subeō
Meaning
- to go under, come under; enter
Quod superest, quaecumque premes virgulta per agros, Sparge fimo pingui et multa memor occule terra, Aut lapidem bibulum aut squalentis infode conchas; Inter enim labentur aquae tenuisque subibit Halitus atque animos tollent sata; iamque reperti, Qui saxo super atque ingentis pondere testae Urgerent; hoc effusos munimen ad imbris,
Translation by James B. Greenough For the rest, whate'er The sets thou plantest in thy fields, thereon Strew refuse rich, and with abundant earth Take heed to hide them, and dig in withal Rough shells or porous stone, for therebetween Will water trickle and fine vapour creep, And so the plants their drooping spirits raise. Aye, and there have been, who with weight of stone Or heavy potsherd press them from above; This serves for shield in pelting showers, and this When the hot dog-star chaps the fields with drought.c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 2.346–353Macra cavum repetes artum quem macra subisti
Thin, you will return to the narrow cave that you entered thin20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae 1.7 - to come or go up to, approach, draw near, advance or proceed to a place; come or go on
- to succeed, follow, take place
- to occur, come to mind
- to submit to, undergo, bear, endure
- to approach stealthily, sneak up on
- to go up, mount, climb, scale
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sub locum eō; etiam labōrem accipiō.sub aliquō eō, tergō tollōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Repente · Subito · Extemplo · E vestigio · Illico · Statim · Protinus · Confestim · Continuo
Repente and subito denote suddenly; repens means sudden, in opp. to exspectatus, expected, Cic. Tusc. iii. 22; to sensim, Cic. Off. i. 33. Suet. Tib. 11, like ἐξαπίνης; but subitus, in opp. to foreseen, ante provisus, Cic. Tusc. iii. 22; meditatus, Plin. Ep. i. 16; paratus, Cic. Or. i. 33, like παραχρῆμα. Extemplo and e vestigio, in opp. to delay; extemplo (ex tempore) in a moment, with reference to time; e vestigio, on the spot, sur-le-champ, with reference to place. Illico and ilicet, in opp. to slowness; illico (in loco) is used in prose, like παραυτίκα; ilicet, by writers of comedy and poets. Statim and protinus, in opp. to, at a future time; statim, immediately, in opp. to deinde, Tac. Ann. vi. 3; postea, Suet. Cl. 39. A. 51. N. 34, like εὐθύς; protinus, forthwith, like πρόκα. Confestim and continuo, in opp. to ex intervallo, Cic. Inv. ii. 12. (v. 157.)
Conjugation irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subeō | subībam | subībō | subiī subīvī | subieram subīveram | subierō subīverō |
| 2nd sg. | subīs | subībās | subībis | subīstī subiistī, subīvistī | subierās subīverās | subieris subīveris |
| 3rd sg. | subit | subībat | subībit | subiit subīvit | subierat subīverat | subierit subīverit |
| 1st pl. | subīmus | subībāmus | subībimus | subiimus subīvimus | subierāmus subīverāmus | subierimus subīverimus |
| 2nd pl. | subītis | subībātis | subībitis | subīstis subiistis, subīvistis | subierātis subīverātis | subieritis subīveritis |
| 3rd pl. | subeunt | subībant | subībunt | subiērunt subiēre, subīvērunt, subīvēre | subierant subīverant | subierint subīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subeam | subīrem | subierim subīverim | subīssem subiissem, subīvissem |
| 2nd sg. | subeās | subīrēs | subierīs subīverīs | subīssēs subiissēs, subīvissēs |
| 3rd sg. | subeat | subīret | subierit subīverit | subīsset subiisset, subīvisset |
| 1st pl. | subeāmus | subīrēmus | subierīmus subīverīmus | subīssēmus subiissēmus, subīvissēmus |
| 2nd pl. | subeātis | subīrētis | subierītis subīverītis | subīssētis subiissētis, subīvissētis |
| 3rd pl. | subeant | subīrent | subierint subīverint | subīssent subiissent, subīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | subeor | subībar | subībor |
| 2nd sg. | subīris subīre | subībāris subībāre | subīberis subībere |
| 3rd sg. | subītur | subībātur | subībitur |
| 1st pl. | subīmur | subībāmur | subībimur |
| 2nd pl. | subīminī | subībāminī | subībiminī |
| 3rd pl. | subeuntur | subībantur | subībuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | subear | subīrer |
| 2nd sg. | subeāris subeāre | subīrēris subīrēre |
| 3rd sg. | subeātur | subīrētur |
| 1st pl. | subeāmur | subīrēmur |
| 2nd pl. | subeāminī | subīrēminī |
| 3rd pl. | subeantur | subīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subī | subīre |
| pres. 2nd pl. | subīte | subīminī |
| fut. 2nd sg. | subītō | subītor |
| fut. 3rd sg. | subītō | subītor |
| fut. 2nd pl. | subītōte | — |
| fut. 3rd pl. | subeuntō | subeuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subīre | subīrī |
| perfect infinitive | subīsse subiisse, subīvisse | subitum esse |
| future infinitive | subitūrum esse | subitum īrī |
| present participle | subiēns subeunte, subeuntem, subeuntēs, subeuntī, subeuntia, subeuntibus, subeuntis, subeuntīs, subeuntium | — |
| perfect participle | — | subitus subita, subitā, subitae, subitam, subitārum, subitās, subitī, subitōrum, subitōs |
| future participle | subitūrus subitūra, subitūrā, subitūrae, subitūram, subitūrārum, subitūrās, subitūre, subitūrī, subitūrīs, subitūrō, subitūrōrum, subitūrōs, subitūrum | subeundus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- oratio subita
- an extempore speech.
