LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subitus

subitus (feminine subita, neuter subitum, adverb subitō)
Classical[ˈsʊ.bɪ.tʊs]Ecclesiastical[ˈsuː.bi.tus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivesudden
    [...] sed misera ante diem, subitōque accēnsa furōre, [...].… but [since Dido was dying] tragically before her day [had come], and she had been inflamed by a sudden madness, ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.697
  2. adjectiveunexpected

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī sine morā nec exspectātus venit; rēs subita; subitō = statim, sine ūllā morā.
subitus -a -um — in Mille Verba, Circus Maximus

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubitussubitasubitum
genitivesubitīsubitaesubitī
dativesubitōsubitaesubitō
accusativesubitumsubitamsubitum
ablativesubitōsubitāsubitō
vocativesubitesubitasubitum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubitīsubitaesubita
genitivesubitōrumsubitārumsubitōrum
dativesubitīssubitīssubitīs
accusativesubitōssubitāssubita
ablativesubitīssubitīssubitīs
vocativesubitīsubitaesubita

sŭbĭtus, a, um, v. subeo, P. a.

Origins

Perfect passive participle of subeō.

Descendants
  • Catalansobte
  • Englishsubitize
  • Frenchsubit
  • Italiansubito
  • Portuguesesúbito
  • Romaniansubit
  • Spanishsúbito
  • Spanishsúpito
  • Dutchsubiet
  • Dutchsebiet

Quick answers

What does subitus mean in Latin?
subitus, a adjective, means “sudden; unexpected”.
How do you pronounce subitus?
In classical Latin, [ˈsʊ.bɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsuː.bi.tus].