adjectivefirst/second-declension adjective
subitus
subitus (feminine subita, neuter subitum, adverb subitō)
Classical[ˈsʊ.bɪ.tʊs]Ecclesiastical[ˈsuː.bi.tus]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectivesudden
[...] sed misera ante diem, subitōque accēnsa furōre, [...].
… but [since Dido was dying] tragically before her day [had come], and she had been inflamed by a sudden madness, ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.697 - adjectiveunexpected
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī sine morā nec exspectātus venit; rēs subita; subitō = statim, sine ūllā morā.subitus -a -um — in Mille Verba, Circus Maximus
repentīnus, nōn exspectātussubitus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 22
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subitus | subita | subitum |
| genitive | subitī | subitae | subitī |
| dative | subitō | subitae | subitō |
| accusative | subitum | subitam | subitum |
| ablative | subitō | subitā | subitō |
| vocative | subite | subita | subitum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subitī | subitae | subita |
| genitive | subitōrum | subitārum | subitōrum |
| dative | subitīs | subitīs | subitīs |
| accusative | subitōs | subitās | subita |
| ablative | subitīs | subitīs | subitīs |
| vocative | subitī | subitae | subita |
sŭbĭtus, a, um, v. subeo, P. a.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
subitus adj.,
sudden, unexpected, surprising: divortium: in rebus tam subitis: consilia, Cs.: novae rei ac subitae admiratio, L.: homo, rash.— As subst n., a sudden occurrence, surprise: subitum est ei remigrare: ad subita rerum, L.
Origins
Perfect passive participle of subeō.
Descendants
- Catalansobte
- Englishsubitize
- Frenchsubit
- Italiansubito
- Portuguesesúbito
- Romaniansubit
- Spanishsúbito
- Spanishsúpito
- Dutchsubiet
- Dutchsebiet