- tectum subire
- to enter the house.
- poenam subire
- to submit to a punishment.
- vituperationem subire
- to suffer reproof; to be criticised, blamed.
- subita morte exstingui
- to be cut off by sudden death.
- haec cogitatio subit animum
- an idea strikes me.
- calamitatem accipere, subire
- to suffer mishap.
- domus subita ruina collapsa est
- the house suddenly fell in ruins.
7 more phrases
- pericula subire, adire, suscipere
- to incur danger, risk.
- infamiam concipere, subire, sibi conflare
- to incur ignominy.
- testudine facta moenia subire (B. G. 2. 6)
- to advance to the walls protected by a covering of shields.
- famam crudelitatis subire (Catil. 4. 6. 12)
- to gain the reputation of cruelty.
- subito, ex tempore (opp. ex praeparato) dicere
- to speak extempore.
- pacis condiciones accipere, subire (opp. repudiare, respuere)
- to accept the terms of the peace.
- alicuius odium subire, suscipere, in se convertere, sibi conflare
- to incur a person's hatred.
subire sub falas, Plaut. Most. 2, 1, 10: in nemoris latebras, Ov. M. 4, 601; cf.: in aliquem locum, to enter, Auct. B. Alex. 74, 4: in adversum Romani subiere, Liv. 1, 12, 1: in adversos montes, id. 41, 18, 11: testudine factā subeunt, advance, Caes. B. G. 7, 85, 7: Albani subiere ad montes, Liv. 1, 28, 5: subire ad portam castrorum, id. 34, 16, 2; cf.: ad urbem subeunt, id. 31, 45, 4; 39, 27, 10; 36, 19, 1; and: subeundum erat ad hostes, id. 2, 31, 4: ad tecta subibant, Verg. A. 8, 359.—With dat.: muro subibant, Verg. A. 7, 161; so, muro, id. ib. 9, 371: portu Chaonio (with accedere urbem), id. ib. 3, 292: luco, id. ib. 8, 125: dumis, Sil. 5, 283: ingenti feretro, Verg. A. 6, 222: age cervici inponere nostrae: Ipse subibo umeris, id. ib. 2, 708: per vices subeunt elephanti, Plin. 8, 7, 7, § 23: pone subit conjux, follows, Verg. A. 2, 725; so Val. Fl. 4, 197; cf.: dexterae alae sinistra subiit, Liv. 27, 2, 7: subeuntis alii aliis in custodiam, id. 25, 37, 6; and: subiit argentea proles, Ov. M. 1, 114: subit ipse meumque Explet opus, succeeds me, takes my place, id. ib. 3, 648: Volscus saxa objacentia pedibus ingerit in subeuntes, climbing, Liv. 2, 65, 4: vel eodem amne vel Euphrate subire eos posse, i. e. sail up stream, Curt. 9, 10, 3; cf.: adverso amne Babylona subituros, id. 10, 1, 16.—stamen a stando: subtemen, quod subit stamini, Varr. L. L. 5, § 113 Müll.: cum luna sub orbem solis subisset, Liv. 37, 4, 4: tertio die mixtum flumini subibat mare, Curt. 9, 9, 7: venae nonnumquam incipiente febre subeunt, the pulse sinks, Cels. 3, 6 med.: subeunt herbae, come up, spring up, Verg. G. 1, 180; so, barba, i. e. sprouts, grows, Mart. 7, 83, 2: subisse aquam in caelum, Plin. 31, 3, 21, § 32.—fugere pudor verumque fidesque: In quorum subiere locum fraudesque dolique, Ov. M. 1, 130: pulchra subit facies, id. ib. 14, 827: subit ecce priori Causa recens, id. ib. 3, 259: an subit (amor) et tacitā callidus arte nocet? id. Am. 1, 2, 6: subeunt morbi tristisque senectus, Verg. G. 3, 67: namque graves morbi subeunt segnisque senectus, Nemes. Cyn. 117; cf.: duo pariter subierunt incommoda, arise, come up, Quint. 