LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

solūtiō

solūtiō f (genitive solūtiōnis)
Classical[sɔˈɫuː.ti.oː]Ecclesiastical[soˈlut.t͡si.o]

Meaning

  1. The act of loosening or unfastening someone or something; dissolution.
  2. looseness, weakness
  3. figurativelypayment
  4. figurativelysolution, explanation
  5. solution
  6. solution

Declension

declension
formsingularplural
nominativesolūtiōsolūtiōnēs
genitivesolūtiōnissolūtiōnum
dativesolūtiōnīsolūtiōnibus
accusativesolūtiōnemsolūtiōnēs
ablativesolūtiōnesolūtiōnibus
vocativesolūtiōsolūtiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

linguae solutio
volubility.
volubilitas, solutio linguae
volubility.

sŏlūtĭo, ōnis, f. id.,
I. a loosing, unloosing, dissolution (rare but class.).
I. Lit.
A. In gen.: linguae, Cic. de Or. 1, 25, 114: totius hominis, id. Tusc. 3, 25, 61.—Plur.: ventris et stomachi solutiones, looseness, weakness, Plin. 23, 6, 60, § 112; cf.: stomachi solutio, Cels. 4, 5.—
B. In partic., payment: solutio rerum creditarum, Cic. Off. 2, 24, 84: legatorum, id. Clu. 12, 34: justi crediti, Liv. 42, 5: nummorum, Dig. 46, 3, 54: Romae solutione impeditā fides concidit, Cic. Imp. Pomp. 7, 19: solutionem in procuratorem factam, Dig. 46, 8, 12: nominis Caerelliani, Cic. Att. 12, 51, 3: explicatā solutione, id. ib. 15, 20, 4.—Plur., Caes. B. C. 3, 20; cf. Dig. 46, tit. 3: De solutionibus et liberationibus.—
II. Trop., a solution, explanation: non est quod expectes, ut solutionem tibi ostendam, Sen. Ben. 2, 34, 1: argumentorum, id. ib. 2, 34, 1: somnii, Vulg. Dan. 4, 3; Sen. Ben. 5, 12, 2: captionis sophisticae, Gell. 18, 2, 6 (for which: sophismatis resolutio, id. 18, 2, 6, § 10).

Origins

Proto-Indo-European *s(w)éder. Latin se- Proto-Indo-European *lewh₁- Proto-Indo-European *-éti Proto-Indo-European *luh₁éti Proto-Italic [Term?] Latin luō Latin solvō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin solūtiō From solvō (“loosen; solve”) + -tiō.

Descendants
  • Catalansolució
  • Englishsolution
  • Frenchsolution
  • Romaniansoluțiefrom French solution
  • Italiansoluzione
  • Portuguesesolução
  • Spanishsolución
  • Turkishsolüsyonfrom French solution

Quick answers

What does solūtiō mean in Latin?
solūtiō, a noun, means “The act of loosening or unfastening someone or something; dissolution.; looseness, weakness”.
What is the genitive of solūtiō?
The genitive singular is solūtiōnis. solūtiō is feminine, third declension.
How do you pronounce solūtiō?
In classical Latin, [sɔˈɫuː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [soˈlut.t͡si.o].