LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

subōrnō

subōrnō (present infinitive subōrnāre, perfect active subōrnāvī, supine subōrnātum)
Classical[sʊˈboːr.noː]Ecclesiastical[suˈbɔr.no]

Meaning

  1. to equip, to adorn, to provide, to furnish
  2. to incite secretly, to suborn, to instigate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subōrnōsubōrnābamsubōrnābōsubōrnāvīsubōrnāveramsubōrnāverō
subōrnārō
2nd sg.subōrnāssubōrnābāssubōrnābissubōrnāvistī
subōrnāstī
subōrnāverās
subōrnārās
subōrnāveris
3rd sg.subōrnatsubōrnābatsubōrnābitsubōrnāvitsubōrnāverat
subōrnārat
subōrnāverit
subōrnārit
1st pl.subōrnāmussubōrnābāmussubōrnābimussubōrnāvimussubōrnāverāmussubōrnāverimus
subōrnārimus
2nd pl.subōrnātissubōrnābātissubōrnābitissubōrnāvistis
subōrnāstis
subōrnāverātis
subōrnārātis
subōrnāveritis
subōrnāritis
3rd pl.subōrnantsubōrnābantsubōrnābuntsubōrnāvērunt
subōrnāvēre, subōrnārunt
subōrnāverant
subōrnārant
subōrnāverint
subōrnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subōrnemsubōrnāremsubōrnāverim
subōrnārim
subōrnāvissem
subōrnāssem
2nd sg.subōrnēssubōrnārēssubōrnāverīssubōrnāvissēs
subōrnāssēs
3rd sg.subōrnetsubōrnāretsubōrnāverit
subōrnārit
subōrnāvisset
subōrnāsset
1st pl.subōrnēmussubōrnārēmussubōrnāverīmus
subōrnārīmus
subōrnāvissēmus
subōrnāssēmus
2nd pl.subōrnētissubōrnārētissubōrnāverītis
subōrnārītis
subōrnāvissētis
subōrnāssētis
3rd pl.subōrnentsubōrnārentsubōrnāverint
subōrnārint
subōrnāvissent
subōrnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subōrnorsubōrnābarsubōrnābor
2nd sg.subōrnāris
subōrnāre
subōrnābāris
subōrnābāre
subōrnāberis
subōrnābere
3rd sg.subōrnātursubōrnābātursubōrnābitur
1st pl.subōrnāmursubōrnābāmursubōrnābimur
2nd pl.subōrnāminīsubōrnābāminīsubōrnābiminī
3rd pl.subōrnantursubōrnābantursubōrnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subōrnersubōrnārer
2nd sg.subōrnēris
subōrnēre
subōrnārēris
subōrnārēre
3rd sg.subōrnētursubōrnārētur
1st pl.subōrnēmursubōrnārēmur
2nd pl.subōrnēminīsubōrnārēminī
3rd pl.subōrnentursubōrnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subōrnāsubōrnāre
pres. 2nd pl.subōrnātesubōrnāminī
fut. 2nd sg.subōrnātōsubōrnātor
fut. 3rd sg.subōrnātōsubōrnātor
fut. 2nd pl.subōrnātōte—
fut. 3rd pl.subōrnantōsubōrnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubōrnāresubōrnārī
perfect infinitivesubōrnāvisse
subōrnāsse
subōrnātum esse
future infinitivesubōrnātūrum essesubōrnātum īrī
present participlesubōrnāns—
perfect participle—subōrnātus
subōrnāta, subōrnātā, subōrnātae, subōrnātam, subōrnātārum, subōrnātās, subōrnātī, subōrnātōrum, subōrnātōs
future participlesubōrnātūrus
subōrnātūra, subōrnātūrā, subōrnātūrae, subōrnātūram, subōrnātūrārum, subōrnātūrās, subōrnātūre, subōrnātūrī, subōrnātūrīs, subōrnātūrō, subōrnātūrōrum, subōrnātūrōs, subōrnātūrum
subōrnandus
subōrnanda, subōrnandā, subōrnandae, subōrnandam, subōrnandārum, subōrnandās, subōrnande, subōrnandīs, subōrnandōrum, subōrnandōs
gerundsubōrnandī, subōrnandō, subōrnandumsupinesubōrnātum, subōrnātū

sŭb-orno, āvi, ātum, 1, v. a.
I. With the idea of the verb predominating, to fit out, furnish, provide, equip, adorn (class.; syn. instruo): aliquem pecuniā, Anton. ap. Cic. Phil. 13, 16, 32: vigilanter nervoseque nos, qui stamus in acie, subornes, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 6: paenulati isti in militum cultum subornati, Sen. Ben. 3, 28, 4: praeturae insignia invasit, praecedentibus in modum lictorum subornatis, Val. Max. 7, 3, 10: qui se ipse norit, intelliget, quemadmodum a naturā subornatus in vitam venerit, Cic. Leg. 1, 22, 59; cf.: homo non eruditus nec ullis praeceptis contra mortem aut dolorem subornatus, Sen. Ep. 24, 5: leporem pinnis, Petr. 36.—
II. With the idea of the preposition predom., to incite secretly, to instigate, suborn (class.; cf.: seduco, suppono): fictus testis subornari solet, Cic. Caecin. 35, 71: falsum testem, id. Rosc. Com. 17, 51: testem, Quint. 5, 7, 32; cf.: accusatores esse instructos et subornatos, Cic. Vatin. 1, 3: medicum indicem subornabit, id. Deiot. 6, 17: hominem subornatis, qui sibi manus adlatas esse dicat, id. Clu. 59, 163: militem, ut perferret nuntium, Liv. 34, 31: Macedonas tres ad caedem regis subornat, id. 42, 15, 3: percussorem, Suet. Ner. 34; Liv. 44, 44, 4: fratrem, Curt. 6, 10, 16: ab eo subornati falsis criminibus occupant aures, id. 10, 1, 36: parentes interfectorum, Just. 14, 6, 6: ceterosque, ejusdem amentiae, in corpus meum subornavit, Curt. 6, 9, 5: regem in bellum, Just. 9, 7, 7: ad occupandum regnum filium, id. 12, 14, 6; 11, 11, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubōrnō

Latin sub- Latin ōrnō Latin subōrnō From sub- (“under, beneath”) + ōrnō (“equip, dress”).

Descendants
  • Catalansubornar
  • Englishsuborn
  • Frenchsuborner
  • Italiansubornare
  • Portuguesesubornar
  • Spanishsobornar
  • Galiciansubornar

In English words that came into English from subōrnō

  • subornsubōrnāre

Quick answers

What does subōrnō mean in Latin?
subōrnō, a verb, means “to equip, to adorn, to provide, to furnish; to incite secretly, to suborn, to instigate”.
What are the principal parts of subōrnō?
subōrnō, subōrnāre, subōrnāvī, subōrnātum (first conjugation).
How do you pronounce subōrnō?
In classical Latin, [sʊˈboːr.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [suˈbɔr.no].
Where does subōrnō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subōrnō.