LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

studium

studium n (genitive studiī or studī)
Classical[ˈstʊ.di.ũː]Ecclesiastical[ˈstuː.di.um]
№ 450 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. neuterstudy
  2. neutereagerness, zeal
    Quod nullo studio agebantas they were acting with no zealc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.17
  3. neuterZeal for any one; goodwill, affection, attachment, devotion, favour, kindness, etc.
  4. neuterdesire, fancy
  5. neuterexertion, endeavor
  6. neuterpursuit, hobby
  7. Medieval Latinneuterschool
  8. Medieval Latinneuterpublic academy, university

Latīnē defined in Latin in our graded readers

animus ad rem datus: studium litterārum.
studium -ī n — in Mille Verba, Artēs et Litterae

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Studium · Benevolentia · Favor · Gratia

1. Studium is usually the attachment and dependent feeling of the lower towards the higher, of the soldier towards the general, of the subject towards the ruler, of the scholar towards the teacher, of the individual towards his party; whereas favor is the love and favor of the higher towards the lower, of the public towards the player, of the people towards the candidate, of the judge towards one of the parties, etc.; lastly, benevolentia is love and good-will towards one of equal rank. In Cic. Rosc. Com. 10. Quod studium et quem favorem secum in scenam attulit Panurgus? the public is first considered as an auditor, then as a judge of the player. Orat. i. 21. Ego qui incensus essem studio utriusque vestrûm, Crassi vero etiam amore. 2. Studium, favor, and benevolentia, denote a temporary affection, occasioned by and contracted from external circumstances,—consequently, of a quieter, or entirely latent sort; whereas amor is love deeply rooted in the soul, bordering on passion. Cic. Fam. i. 9. Nihil est quod studio et benevolentia vel potius amore effici non possit. Att. v. 10. Amores hominum in te, et in nos quædam benevolentia. 3. Favor is, subjectively, the favor which a person entertains towards another, in opp. almost to invidentia; whereas gratia is, objectively, the favor in which a person stands with another, in opp. to invidia. (iv. 106.)

Opera · Labor · Industria · Gnavitas · Assiduitas · Diligentia

1. Opera (from περᾶν, πράσσειν,) denotes activity without intense exertion, as merely doing, or turning one’s hand to, something, in opp. to momentary inactivity; and also in opp. to thinking, speaking, advising, like ἐργασία; whereas labor denotes strenuous exertion, which is followed by fatigue, labor, in opp. to pleasure, like πόνος. Plaut. Aul. iii. 3. 7. Opera huc est conducta vestra, non oratio: comp. with Bacch. iii. 6, 11. Cic. Rep. i. 9. Otiosiorem opera quam animo. Liv. xxii. 22. Ut opera quoque impensa consilium adjuvem meum. And Liv. v. 4. Labor voluptasque dissimillima natura, societate quadam naturali inter se sunt conjuncta: comp. with Cic. Mur. 35. Plin. Ep. ix. 10. Senec. Tranq. 2. 2. Industria, gnavitas, and sedulitas, denote activity as an habitual quality, in opp. to the love of idleness; industria, of an elevated sort, the impulse to activity that animates the hero or the statesman, in opp. to ignavia, gnavitas (γενναιότης) of a useful sort, the diligence of ordinary men, and of the industrious citizen; sedulitas (sine dolore) an activity that shows itself in small matters, often even of a comic sort, the indefatigable bustling of the busy housewife, of the good-natured nurse, of any one who pays officious court to another. Colum. xii. præf. 8. Ut cum forensibus negotiis matronalis sedulitas industriæ rationem parem faceret. 3. Assiduitas and diligentia denote industry; assiduitas (from sedere) like συνέχεια, more in an extensive sense with continued and uninterrupted efforts; diligentia, (ἀλέγειν) more in an intensive sense, with careful and close application, in order to attain the end of one’s industry. 4. Studium denotes inclination and love towards the object of one’s industry, and an inward impulse. (i. 111.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativestudiumstudia
genitivestudiī
studī
studiōrum
dativestudiōstudiīs
accusativestudiumstudia
ablativestudiōstudiīs
vocativestudiumstudia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