5, 10, 100: ne subeant animo taedia justa tuo, Ov. P. 4, 15, 30: regio, quā vero ipsa subit ad Medos, approaches, Plin. 6, 26, 29, § 115. —omnes sententiae verbaque omnia sub acumen stili subeant et succedant necesse est, Cic. de Or. 1, 34, 151: cum in loca aliqua post tempus reversi sumus, quae in his fecerimus, reminiscimur personaeque subeunt, Quint. 11, 2, 17: cum subeant audita aut cognita nobis, Ov. M. 15, 307: subit umbra, id. ib. 12, 591: subeunt illi fratresque parensque, id. ib. 11. 542: subiit cari genitoris imago ... subiit deserta Creusa Et direpta domus et parvi casus Iuli, Verg. A. 2, 560 sq.; Tac. A. 1, 13: subeant animo Latmia saxa tuo, Ov. H. 18, 62: ne subeant animo taedia, id. P. 4, 15, 30: quantum subire animo sustinueris, tantum tecum auferas, to grasp with the mind, Val. Max. 3, 3, ext. 7.—quo magis ac magis admirari subit, Plin. 12, prooem. § 2; 35, 7, 31, § 49: misereri sortis humanae subit, id. 25, 3, 7, § 23: quid sim, quid fuerimque subit, Ov. Tr. 3, 8, 38.exercitatissimi in armis, qui inter annos XIV. tectum non subissent, had not come under a roof, Caes. B. G. 1, 36: tecta, Quint. 2, 16, 6; Ov. M. 6, 669: jam subeunt Triviae lucos atque aurea tecta, Verg. A. 6, 13: limina victor Alcides subiit, id. ib. 8, 363: domos, Ov. M. 1, 121: penates, id. ib. 5, 650: macra cavum repetes artum, quem macra subisti, Hor. Ep. 1, 7, 33: cum novies subiere paludem, had plunged under, Ov. M. 15, 358; id. F. 1, 314: et juncti currum dominae subiere leones, Verg. A. 3, 313: leones jugum subeant, Plin. 10, 45, 62, § 128: asellus gravius dorso subiit onus, i. e. submits to, receives, Hor. S. 1, 9, 21: subire iniquissimum locum, Caes. B. G. 2, 27: iniquum locum, Auct. B. Alex. 76, 2; id. B. Hisp. 24, 3: collem, to go up, mount, climb, scale, Hirt. B. G. 8, 15: consules utrimque aciem subeuntium jam muros adgrediuntur, Liv. 7, 12, 3: muros, id. 27, 18: impositum saxis Anxur, Hor. S. 1, 5, 25: si subeuntur prospera castra, Juv. 16, 2 et saep.: perfurit, Fadumque Herbesumque subit, comes up to, attacks, assails, Verg. A. 9, 344; cf.: interim fallendus est judex et variis artibus subeundus, Quint. 4, 5, 5: precibus commota Tonantem Juno subit, approaches, Stat. Th. 9, 510: subit ille minantem, id. ib. 8, 84: Aeneae mucronem, Verg. A. 10, 798: qui procul hostium conspectu subibant aquam, Curt. 4, 13, 10: Hispo subit juvenes, i. e. paedicat, Juv. 2, 50.—umbra subit terras, Ov. M. 11, 61: quos (lucos) aquae subeunt et aurae, enter, Hor. C. 3, 4, 8: montes Trasimenus, Liv. 22, 4, 2: litora pelagus, Mel. praef. 2: mare quod Ciliciam subit, Curt. 7, 3, 19: radices (petrae) Indus amnis subit, id. 8, 11, 7: clarus subit Alba Latinum, succeeds, Ov. M. 14, 612 (al. clarus subit ecce Latinum Epytus); cf. id. ib. 1, 114: furcas subiere columnae, come into the place of, succeed, id. ib. 8, 700: aqua subit altitudinem exortus sui, rises to, reaches, Plin. 31, 6, 31, § 57: lunamque deficere cum aut terram subiret aut sole premeretur, Curt. 4, 10, 5.