adjectivethird-declension one-termination adjective
summās
summās (genitive summātis)
Classical[ˈsʊm.maːs]Ecclesiastical[ˈsum.mas]
Meaning
- one terminationof high or noble birth, highborn, noble, eminent; distinguished, venerable, honorable
Decet pol, mea Selenium, hunc esse ordinem benevolentis inter se beneque amicitia utier, ubi istas videas summo genere natas, summatis matronas,
c. 203 BCE, Plautus, Cistellaria 1.1.21–25nanctusque opacae noctis silentiosa secreta, certus etiam summatem deam praecipua maiestate pollere resque prorsus humanas ipsius regi providentia
c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 11.1
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | summās | summās | — |
| genitive | summātis | summātis | — |
| dative | summātī | summātī | — |
| accusative | summātem | summātem | — |
| ablative | summātī summāte | summātī summāte | — |
| vocative | summās | summās | — |
summas, ātis, comm. id.,
I. of high or noble birth, high-born, noble, eminent, distinguished (ante- and post-class.):
vir, Plaut. Ps. 1, 2, 90; id. Stich. 3, 2, 36; Amm. 14, 6, 12; Sid. Ep. 3, 11: matronae, Plaut. Cist. 1, 1, 27: dea, App. M. 11, p. 267, 38: virgo, id. ib. 4, p. 153, 9: puella, Sid. Ep. 9, 6.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Indo-European*(s)úp-m̥mo-s
- Proto-Italic*supemos
- Latinsummās
Latin -ās Latin summās From summus + -ās.