adjectivethird-declension two-termination adjective
solūbilis
solūbilis (neuter solūbile)
Classical[sɔˈɫuː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[soˈluː.bi.lis]
Meaning
- two terminationsolvable
- two terminationthat may be loosed or taken apart, dissolvable
- two terminationloosening, relaxing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | solūbilis | solūbilis | solūbile |
| genitive | solūbilis | solūbilis | solūbilis |
| dative | solūbilī | solūbilī | solūbilī |
| accusative | solūbilem | solūbilem | solūbile |
| ablative | solūbilī | solūbilī | solūbilī |
| vocative | solūbilis | solūbilis | solūbile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | solūbilēs | solūbilēs | solūbilia |
| genitive | solūbilium | solūbilium | solūbilium |
| dative | solūbilibus | solūbilibus | solūbilibus |
| accusative | solūbilīs solūbilēs | solūbilīs solūbilēs | solūbilia |
| ablative | solūbilibus | solūbilibus | solūbilibus |
| vocative | solūbilēs | solūbilēs | solūbilia |
sŏlūbĭlis, e, adj. solvo (post-class.).
I. Pass., that may be loosed or taken apart, dissolvable:
pons, Amm. 16, 8, 10: mundus, Min. Oct. 34: caro, Prud. στεφ. 10, 506. —* II. Act., loosening, relaxing:
aër, Cael. Aur. Acut. 2, 37, 192.Origins
From solūtiō
In English words that came into English from solūbilis
- insolubleinsolūbilis
- solublesolūbilis