laudis studio trahi
to be guided by ambition.
litterarum studio trahi
to feel an attraction for study.
intermissa studia revocare
to resume one's studies.
studio alicuius rei teneri
to have an inclination for a thing.
litterarum studia remittere
to relax one's studies.
in studio litterarum versari
to be engaged in literary pursuits.
libertas, libertatis studium
independent spirit.
studio ad rem publicam ferri
to throw oneself heart and soul into politics.
22 more phrases
partium studiis divisum esse
to be torn by faction.
se conferre ad poesis studium
to devote oneself to poetry.
summo studio in litteris versari
to be an ardent student of...
studio alicuius rei provectus sum
my zeal for a thing has led me too far.
partium studium, also simply studia
party-spirit.
omni studio in (ad) bellum incumbere
to carry on a war energetically.
studio alicuius rei aliquem incendere
to make some one enthusiastic for a thing.
optimarum artium studio incensum esse
to be interested in, have a taste for culture.
studiis suis obsequi (De Or. 1. 1. 3)
to follow one's inclinations.
artium studia or artes vigent (not florent)
learning, scientific knowledge is flourishing.
artium (liberalium) studium, or simply studium
a taste for the fine arts.
litterarum studium or tractatio (not occupatio)
the study of belles-lettres; literary pursuits.
ad scribendum or ad scribendi studium se conferre
to become a writer, embrace a literary career.
studio ardere alicuius or alicuius rei (De Or. 2. 1. 1)
to have enthusiasm for a person or thing.
philosophiae (sapientiae) studio teneri (Acad. 1. 2. 4)
to be enamoured of philosophy.
omne studium in litteris collocare, ad litteras conferre
to employ all one's energies on literary work.
studia, quae in reconditis artibus versantur (De Or. 1. 2. 8)
abstruse studies.
optimis studiis or artibus, optimarum artium studiis eruditum esse
to have received a liberal education.
studium, industriam (not diligentiam) collocare, ponere in aliqua re
to apply oneself zealously, diligently to a thing.
optima studia, bonae, optimae, liberales, ingenuae artes, disciplinae
the sciences; the fine arts.
se conferre ad philosophiam, ad philosophiae or sapientiae studium (Fam. 4. 3. 4)
to devote oneself to philosophy.
propenso animo, studio esse or propensa voluntate esse in aliquem (opp. averso animo esse ab aliquo)
to look favourably upon; to support.

