adjectivefirst/second-declension adjective
subitāneus
subitāneus (feminine subitānea, neuter subitāneum)
Classical[sʊ.bɪˈtaː.ne.ʊs]Ecclesiastical[su.biˈtaː.ne.us]
Meaning
- adjectivesudden, unexpected
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subitāneus | subitānea | subitāneum |
| genitive | subitāneī | subitāneae | subitāneī |
| dative | subitāneō | subitāneae | subitāneō |
| accusative | subitāneum | subitāneam | subitāneum |
| ablative | subitāneō | subitāneā | subitāneō |
| vocative | subitānee | subitānea | subitāneum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subitāneī | subitāneae | subitānea |
| genitive | subitāneōrum | subitāneārum | subitāneōrum |
| dative | subitāneīs | subitāneīs | subitāneīs |
| accusative | subitāneōs | subitāneās | subitānea |
| ablative | subitāneīs | subitāneīs | subitāneīs |
| vocative | subitāneī | subitāneae | subitānea |
sŭbĭtānĕus, a, um, adj. subitus,
I. sudden:
imber, Col. 1, 6, 24; 2, 4, 4; Sen. Q. N. 7, 22, 1; Vulg. Sap. 17, 6; 17, 14; 19, 16.Origins
Derived from subitus (“sudden, unforeseen”) + -āneus.
Descendants
- Italiansubitano
- Italiansubitaneo
- Frenchsoudainfrom Old French sodein
- Englishsuddenfrom Old French sodein
- Portuguesesubitâneo
- Portuguesesupetão
- Spanishsubitáneo
- Englishsubitaneous
- Siciliansubbitàniu