, jurata, quaesita, Cic. Part. Or. 2, 6: dare testimonium sui judicii, id. Leg. 3, 1, 1; so, laudum suarum, id. Lael. 26, 98: laboris sui periculique afferre, Caes. B. C. 3, 53: ejus rei testimonium esse, quod, etc., id. B. G. 1, 44; cf.: ejus rei ipsa verba formulae testimonio sunt, Cic. Rosc. Com. 4, 11: cui rei mors indigna Palamedis testimonium dat, Auct. Her. 2, 19, 28: quod testimonio sit, non ex verbis aptum pendere jus, sed, etc. Cic. Caecin. 18, 52: postquam, quae voluerat, dixerat, testimonii loco librum tradidit, Nep. Lys. 4, 3: testimonio sunt clarissimi poëtae, Quint. 1, 10, 10: arca testimonii, Vulg. Exod. 25, 22; 40, 5 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*tri-
  2. Proto-Indo-European*steh₂-
  3. Proto-Indo-European*trito-sth₂-o-s
  4. Proto-Italic*tristos
  5. Latintestimōnium

Latin testis Proto-Indo-European *-mṓ Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -mōnium Latin testimōnium From testis (“witness”) + -mōnium (“obligation”).

Elsewhere
  • Frenchtémoinfrom Old French tesmoin
  • Englishtestimonyfrom Old Northern French testemoingne
  • Italiantestimonio
  • Italiantestimone
  • Portuguesetestemunhofrom Old Galician-Portuguese testimonio
  • Portuguesetestemôniofrom Old Galician-Portuguese testimonio
  • Romaniantestimoniu
  • Sardiniandistimonzu
  • Sardiniantestimóngiu
  • Sardiniantistimognu
Old Occitan
  • Catalantestimoni
  • Occitantestimòni

Quick answers

What does testimōnium mean in Latin?
testimōnium, a noun, means “testimony, witness; evidence, proof”.
What is the genitive of testimōnium?
The genitive singular is testimōniī. testimōnium is neuter, second declension.
How do you pronounce testimōnium?
In classical Latin, [tɛs.tɪˈmoː.ni.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tes.tiˈmɔː.ni.um].
Where does testimōnium come from?
Proto-Indo-European *tri- → Proto-Indo-European *steh₂- → Proto-Indo-European *trito-sth₂-o-s → Proto-Italic *tristos → Latin testimōnium.