noun · femininethird declension
subāctiō
subāctiō f (genitive subāctiōnis)
Classical[sʊˈbaːk.ti.oː]Ecclesiastical[suˈbak.t͡si.o]
Meaning
- rarecultivation, working up, preparation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | subāctiō | subāctiōnēs |
| genitive | subāctiōnis | subāctiōnum |
| dative | subāctiōnī | subāctiōnibus |
| accusative | subāctiōnem | subāctiōnēs |
| ablative | subāctiōne | subāctiōnibus |
| vocative | subāctiō | subāctiōnēs |
sŭbactĭo, ōnis, f. subigo.
I. Lit., a working through, working up, preparing (rare):
harena fluviatica bacillorum subactionibus in tectorio recipit soliditatem, Vitr. 2, 4 fin.: subactiones ciborum, Arn. 3, 107.—* II. Trop., preparation, discipline:
subacto mihi ingenio opus est ... subactio autem est usus, auditio, lectio, litterae, Cic. de Or. 2, 30, 131.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
subāctiō ōnis, f
sub+1 AG-, a thorough working ; of the mind, discipline .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin subāctiō From subigō (“to cultivate, conquer”, supine stem subāct-) + -tiō.