LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

testificor

testificor (present infinitive testificārī, perfect active testificātus sum)
Classical[tɛsˈtɪ.fɪ.kɔr]Ecclesiastical[tesˈtiː.fi.kor]

Meaning

  1. deponentto testify, bear witness
  2. deponentto bring to light, demonstrate

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.testificortestificābartestificābor———
2nd sg.testificāris
testificāre
testificābāris
testificābāre
testificāberis
testificābere
———
3rd sg.testificāturtestificābāturtestificābitur———
1st pl.testificāmurtestificābāmurtestificābimur———
2nd pl.testificāminītestificābāminītestificābiminī———
3rd pl.testificanturtestificābanturtestificābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.testificertestificārer——
2nd sg.testificēris
testificēre
testificārēris
testificārēre
——
3rd sg.testificēturtestificārētur——
1st pl.testificēmurtestificārēmur——
2nd pl.testificēminītestificārēminī——
3rd pl.testificenturtestificārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.testificāre—
pres. 2nd pl.testificāminī—
fut. 2nd sg.testificātor—
fut. 3rd sg.testificātor—
fut. 3rd pl.testificantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetestificārī—
perfect infinitivetestificātum esse—
future infinitivetestificātūrum esse—
present participletestificāns—
perfect participletestificātus
testificāta, testificātā, testificātae, testificātam, testificātārum, testificātās, testificāte, testificātī, testificātīs, testificātō, testificātōrum, testificātōs
—
future participletestificātūrus
testificātūra, testificātūrā, testificātūrae, testificātūram, testificātūrārum, testificātūrās, testificātūre, testificātūrī, testificātūrīs, testificātūrō, testificātūrōrum, testificātūrōs, testificātūrum
testificandus
testificanda, testificandā, testificandae, testificandam, testificandārum, testificandās, testificande, testificandīs, testificandōrum, testificandōs
gerundtestificandī, testificandō, testificandumsupinetestificātum, testificātū

testĭfĭcor, ātus, 1,
I. v. dep. a. [1. testisfacio].—
I. To bear witness, give evidence, attest, testify (class.; esp. freq. in Cic.; cf. testor).
A. Lit.: haec cum maxime testificaretur, in vincula conjectus est, Cic. Verr. 2, 5, 7, § 17.—With obj.-clause: testificantur illi Quinctium non stitisse, Cic. Quint. 6. 25; testificor, denuntio, ante praedico, nihil M. Antonium, etc., id. Phil. 6, 3, 5; id. de Or. 2, 55, 224; id. Or. 10, 35: licet Te memorem dominae testificere tuae, Ov. A. A. 2, 270.—With rel.-clause: testificaris, quid dixerim aliquando aut scripserim, Cic. Tusc. 5, 11, 33.—Absol.: ut statim testificati discederent, Cic. Caecin. 16, 45.—
B. Transf., to show, demonstrate, exhibit, publish, bring to light, etc.: testificabar sententiam meam, Cic. Att. 8, 1, 2: amorem meum, id. Fam. 2, 4, 2: auctam lenitatem suam, Tac. A. 14, 12: edicto non longam sui absentiam fore, id. ib. 15, 36: antiquas opes. Ov. F. 2, 302: hospitis adventum dei, id. ib. 1, 240; cf.: natalem tuum, id. Am. 1, 8, 94.—
II. To call to witness (rare); deos hominesque amicitiamque nostram testificor, me tibi praedixisse, etc., Cael. ap Cic. Fam. 8, 16, 1; Cic. Att. 10, 9, A. 1: homines, deam, Ov. H. 20, 160; 21, 134: Stygiae numen aquae, id. F. 5, 250.— Hence,?*! testĭfĭcātus, a, um, in a pass. sense: mihi nota fuit et abs te aliquando testificata tua voluntas omittendae provinciae, made known, averred, exhibited. Cic. Att. 1, 17, 7: mira sed et scaenā testificata loquar, Ov. F. 4, 326.

Origins

From testis (“witness”).

Descendants
  • Spanishatestiguar
  • Spanishtestiguar
  • Catalantestificar
  • Englishtestify
  • Italiantestificare
  • Portuguesetestificar
  • Spanishtestificar
  • Old Frenchtestifier
  • Galiciantestificar

Quick answers

What does testificor mean in Latin?
testificor, a verb, means “to testify, bear witness; to bring to light, demonstrate”.
What are the principal parts of testificor?
testificor, testificārī, testificātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce testificor?
In classical Latin, [tɛsˈtɪ.fɪ.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [tesˈtiː.fi.kor].