—multi Nomine divorum thalamos subiere pudicos, Ov. M. 3, 282: subit furtim lumina fessa sopor, id. H. 19, 56.—sera deinde poenitentia subiit regem, came upon, overtook, Curt. 3, 2, 19.—deinde cogitatio animum subiit, indignum esse, etc., Liv. 36, 20: ut beneficiorum memoria subiret animos patrum, id. 37, 49, 3: spes animum subibat deflagrare iras vestras posse, id. 40, 8, 9: otiosum animum aliae cogitationes, Quint. 11, 2, 33: majora intellectu animos non subibunt, id. 1, 2, 28: mentem subit, quo praemia facto, etc., Ov. M. 12, 472; 7, 170: subit ergo regem verecundia, Curt. 5, 2, 15: me recordantem miseratio, Plin. Ep. 3, 7, 10: feminas voluptas, id. Pan. 22, 3: horum cogitatio subibat exercitum, Curt. 7, 1, 4.—dicturum plura parentem Voce subis, Claud. IV. Cons. Hon. 352: subit ille loquentem talibus, id. Cons. Mall. Theod. 173; id. Rapt. Pros. 3, 133.—a favorite expression of Cic.): omnes terrores periculaque omnia succurram atque subibo, Cic. Rosc. Am. 11, 31: omnia tela intenta in patriam subire atque excipere, id. Prov. Cons. 9, 23; cf.: quis est non ultro appetendus, subeundus, excipiendus dolor? id. Tusc. 2, 5, 14: subire vim atque injuriam, id. Prov. Cons. 17, 41: inimicitiae sunt: subeantur, Cic. Verr. 2, 5, 71, § 182: maximas rei publicae tempestates, id. Mur. 2, 4: invidiam, pericula, tempestates, id. Fam. 15, 4, 12: nefarias libidinum contumelias turpitudinesque, id. Pis. 35, 86: potentiam, victoriam, id. Fam. 6, 1, 6: contumeliarum verbera, id. Rep. 1, 5, 9: majora Verbera, Hor. S. 1, 3, 120: non praecipuam, sed parem cum ceteris fortunae condicionem, Cic. Rep. 1, 4, 7: fortunam, id. Fam. 14, 5, 1: judicium multitudinis imperitae, id. Fl. 1, 2: odium eorum, id. Att. 11, 17, 2: usum omnium, id. de Or. 1, 34, 157: aliquid invidiae aut criminis, id. N. D. 3, 1, 3: quemque casum, id. Att. 8, 1, 3: quamvis carnificinam, id. Tusc. 5, 27, 78: dupli poenam, id. Off. 3, 16, 65: legis vim, id. Caecin. 34, 100: summae crudelitatis famam, id. Cat. 4, 6, 12; cf.: minus sermonis, id. Att. 11, 6, 2: poenam exsilii, Val. Max. 6, 5, 3: simultates, Plin. Ep. 2, 18, 5: offensas, id. ib. 13, 9, 26: periculum, Vulg. 2 Macc. 11, 7: jam tum peregrinos ritus novā subeunte fortunā, Curt. 4, 6, 29. —With inf., to attempt, try, undertake: adversa tela pellere, Stat. S. 5, 2, 105: clavum torquere, Claud. Cons. Mall. Theod. 46.— Hence, sŭbĭtus, a, um, P. a., that has come on suddenly or unexpectedly, i. e. sudden, unexpected (freq. and class.; cf.: repens, improvisus): res subita, Plaut. Curc. 2, 3, 23: in rebus tam subitis, Cic. Fam. 10, 16, 2: maris subita tempestas, id. Tusc. 3, 22, 52: subita et improvisa formido, id. Prov. Cons. 18, 43: laetitia, etc., Auct. Her. 1, 8, 13: subita pugna, non praeparata, Quint. 7, 1, 35: ut sunt Gallorum subita et repentina consilia, Caes. B. G. 3, 8: novae rei ac subitae admiratio, Liv. 2, 2: bellum, Caes. B. G. 3, 7: incursiones hostium, Hirt. B. G. 8, 11: ministeria belli, Liv. 4, 27: imbres, Lucr. 5, 216: vis, id. 1, 286; 4, 1210: res, id. 6, 1282: mors, Quint. 7, 2, 14: casus, id. 10, 3, 3; Suet. Aug. 73: tristia, Val. Max. 1, 6, 12: silentium, Quint. 