stŭdĭum, ii, n. studeo,
I. a busying one's self about or application to a thing; assiduity, zeal, eagerness, fondness, inclination, desire, exertion, endeavor, study: stu dium est animi assidua et vehemens ad aliquam rem applicata magnā cum voluntate occupatio, ut philosophiae, poëticae, geometriae, litterarum, Cic. Inv. 1, 25, 36.—
I. In gen.
(a). Absol., Enn. ap. Prisc. p. 900 P. (Praecepta, v. 4 Vahl.): tantum studium tamque multam operam in aliquā re ponere, Cic. Fin. 1, 1, 1: aliquid curare studio maximo, Plaut. Stich. 1, 3, 45: aliquem retrahere ab studio, Ter. Phorm. prol. 2; cf. id. ib. 18: studium semper assit, cunctatio absit, Cic. Lael. 13, 44: aliquid summo studio curāque discere, id. Fam. 4, 3, 3; so (with cura, industria, labor, diligentia, etc.) id. ib. 2, 6, 3; 10, 1, 3: alacritate ac studio uti, Caes. B. G. 4, 24: studio incendi, Cic. Rosc. Am. 17, 48; Cic. Verr. 2, 4, 1, § 1: suo quisque studio maxime ducitur, id. Fin. 5, 2, 5; cf.: quot capitum vivunt, totidem studiorum Milia, Hor. S. 2, 1, 27; Sall. C. 3, 3: sunt pueritiae certa studia, sunt ineuntis adulescentiae ... sunt extrema quaedam studia senectutis, Cic. Sen. 20, 76 et saep.: non studio accusare sed officio defendere, with zeal, from inclination, id. Rosc. Am. 32, 91; cf.: laedere gaudes, et hoc studio pravus facis, Hor. S. 1, 5, 79.—In late Lat. studio often means simply voluntarily, on purpose, intentionally: non studio sed fortuitu, Dig. 40, 5, 13.—
(b). With gen.: studiumque iteris reprime, Att. ap. Non. 485, 8 (Trag. Rel. v. 627 Rib.): in pugnae studio quod dedita mens est, Lucr. 3, 647: Carthaginienses ad studium fallendi studio quaestus vocabantur, Cic. Agr. 2, 35, 95: efferor studio patres vestros videndi, id. Sen. 23, 83: quid ego de studiis dicam cognoscendi semper aliquid atque discendi? id. Lael. 27, 104; so, discendi, id. Rep. 1, 8, 13; 1, 22, 36 al.: doctrinae, id. Rosc. Am. 16, 46; id. Balb. 1, 3: dicendi, id. de Or. 2, 1, 1: scribendi, id. Arch. 3, 4: nandi, Tac. H. 4, 12: scribendi, Plin. Ep. 1, 13, 5: vitae studium, way of life, Afran. ap. Non. 498, 15: studium armorum a manibus ad oculos translatum, Plin. Pan. 13, 5.—
(g). With ad (usu. to avoid multiplying genitives): ea res studia hominum adcendit ad consulatum mandandum Ciceroni, Sall. C. 23, 5: studium ad frugalitatem multitudines provocavit, Just. 20, 4, 7.—
II. In partic.
A. Zeal for any one; good-will, affection, attachment, devotion, favor, kindness, etc. (cf.: officium, favor): tibi profiteor atque polliceor eximium et singulare meum studium in omni genere officii, Cic. Fam. 5, 8, 4: studium et favor, id. Rosc. Com. 10, 29; Suet. Vit. 15: studio ac suffragio suo viam sibi ad beneficium impetrandum munire, Cic. Agr. 2, 7, 17: Pompeius significat studium erga me non mediocre, id. Att. 2, 19, 4: suum infelix erga populum Romanum studium, Liv. 3, 56, 9; cf.: omne suum erga meam dignitatem studium, Cic. Dom. 56, 142: studium in aliquem habere, id. Inv. 2, 34, 104: Gaditani ab omni studio sensuque Poenorum mentes suas ad nostrum imperium nomenque flexerunt, id. Balb. 17, 39: studium suum in rempublicam, Sall. C. 49, 5: studium in populum Romanum, Tac. A. 4, 55: studiis odiisque carens, Luc. 2, 377: putabatur et Marius studia volgi amissurus, Sall. J. 84, 3: aliquid studio partium facere, party spirit, partisanship, Cic. Verr. 2, 1, 13, § 35: for which simply studium: quo minus cupiditatis ac studii visa est oratio habere, eo plus auctoritatis habuit, Liv. 24, 28: senatus, in quo ipso erant studia, party efforts, Tac. A. 14, 42: ultio senatum in studia diduxerat, id. H. 4, 6.—
B. Application to learning or studying, study; in the plur., studies (very freq.; also in Cic.; cf.: studeo and studiosus): pabulum studii atque doctrinae, Cic. Sen. 14, 49: (eum) non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā esse sapientem, id. Lael. 2, 6: semper mihi et doctrina et eruditi homines et tua ista studia placuerunt, id. Rep. 1, 17, 29: studia exercere, id. Fam. 9, 8, 2: studia Graecorum, id. Rep. 1, 18, 30: illum se et hominibus Pythagoreis et studiis illis dedisse, id. ib. 1, 10, 16: relinque te studiis, Plin. Ep. 1, 9, 7: studia ad voluptatem exercere, id. ib. 6, 8, 6: famam ex studiis petere, id. ib. 6, 11, 3; Tac. A. 16, 4; Sen. Cons. ad Polyb. 18 (36), 1: studia graviora iracundis omittenda sunt, id. Ira, 3, 9, 1; cf.: studiis annos septem dedit, Hor. Ep. 2, 2, 82: si non Intendes animum studiis, id. ib. 1, 2, 36: o seri studiorum! i. e. ὀψιμαθεῖς, id. S. 1, 10, 21.—Hence,
2. Transf.
(a). The fruits of study, works (post-class.): flagitante vulgo ut omnia sua studia publicaret, Tac. A. 16, 4.—
(b). A place for study, a study, school (late Lat.): philosophum (se egit) in omnibus studiis, templis, locis, Capitol. M. Aurel. 26; Cod. Th. 14, 9, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)tew-
  2. Proto-Indo-European*(s)tewd-
  3. Proto-Indo-European*studéh₁ti
  4. Proto-Italic*studēō
  5. Latinstudium

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin studium From studeō (“to devote oneself to”) + -ium (abstract noun suffix).

Descendants
  • Catalanestudi
  • Italianstudio
  • Occitanestudi
  • Portugueseestúdio
  • Romanianstudiu
  • Spanishestudio
  • Corsicanstudiu
  • Galicianestudio
  • Old Frenchestudie
  • Polishstudium

Quick answers

What does studium mean in Latin?
studium, a noun, means “study; eagerness, zeal; desire, fancy”.
What is the genitive of studium?
The genitive singular is studiī. studium is neuter, second declension.
How do you pronounce studium?
In classical Latin, [ˈstʊ.di.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstuː.di.um].
Where does studium come from?
Proto-Indo-European *(s)tew- → Proto-Indo-European *(s)tewd- → Proto-Indo-European *studéh₁ti → Proto-Italic *studēō → Latin studium.