verbthird conjugation
subigō
subigō (present infinitive subigere, perfect active subēgī, supine subāctum)
Classical[ˈsʊ.bɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈsuː.bi.ɡo]
Meaning
- to bring or get (under)
- to plough or cultivate
- to sharpen or whet
- to put down, overcome, conquer, subjugate, subject or subdue
- to incite, impel; force, compel, constrain to any thing
In the readers how our graded readers gloss it
subdue
subigō -ere, -āctus — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subigō | subigēbam | subigam | subēgī | subēgeram | subēgerō |
| 2nd sg. | subigis | subigēbās | subigēs | subēgistī | subēgerās | subēgeris |
| 3rd sg. | subigit | subigēbat | subiget | subēgit | subēgerat | subēgerit |
| 1st pl. | subigimus | subigēbāmus | subigēmus | subēgimus | subēgerāmus | subēgerimus |
| 2nd pl. | subigitis | subigēbātis | subigētis | subēgistis | subēgerātis | subēgeritis |
| 3rd pl. | subigunt | subigēbant | subigent | subēgērunt subēgēre | subēgerant | subēgerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subigam | subigerem | subēgerim | subēgissem |
| 2nd sg. | subigās | subigerēs | subēgerīs | subēgissēs |
| 3rd sg. | subigat | subigeret | subēgerit | subēgisset |
| 1st pl. | subigāmus | subigerēmus | subēgerīmus | subēgissēmus |
| 2nd pl. | subigātis | subigerētis | subēgerītis | subēgissētis |
| 3rd pl. | subigant | subigerent | subēgerint | subēgissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | subigor | subigēbar | subigar |
| 2nd sg. | subigeris subigere | subigēbāris subigēbāre | subigēris subigēre |
| 3rd sg. | subigitur | subigēbātur | subigētur |
| 1st pl. | subigimur | subigēbāmur | subigēmur |
| 2nd pl. | subigiminī | subigēbāminī | subigēminī |
| 3rd pl. | subiguntur | subigēbantur | subigentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | subigar | subigerer |
| 2nd sg. | subigāris subigāre | subigerēris subigerēre |
| 3rd sg. | subigātur | subigerētur |
| 1st pl. | subigāmur | subigerēmur |
| 2nd pl. | subigāminī | subigerēminī |
| 3rd pl. | subigantur | subigerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subige | subigere |
| pres. 2nd pl. | subigite | subigiminī |
| fut. 2nd sg. | subigitō | subigitor |
| fut. 3rd sg. | subigitō | subigitor |
| fut. 2nd pl. | subigitōte | — |
| fut. 3rd pl. | subiguntō | subiguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subigere | subigī |
| perfect infinitive | subēgisse | subāctum esse |
| future infinitive | subāctūrum esse | subāctum īrī |
| present participle | subigēns | — |
| perfect participle | — | subāctus subācta, subāctā, subāctae, subāctam, subāctārum, subāctās, subācte, subāctī, subāctīs, subāctō, subāctōrum, subāctōs |
| future participle | subāctūrus subāctūra, subāctūrā, subāctūrae, subāctūram, subāctūrārum, subāctūrās, subāctūre, subāctūrī, subāctūrīs, subāctūrō, subāctūrōrum, subāctūrōs, subāctūrum | subigendus subigundus, subigenda, subigendā, subigendae, subigendam, subigendārum, subigendās, subigende, subigendīs, subigendōrum, subigendōs |
gerundsubigendī, subigendō, subigendumsupinesubāctum, subāctū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- populum perdomare, subigere
- to subjugate a nation.
sŭbĭgo, ēgi, actum, 3 (sūbĭgĭt, scanned with u long, Cic. poët. Div. 1, 47, 106), v. a. sub-ago,
I. to bring under, get under; bring or get up, or up to any place.
I. Lit. (mostly poet.):
sues antequam aestus incipiat, subigunt in umbrosum locum, Varr. R. R. 2, 4, 6: qui adverso flumine lembum Remigiis subigit, i. e. rows up stream, Verg. G. 1, 202: naves ad castellum, Liv. 26, 7: classem ad moenia, Sil. 15, 218: saxum contra ardua montis, id. 13, 610: frondosum apicem ad sidera, id. 17, 641 et saep.: celsos sonipedes ocius subigit jugo, brings under the yoke, Sen. Hippol. 1002.—In mal. part.: ancillam, i. e. to lie with, Aus. Epigr. 142; cf. Suet. Caes. 49.—B. In gen., to turn up from beneath, to break up, dig up, plough, cultivate; to work, knead; to rub down, sharpen, whet; to tame, break (class.;
syn. domo): terram ferro, Cic. Leg. 2, 18, 45 fin.: locum subigere oportet bene: ubi erit subactus, areas facito, to turn over and over, turn up, Cato, R. R. 161, 1: segetes aratris, Cic. Fragm. ap. Non. 401, 9: agrum bipalio, Col. 3, 5, 3: glebas, Cic. Agr. 2, 31, 84: vomere terram, Ov. M. 11, 31: arva, Verg. G. 1, 125.—Poet.: ratem conto, to work, move, Verg. A. 6, 302: pontum remis, i. e. to plough, furrow, Val. Fl. 1, 471: farinam in mortarium indito, aquae paulatim addito subigitoque pulchre: ubi bene subegeris, defingito, knead it thoroughly, Cato, R. R. 74; so, corium pilis, id. ib. 18, 7: harenam argillae usque ad lentorem, id. ap. Plin. 17, 14, 24, § 111: panem, Plin. 18, 11, 27, § 105: aliquid oleo, id. 32, 10, 44, § 126: digitis opus, Ov. M. 6, 20: subigunt in cote secures, i. e. sharpen, Verg. A. 7, 627: pressa manu (pecudum) terga, to rub down, Col. 6, 30, 1: (beluam) facilem ad subigendum frenat, easy to be tamed, Cic. Rep. 2, 40, 67; cf. vitulos, Col. 6, 2, 1: ubera, Vulg. Ezech. 23, 3.—II. Trop.
