noun · neutersecond declension
sōlācium
sōlācium n (genitive sōlāciī or sōlācī)
Classical[soːˈɫaː.ki.ũː]Ecclesiastical[soˈlaː.t͡ʃi.um]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- comfort, relief, solace
Intāctae fuerātis avēs, sōlācia rūris, adsuētum silvīs innocuumque genus [...]
You birds lived untouched, as solaces of the countryside, accustomed to the woods, and a harmless race …8 CE, Ovidius, Fasti 1.441–442 - soothing, assuaging
- compensation, indemnification
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod dolōrem levat; parvum sōlācium magnō dolōrī.sōlācium -ī n — in Mille Verba, Fūnus et Memoria
cōnsōlātiō dolōrissōlācium -ī (n) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 15 and Epistulae, ch. 9
quod dolōrem levatsōlācium -ī (n) — in Metamorphoses I, ch. 17
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sōlācium sōlāciolum | sōlācia sōlāciola, sōlātia |
| genitive | sōlāciī sōlācī, sōlāciolī, sōlātī, sōlātiī | sōlāciōrum sōlāciolōrum, sōlātiōrum |
| dative | sōlāciō sōlāciolō, sōlātiō | sōlāciīs sōlāciolīs, sōlātiīs |
| accusative | sōlācium sōlāciolum | sōlācia sōlāciola, sōlātia |
| ablative | sōlāciō sōlāciolō, sōlātiō | sōlāciīs sōlāciolīs, sōlātiīs |
| vocative | sōlācium sōlāciolum | sōlācia sōlāciola, sōlātia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- solacium praebere
- to comfort.
- hoc solacio frui, uti
- to solace oneself with the thought...
- hoc (illo) solacio me consōlor
- I console myself with...
sōlācĭum (sōlāt-), ii, n. solor,
I. a soothing, assuaging; a comfort, relief, consolation, solace (class.; used equally in sing. and plur.):
et vigilantibus hinc aderant solacia somni, Lucr. 5, 1405: permulcent animos solacia vitae, id. 5, 21; 6, 4: haec sunt solacia, haec fomenta summorum dolorum, Cic. Tusc. 2, 24, 59: oblectamenta et solacia servitutis, Cic. Verr. 2, 4, 60, § 134: perfugium ac solacium praebere, id. Arch. 7, 16: praebere solacia, Ov. Tr. 4, 10, 117: id solacio est, Plaut. Am. 2, 2, 13; Caes. B. C. 1, 22 fin.: vacare culpā magnum est solacium, Cic. Fam. 7, 3, 4: me ipse consolor et maxime illo solacio, quod, etc., id. Lael. 3, 10: frui solacio, id. Prov. Cons. 7, 16 (corresp. to consolari): uti solacio, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 26: nosque malo solacio, sed non nullo tamen, consolamur, Cic. Fam. 4, 6, 1: alicui solacia dare, id. Brut. 3, 11: magnum afferret mihi aetas ipsa solacium, id. Lael. 27, 104: surdae adhibere menti, Ov. M. 9, 654: dicere, id. ib. 10, 132; 11, 329; id. P. 4, 11, 17: hoc sibi solacii proponebant, quod, etc., Caes. B. G. 7, 15: cujus luctus nullo solacio levari potest, Cic. Phil. 9, 5, 12: solacia luctus Exigua ingentis, Verg. A. 11, 62: egregium solacium suae morti invenire, Liv. 25, 16, 20: afficere aliquem solacio, Tac. A. 3, 24: adulescentulos sacerdotiis in solacium recolere, id. H. 1, 77: cineri atque ossibus alicujus solacium reportare, i.e. an atonement, Cic. Verr. 2, 5, 49, § 120; cf.: tumulo solacia posco, Ov. M. 7, 483: vos et liberos Germanici et nos parentes justis solaciis afficite, Tac. A. 3, 12; Phaedr. 1, 9, 8; Luc. 2, 91; 8, 469; Stat. Th. 1, 596; Just. 1, 8, 9: solacium annonae, Cic. Agr. 2, 29, 80; Val. Max. 4, 8, 2 ext.; Spart. Hadr. 9 fin.; Tac. A. 15, 39.—Poet.: aves, solacia ruris, consolers (because they cheer the laborers with their singing), Ov. F. 1, 441; cf.: (musae) solacia frigida, id. P. 4, 2, 45: dicta, duri solacia casus, Verg. A. 6, 377. —II. In jurid. Lat., a compensation, indemnification:
solacium pro aliquā re alicui praestare, Dig. 8, 4, 13: solacium certum ei constitutum est, ib. 26, 7, 33 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sōlācium (not sōlātium), ī, n
3 SAL-, a soothing, assuaging, comfort, relief, consolation, solace : haec sunt solacia, haec fomenta summorum dolorum: adversis (rebus) solacium praebere: vacare culpā magnum est solacium: (mihi) absenti solacia dedistis: solacia Dixit, O.: cuius luctus nullo solacio levari potest: tumulo solacia posco, O.: mortis en solacium! Ph.: fore etiam reliquis ad suam spem solacio, Cs.: hic parenti suo magno solacio in laboribus fuit: aves, solacia ruris, consolers , O.: dicta, duri solacia casūs, V.— Satisfaction, compensation : ex tuā calamitate ossibus fili sui solacium reportare, i. e. satisfaction : sine solacio agere, Ta.
Origins
From sōlor (“to comfort, console, solace”) + -āx + -ium
Descendants
- Frenchsoulasfrom Old French solas
- Englishsolacefrom Old French solas
- Italiansollazzo
- Italiansollaccio
- Catalansolaçfrom Old Occitan solatz
- Portuguesesolazfrom Old Occitan solatz
- Spanishsolazfrom Old Occitan solatz
- Spanishsolacio
- Irishsólásfrom Old French solas
- Dutchsoelaasfrom Old French solas