noun · femininethird declension
speculātiō
speculātiō f (genitive speculātiōnis)
Meaning
- watching, spying
- inspection, scrutiny
- consideration
- speculation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | speculātiō | speculātiōnēs |
| genitive | speculātiōnis | speculātiōnum |
| dative | speculātiōnī | speculātiōnibus |
| accusative | speculātiōnem | speculātiōnēs |
| ablative | speculātiōne | speculātiōnibus |
| vocative | speculātiō | speculātiōnēs |
spĕcŭlātĭo, ōnis, f. speculor.
I. A spying out, exploration, observation (late Lat.):
speculationibus fidis doctus, Amm. 26, 10, 4; 27, 2, 4: turris speculationis, Greg. Mag. in Job, 31, 85.—II. A contemplation, speculation, Boëth. Consol. Phil. 4, 1; 5, 2; Aus. Mos. 326.
Origins
- Old Latinspeciō
- Latinspeculātiō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin speculor Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin speculātiō From speculor + -tiō.
Descendants
- Catalanespeculació
- Englishspeculation
- Frenchspéculation
- Italianspeculazione
- Portugueseespeculação
- Romanianspeculație
- Spanishespeculación
- Galicianespeculación
- Russianспекуля́ция