LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

spectātor

spectātor m (genitive spectātōris)
Classical[spɛkˈtaː.tɔr]Ecclesiastical[spekˈtaː.tor]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. spectator, watcher
  2. examiner, judge, critic

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī spectat; theātrum spectātōribus plēnum est.
spectātor -ōris m — in Mille Verba, ch. Lūdī et Ōtium

Declension

declension
formsingularplural
nominativespectātorspectātōrēs
genitivespectātōrisspectātōrum
dativespectātōrīspectātōribus
accusativespectātōremspectātōrēs
ablativespectātōrespectātōribus
vocativespectātorspectātōrēs

spectātor, ōris, m. id.,
I. a looker-on, beholder, observer, spectator (class.).
I. In gen.: sunt homines quasi spectatores superarum rerum atque caelestium, Cic. N. D. 2, 56, 140: unicus caeli siderumque (Ar chimedes), Liv. 24, 34, 2: testis et spectator, Cic. de Or. 1, 24, 112: spectator laudum tuarum, id. Fam. 2, 7, 2: Leuctricae calamitatis, id. Off. 2, 7, 26: certaminis, Liv. 1, 28; Quint. 10, 5, 19; Mart. 10, 51, 9.—
II. In partic.
A. A spectator in a theatre, at games, etc.: nunc, spectatores, clare plaudite, Plaut. Am. 5, 3, 3; so id. ib. prol. 66; id. Cas. grex 1; id. Cist. 4, 2, 9; id. Ps. 2, 4, 30; id. Stich. 5, 3, 1; Cic. Har. Resp. 11, 22. —
B. An examiner, judge, critic: spectator probator, ut pecuniae spectatores dicuntur, Don. Ter. Eun. 3, 5, 18 (cf. specto, I. B. 3., and spectatio, I. B.): elegans formarum spectator, critic, connoisseur, Ter. Eun. 3, 5, 18: proprii ponderis, Claud. Laud. Stil. 1, 147: acrior virtutis, Liv. 42, 34, 7.

Origins

From spectō (“watch”) + -tor, from speciō (“look at”). Doublet of speculator.

Descendants
  • Catalanespectador
  • Englishspectator
  • Frenchspectateur
  • Italianspettatore
  • Portugueseespectador
  • Romanianspectator
  • Spanishespectador
  • Normanspectateur

Quick answers

What does spectātor mean in Latin?
spectātor, a noun, means “spectator, watcher; examiner, judge, critic”.
What is the genitive of spectātor?
The genitive singular is spectātōris. spectātor is masculine, third declension.
How do you pronounce spectātor?
In classical Latin, [spɛkˈtaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [spekˈtaː.tor].