verbfirst conjugation
sinuō
sinuō (present infinitive sinuāre, perfect active sinuāvī, supine sinuātum)
Classical[ˈsɪ.nu.oː]Ecclesiastical[ˈsiː.nu.o]
Meaning
- to bend, wind, curve
- to hollow out, excavate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in sinūs curvōsinuō -āre — in Metamorphoses I, ch. 6
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sinuō | sinuābam | sinuābō | sinuāvī | sinuāveram | sinuāverō sinuārō |
| 2nd sg. | sinuās | sinuābās | sinuābis | sinuāvistī sinuāstī | sinuāverās sinuārās | sinuāveris |
| 3rd sg. | sinuat | sinuābat | sinuābit | sinuāvit | sinuāverat sinuārat | sinuāverit sinuārit |
| 1st pl. | sinuāmus | sinuābāmus | sinuābimus | sinuāvimus | sinuāverāmus | sinuāverimus sinuārimus |
| 2nd pl. | sinuātis | sinuābātis | sinuābitis | sinuāvistis sinuāstis | sinuāverātis sinuārātis | sinuāveritis sinuāritis |
| 3rd pl. | sinuant | sinuābant | sinuābunt | sinuāvērunt sinuāvēre, sinuārunt | sinuāverant sinuārant | sinuāverint sinuārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sinuem | sinuārem | sinuāverim sinuārim | sinuāvissem sinuāssem |
| 2nd sg. | sinuēs | sinuārēs | sinuāverīs | sinuāvissēs sinuāssēs |
| 3rd sg. | sinuet | sinuāret | sinuāverit sinuārit | sinuāvisset sinuāsset |
| 1st pl. | sinuēmus | sinuārēmus | sinuāverīmus sinuārīmus | sinuāvissēmus sinuāssēmus |
| 2nd pl. | sinuētis | sinuārētis | sinuāverītis sinuārītis | sinuāvissētis sinuāssētis |
| 3rd pl. | sinuent | sinuārent | sinuāverint sinuārint | sinuāvissent sinuāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | sinuor | sinuābar | sinuābor |
| 2nd sg. | sinuāris sinuāre | sinuābāris sinuābāre | sinuāberis sinuābere |
| 3rd sg. | sinuātur | sinuābātur | sinuābitur |
| 1st pl. | sinuāmur | sinuābāmur | sinuābimur |
| 2nd pl. | sinuāminī | sinuābāminī | sinuābiminī |
| 3rd pl. | sinuantur | sinuābantur | sinuābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | sinuer | sinuārer |
| 2nd sg. | sinuēris sinuēre | sinuārēris sinuārēre |
| 3rd sg. | sinuētur | sinuārētur |
| 1st pl. | sinuēmur | sinuārēmur |
| 2nd pl. | sinuēminī | sinuārēminī |
| 3rd pl. | sinuentur | sinuārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | sinuā | sinuāre |
| pres. 2nd pl. | sinuāte | sinuāminī |
| fut. 2nd sg. | sinuātō | sinuātor |
| fut. 3rd sg. | sinuātō | sinuātor |
| fut. 2nd pl. | sinuātōte | — |
| fut. 3rd pl. | sinuantō | sinuantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sinuāre | sinuārī |
| perfect infinitive | sinuāvisse sinuāsse | sinuātum esse |
| future infinitive | sinuātūrum esse | sinuātum īrī |
| present participle | sinuāns | — |
| perfect participle | — | sinuātus sinuāta, sinuātā, sinuātae, sinuātam, sinuātārum, sinuātās, sinuātī, sinuātōrum, sinuātōs |
| future participle | sinuātūrus sinuātūra, sinuātūrā, sinuātūrae, sinuātūram, sinuātūrārum, sinuātūrās, sinuātūre, sinuātūrī, sinuātūrīs, sinuātūrō, sinuātūrōrum, sinuātūrōs, sinuātūrum | sinuandus sinuanda, sinuandā, sinuandae, sinuandam, sinuandārum, sinuandās, sinuande, sinuandīs, sinuandōrum, sinuandōs |
gerundsinuandī, sinuandō, sinuandumsupinesinuātum, sinuātū
sĭnŭo, āvi, ātum, 1, v. a. id..
I. Lit., to bend, wind, curve; to bow, to swell out in curves (perh. not ante-Aug.; most freq. in the poets;
syn.: curvo, flecto): (anguis) sinuat immensa volumine terga, Verg. A. 2, 208; cf.: flexos corpus in orbes (anguis), Ov. M. 9, 64: (equus) sinuet alterna volumina crurum, Verg. G. 3, 192: imposito patulos calamo sinuaverat arcus, i. e. had bent, stretched, Ov. M. 8, 30; so, arcum, id. ib. 8, 381: nervum, Sen. Herc. Fur. 1198: Euphraten immensum attolli et in modum diadematis sinuare orbes, Tac. A. 6, 37: (anguis) immensos saltu sinuatur in arcus, Ov. M. 3, 42; cf.: gurges curvos sinuatus in arcus, id. ib. 14, 51: cornua Lunae sinuantur, id. ib. 3, 682; 14, 501; Cels. 8, 1 med.: muri per artem obliqui aut introrsus sinuati, bent inwards, i. e. with retreating angles, Tac. H. 5, 11; cf.: exercitus in cornua, sinuatā mediā parte, curvatur, Sen. Vit. Beat. 4: (Chaucorum gens) donec in Chattos usque sinuetur, extends in a curve, Tac. G. 35: Ionia se ambagibus sinuat, Mel. 1, 17: oceanum, Claud. Rapt. Pros. 1, 271.—* Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sinuō āvī, ātus, āre
sinus, to bend, wind, curve, bow, swell out in curves : (anguis) sinuat inmensa volumine terga, V.: flexos sinuavi corpus in orbīs (anguis), O.: arcūs, i. e. bend , O.: sinuantur cornua Lunae, O.: (Chaucorum gens) donec in Chattos usque sinuetur, extends in a curve , Ta.
Origins
From sinus (“curve, fold”) or -ō.
Descendants
- Englishsimulate
- Italiansinuare