12, 5, 3: miles, hastily collected (opp. vetus expertusque; syn. subitarius), Tac. H. 4, 76; cf.: aqua mulsa subita ac recens (opp. inveterata), Plin. 22, 24, 51, § 110: imagines non subitae, not newly sprung up, i. e. old, ancient, Plin. Ep. 8, 10, 3: homo, rash, Cic. Pis. Fragm. 5: clivi, sudden, i. e. steep, Stat. Th. 6, 258.—Esp., = subito (post-Aug.): non percussor ille subitus erumpet? Quint. 6, 2, 31; so, manūs dux Trapezuntem subitus irrupit, Tac. H. 3, 47: subitum inopinatumque venisse, Plin. Ep. 1, 13, 3: evadere, Flor. 4, 2, 59.—Lesbonicum foras evocate: ita subitum'st, propere eum conventum volo, Plaut. Trin. 5, 2, 51; cf.: subitum est ei remigrare, Cic. Fam. 13, 2: si tibi subiti nihil est, Plaut. Pers. 4, 4, 36: in subito, Plin. 7, 44, 45, § 143.—In plur.: ut subitis ex tempore occurrant, Quint. 10, 7, 30; cf.: etiam fortes viros subitis terreri, Tac. A. 15, 59: quamvis non deficeretur ad subita extemporali facultate, Suet. Aug. 84: si repentina ac subita dominantur, Sen. Ep. 16, 6: sive meditata sive subita proferret, whether he spoke after deliberation or off-hand, Plin. Ep. 1, 16, 2.—With gen.: ad subita rerum, Liv. 9, 43: ad subita belli, id. 6, 32; 25, 15, 20; Flor. 1, 1, 11.—per subitum erumpit clamor, Sil. 10, 505; so, per subitum, id. 7, 594; 8, 628; 12, 654; 14, 330; 15, 145; 15, 404: in subitum, id. 7, 527: ad subitum, Cassiod. Var. praef. med.—Hence, adv.: sŭbĭtō, suddenly, unexpectedly (freq. and class.; cf.: repente, extemplo, ilico): ut subito, ut propere, ut valide tonuit! Plaut. Am. 5, 1, 10; cf. id. Curc. 2, 3, 4: nova res subito mihi haec objecta est, id. Ps. 2, 2, 7: ita abripuit repente sese subito, id. Mil. 2, 2, 21: subito tanta te impendent mala, Ter. Phorm. 1, 4, 2: cum tot bella subito atque improviso nascantur, Cic. Font. 19, 42: ex oculis subito fugit, Verg. G. 4, 499: cum subito ecce, Cic. Caecin. 10, 30: ut subito nostras Hymen cantatus ad aures Venit, Ov. H. 12, 137; Curt. 9, 9, 19: subito deficere, Quint. 7, 2, 14: quod serenā nocte subito candens et plena luna defecisset, Cic. Rep. 1, 15, 23: tantus subito timor omnem exercitum occupavit, Caes. B. G. 1, 39: subito opprimi, Liv. 41, 3: si vespertinus subito te oppresserit hospes, Hor. S. 2, 4, 17 et. saep.: subito dicere, without preparation, extempore, Cic. de Or. 1, 33, 150: quod vox et gestus subito sumi non potest, id. ib. 1, 59, 252: neque potest quisquam nostrum subito fingi, id. Sull. 25, 69: aliquid subito ex tempore conjectura explicare, id. Div. 1, 33, 72; so, dicere, Quint. 10, 3, 30; 11, 3, 12: inventa (opp. domo allata), id. 4, 5, 4: cum subito evaserunt, Col. 9, 9, 3: tam subito copias contrahere non potuit, so quickly, Nep. Dat. 7, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubeō
Latin sub- Latin eō Latin subeō From sub- (“under”) + eō (“go”).
- Frenchsubir
- Italiansubire
- Occitansubir
- Portuguesesubir
- Portuguesesobir
- Romaniansui, suire
- Sardiniansubire
- Spanishsubir
- Aragonesesubir
- Asturianxubir
In English words that came into English from subeō
- suddensubitāneus