A. To put down, overcome, conquer, subjugate, subject, subdue, etc. (freq. in prose and poetry):
plerique omnes subiguntur sub suum judicium, Naev. Bell. Pan. Fr. Inc. 7 (p. 18 Vahl.): Persas, Paphlagonas ... subegit solus, Plaut. Curc. 3, 78: tertiam partem orbis terrarum, Cic. Rosc. Am. 36, 103: quos armis subegimus, id. Balb. 10, 25: Gallia devicta et subacta, Hirt. B. G. 8, 46: urbes atque nationes, Sall. C. 2, 2: totam inter Alpes fretumque Italiam armis, Flor. 1, 26, 9: Africam, Val. Max. 6, 9, 14; Just. 30, 3, 9: poëtae consuetudine subigere aures populi debent, Varr. L. L. 9, 11, 130: nos in deditionem, Curt. 7, 7, 38: vitulos, to break in, Col. 6, 2: bos subactus, id. 6, 3.—Plur. subst.: victi ac subacti, Cic. Font. 16, 36.—Absol.: mors amici subigit, Att. ap. Non. 2, 22.—In mal. part. (cf. signif. I.): Gallias Caesar subegit, Nicomedes Caesarem, Poët. ap. Suet. Caes. 49.—2. To bring, incite, impel; to force, compel, constrain to any thing; constr. with ut, ad, or in aliquid; rarely with inf.:
subegi, fenore argentum ab danistā ut sumeret, Plaut. Most. 3, 3, 14: tu me numquam subiges, redditum ut reddam tibi, id. Curc. 4, 3, 8: subigor, ut, etc., id. Trin. 4, 2, 6; cf.: nec subigi queantur, ut, etc., id. Pers. 2, 2, 12: ut ederet socios, subigi non potuit, Tac. A. 2, 40: egestate stipendii ad deditionem subigi, id. H. 3, 8: ad deditionem Volscos, Liv. 6, 2: hostes ad deditionem, id. 9, 41; 9, 1: urbes metu subactae in dicionem, id. 28, 43: hostes fame in deditionem, Curt. 7, 7, 18: vis subegit verum fateri, Plaut. Truc. 4, 3, 9: Tarquiniensem metu subegerat frumentum exercitui praebere, Liv. 9, 41: subegit socios ignotae linquere terrae, Verg. A. 5, 794: ambitio multos mortalis falsos fieri subegit, Sall. C. 10, 5: injuria te subegit decernere, etc., id. ib. 51, 18; cf. Tac. A. 1, 39: insidiis subactus, Verg. A. 12, 494.—B. (Acc. to I. B.) To cultivate, of the mind; to train, discipline (very rare):
subacto mihi ingenio opus est, ut agro non semel arato sed novato et iterato, etc., Cic. de Or. 2, 30, 131: subacti atque durati bellis, Liv. 42, 52.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
subigō ēgī, āctus, ere
sub+ago, to drive up, bring up : adverso flumine lembum Remigiis, i. e. drive up stream , V.: navīs subigi ad castellum iussit, L.— To turn up from beneath, break up, dig up, plough, cultivate, work, knead, rub down, sharpen, whet, tame, break : terram ferro: glaebas: arva. V.: digitis opus, O.: in cote securīs, V.: (belua) facilis ad subigendum, easy to be tamed .—Fig., to put down, overcome, conquer, subjugate, subject, subdue, reduce : partem orbis terrarum: urbīs atque nationes, S.: insidiis subactus, V.— To bring, incite, impel, force, compel, constrain, reduce : subigi nos ad necessitatem dedendi res, L.: hostīs ad deditionem, L.: Tarquiniensem metu subegerat frumentum exercitui praebere, L.: subegit (filium) socios ignotae linquere terrae (i. e. in terrā), V.: ambitio multos mortalīs falsos fieri subegit, S.: (eos), ut relinquant patriam, L.—Of the mind, to cultivate, train, discipline : subacto mihi ingenio opus est: subacti atque durati bellis, L.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubigō
Latin sub- Latin agō Latin subigō From sub- + agō (“to drive”).
Descendants
- Romaniansoage