LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

summās

summās (genitive summātis)
Classical[ˈsʊm.maːs]Ecclesiastical[ˈsum.mas]

Meaning

  1. one terminationof high or noble birth, highborn, noble, eminent; distinguished, venerable, honorable
    Decet pol, mea Selenium, hunc esse ordinem benevolentis inter se beneque amicitia utier, ubi istas videas summo genere natas, summatis matronas,c. 203 BCE, Plautus, Cistellaria 1.1.21–25
    nanctusque opacae noctis silentiosa secreta, certus etiam summatem deam praecipua maiestate pollere resque prorsus humanas ipsius regi providentiac. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 11.1

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesummāssummās—
genitivesummātissummātis—
dativesummātīsummātī—
accusativesummātemsummātem—
ablativesummātī
summāte
summātī
summāte
—
vocativesummāssummās—

summas, ātis, comm. id.,
I. of high or noble birth, high-born, noble, eminent, distinguished (ante- and post-class.): vir, Plaut. Ps. 1, 2, 90; id. Stich. 3, 2, 36; Amm. 14, 6, 12; Sid. Ep. 3, 11: matronae, Plaut. Cist. 1, 1, 27: dea, App. M. 11, p. 267, 38: virgo, id. ib. 4, p. 153, 9: puella, Sid. Ep. 9, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Indo-European*(s)úp-m̥mo-s
  3. Proto-Italic*supemos
  4. Latinsummās

Latin -ās Latin summās From summus + -ās.

Quick answers

What does summās mean in Latin?
summās, a adjective, means “of high or noble birth, highborn, noble, eminent; distinguished, venerable, honorable”.
How do you pronounce summās?
In classical Latin, [ˈsʊm.maːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsum.mas].
Where does summās come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Indo-European *(s)úp-m̥mo-s → Proto-Italic *supemos → Latin summās.