verbfirst conjugation
sociō
sociō (present infinitive sociāre, perfect active sociāvī, supine sociātum)
Classical[ˈsɔ.ki.oː]Ecclesiastical[ˈsɔː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to unite, join, ally, associate with
- to share in
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sociō | sociābam | sociābō | sociāvī | sociāveram | sociāverō sociārō |
| 2nd sg. | sociās | sociābās | sociābis | sociāvistī sociāstī | sociāverās sociārās | sociāveris |
| 3rd sg. | sociat | sociābat | sociābit | sociāvit | sociāverat sociārat | sociāverit sociārit |
| 1st pl. | sociāmus | sociābāmus | sociābimus | sociāvimus | sociāverāmus | sociāverimus sociārimus |
| 2nd pl. | sociātis | sociābātis | sociābitis | sociāvistis sociāstis | sociāverātis sociārātis | sociāveritis sociāritis |
| 3rd pl. | sociant | sociābant | sociābunt | sociāvērunt sociāvēre, sociārunt | sociāverant sociārant | sociāverint sociārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sociem | sociārem | sociāverim sociārim | sociāvissem sociāssem |
| 2nd sg. | sociēs | sociārēs | sociāverīs | sociāvissēs sociāssēs |
| 3rd sg. | societ | sociāret | sociāverit sociārit | sociāvisset sociāsset |
| 1st pl. | sociēmus | sociārēmus | sociāverīmus sociārīmus | sociāvissēmus sociāssēmus |
| 2nd pl. | sociētis | sociārētis | sociāverītis sociārītis | sociāvissētis sociāssētis |
| 3rd pl. | socient | sociārent | sociāverint sociārint | sociāvissent sociāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | socior | sociābar | sociābor |
| 2nd sg. | sociāris sociāre | sociābāris sociābāre | sociāberis sociābere |
| 3rd sg. | sociātur | sociābātur | sociābitur |
| 1st pl. | sociāmur | sociābāmur | sociābimur |
| 2nd pl. | sociāminī | sociābāminī | sociābiminī |
| 3rd pl. | sociantur | sociābantur | sociābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | socier | sociārer |
| 2nd sg. | sociēris sociēre | sociārēris sociārēre |
| 3rd sg. | sociētur | sociārētur |
| 1st pl. | sociēmur | sociārēmur |
| 2nd pl. | sociēminī | sociārēminī |
| 3rd pl. | socientur | sociārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | sociā | sociāre |
| pres. 2nd pl. | sociāte | sociāminī |
| fut. 2nd sg. | sociātō | sociātor |
| fut. 3rd sg. | sociātō | sociātor |
| fut. 2nd pl. | sociātōte | — |
| fut. 3rd pl. | sociantō | sociantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sociāre | sociārī |
| perfect infinitive | sociāvisse sociāsse | sociātum esse |
| future infinitive | sociātūrum esse | sociātum īrī |
| present participle | sociāns | — |
| perfect participle | — | sociātus sociāta, sociātā, sociātae, sociātam, sociātārum, sociātās, sociātī, sociātōrum, sociātōs |
| future participle | sociātūrus sociātūra, sociātūrā, sociātūrae, sociātūram, sociātūrārum, sociātūrās, sociātūre, sociātūrī, sociātūrīs, sociātūrō, sociātūrōrum, sociātūrōs, sociātūrum | sociandus socianda, sociandā, sociandae, sociandam, sociandārum, sociandās, sociande, sociandīs, sociandōrum, sociandōs |
gerundsociandī, sociandō, sociandumsupinesociātum, sociātū
sŏcĭo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to join or unite together, to associate; to do or hold in common, to share a thing with another, etc. (freq. and class.; in Cic. mostly with inanimate objects;
syn. jungo): coetus utilitatis communione sociatus, Cic. Rep. 1, 25, 39: concilia coetusque hominum jure sociati, id. ib. 6, 13, 13: omne genus hominum sociatum inter se esse, id. Leg. 1, 11, 32: (Romulus) regnum suum cum illorum (Sabinorum) rege sociavit, id. Rep. 2, 7, 13; cf.: quae nos domo socias, Verg. A. 1, 600: quid si testium studium cum accusatore sociatum est? Cic. Fl. 10, 21: cum vel periculum vitae tuae mecum sociare voluisses, to risk your life for me, id. Planc. 30, 73; cf.: tecum ut longae sociarem gaudia vitae, Tib. 3, 3, 7: qui vim rerum cognitionemque cum scientiā atque exercitatione sociaris, Cic. de Or. 3, 32, 131: diligentiam cum scientiā, Col. 3, 3, 7: ne societur sanguis, Liv. 4, 4, 6; cf. of union by marriage: se alicui vinclo jugali, Verg. A. 4, 16: cubilia cum aliquo, Ov. M. 10, 635: corpus, id. Am. 2, 8, 5: conjugia, Vulg. Deut. 7, 3; Ov. H. 3, 109: perpetuoque mihi sociatam foedere lecti, id. Ib. 15: juvencos aratro imposito, Stat. Th. 1, 132: dextras, Sil. 11, 149; cf.: manus alicui, Val. Fl. 5, 290: se participem in omnis casus, Sil. 1, 75: vitem ulmis, Stat. S. 5, 1, 48: curas, to share, Val. Fl. 5, 282: verba loquor socianda chordis, to be accompanied, Hor. C. 4, 9, 4; so, carmina nervis, Ov. M. 11, 5: homo simili sui sociabitur, Vulg. Ecclus. 13, 20: Theseus sociati parte laboris Functus, undertaken in company with another, common, Ov. M. 8, 546: parricidium (shortly before: societas facinoris), Just. 10, 1, 6.—Mid.: sociari facinoribus, to take part in deeds of villany, Liv. 39, 13 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sociō āvī, ātus, āre
socius, to join together, combine, unite, associate, hold in common, share : quocum me uno amicitia . . . rei p. causā sociarat: coetus utilitatis communione sociatus: periculum vitae tuae mecum, i. e. to risk life for me : ne societur sanguis, L.: Ne cui me vinclo vellem sociare iugali, V.: cum quo sociare cubilia vellem, O.: Verba loquor socianda chorids, to be accompanied<*> H.: Theseus sociati parte laboris Functus, jointtask , O.: sociari facinoribus, i. e. to take part in , L.
Origins
- Proto-Indo-European*sekʷ-
- Proto-Indo-European*sokʷéh₂
- Proto-Indo-European*sokʷh₂ṓy
- Proto-Indo-European*sokʷyós
- Proto-Italic*sokjos
- Latinsociō
Latin socius Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin sociō From socius + -ō.
Descendants
- Englishsociate