LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

siccus

siccus (feminine sicca, neuter siccum, comparative siccior)
Classical[ˈsɪk.kʊs]Ecclesiastical[ˈsik.kus]
sicce sg. voc. m.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivedry
    quō simul ac vēnit, frēnātōs curribus anguēsAnd as soon as she has arrived there, she harnesses the bridled serpents to [her] chariots, and wanders dry over the ocean waves. (See Ceres (mythology).)8 CE, Ovidius, Fasti 4.498–499
  2. adjectivesober
  3. adjectivethirsty

Latīnē defined in Latin in our graded readers

sine aquā; aestāte agrī siccī sunt.
siccus -a -um — in Mille Verba, Caelum et Tempestātēs

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Aridus · Torridus · Siccus

Aridus and torridus denote an internal want of moisture; but things that are arida (from areo) have lost their moisture from a heat acting within, like αὖος, in opp. to humidus. Plin. Pan. 30, 4; on the other hand, torrida (from τέρσω), from a heat penetrating from without, in opp. to uvidus, like σκληρός;—siccus denotes dryness that is only external, confined to the surface, in opp. to madidus, like ξηρός. Plin. H. N. xii. 12. Ne sint fragilia et arida potius quam sicca folia. And xv. 29. Cato docuit vinum fieri ex nigra myrta siccata usque in ariditatem in umbra. Colum. vii. 4. (vi. 244.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesiccussiccasiccum
genitivesiccīsiccaesiccī
dativesiccōsiccaesiccō
accusativesiccumsiccamsiccum
ablativesiccōsiccāsiccō
vocativesiccesiccasiccum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesiccīsiccaesicca
genitivesiccōrumsiccārumsiccōrum
dativesiccīssiccīssiccīs
accusativesiccōssiccāssicca
ablativesiccīssiccīssiccīs
vocativesiccīsiccaesicca

siccus, a, um, adj. cf. Sanscr. cush, to dry up; Gr. αὔω,
I. dry.
I. Lit.
A. In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose; cf. aridus): arena, Verg. G. 1, 389: fauces fluminum, id. ib. 4, 427: siccāque in rupe resedit, id. A. 5, 180: litus, id. ib. 6, 162: siccum et sine umore ullo solum, Quint. 2, 4, 8: glebae, Hor. Epod. 16, 55: agri, id. S. 2, 4, 15: lacus, Prop. 2, 14 (3, 6), 11: regio, Curt. 9, 10, 2: via (opp. palustris), Dig. 43, 8, 2, § 32 et saep.—Sup.: horreum siccissimum, Col. 12, 15, 2: oculi, tearless, Quint. 6, 2, 27; Prop. 1, 17, 11; Hor. C. 1, 3, 18; so, lumina, Tib. 1, 1, 66; Luc. 9, 1044: genae, Prop. 4 (5), 11, 80. Ov. H. 11, 10: decurrere pedibus super aequora siccis, id. M. 14, 50; and, transf.: siccus aerumnas tuli, tearless, Sen. Herc. Oet. 1270: pocula, Tib. 3, 6, 18: urna, Hor. C. 3, 11, 23: panis, dry bread, Sen. Ep. 83, 6; Plin. 22, 25, 68, § 139: agaricum manducatum siccum, id. 26, 7, 18, § 32; Capitol. Anton. 13; Vop. Tac. 11: spolia non sanguine sicca suo, Prop. 4 (5), 10, 12. cuspis, Stat. Th. 8, 383: ensis, Sen. Troad. 50.—With gen.: sicci stimulabant sanguinis enses, i. e. bloodless, Sil. 7, 213: carinae, standing dry, Hor. C. 1, 4, 2: magna minorque ferae (i. e. ursa major et minor), utraque sicca, i. e. that do not dip into, set beneath the sea, Ov. Tr. 4, 3, 2; so, signa, id. ib. 4, 9, 18: aquae, i. e. snow, Mart. 4, 3, 7: vox, dried up with heat, husky, Ov. M. 2, 278 et saep.—
2. As subst.: siccum, i; and plur.: sicca, ōrum, n., dry land, a dry place; dry places: donec rostra tenent siccum, Verg. A. 10, 301: in sicco, on the dry land, on the shore, Prop. 3, 10 (9), 6; Verg. G. 1, 363; Liv. 1, 4; Plin. 9, 8, 8, § 27; 26, 7, 22, § 39: ut aqua piscibus, ut sicca terrenis, circumfusus nobis spiritus volucribus convenit, Quint. 12, 11, 13: harundo, quae in siccis provenit, Plin. 16, 36, 66, § 165; so, in siccis, id. 17, 22, 35, § 170.—
B. In partic.
1. Of the weather, dry, without rain: sive annus siccus est ... seu pluvius, Col. 3, 20, 1: ver, Plin. 11, 29, 35, § 101: aestivi tempora sicca Canis, Tib. 1, 4, 6; for which: incipit et sicco fervere terra Cane, Prop. 2, 28 (3, 24), 4: sole dies referente siccos, Hor. C. 3, 29, 20: siccis aër fervoribus ustus, Ov. M. 1, 119: caelum, Plin. 18, 12, 31, § 123: ventus, id. 2, 47, 48, § 126; Luc. 4, 50: luna, Prop. 2, 17 (3, 9), 15; Plin. 17, 9, 8, § 57; cf. id. 17, 14, 24, § 112: nubes, i. e. without rain, Luc. 4, 331: hiemps, without snow, Ov. Am. 3, 6, 106.—
2. Of the human body, dry, as a healthy state (opp. rheumy, catarrhal, tumid, etc.), firm, solid, vigorous: (mulier) sicca, succida, Plaut. Mil. 3, 1, 192; Petr. 37: corpora sicciora cornu, Cat. 23, 12: corpora graciliora siccioraque, Plin. 34, 8, 19, § 65: (puella) Nec bello pede ... nec ore sicco, free from saliva, Cat. 43, 3; cf. tussis, without expectoration, Cels. 4, 6: medicamentum, causing dryness, Scrib. Comp. 71. —
3. Dry, thirsty: nimis diu sicci sumus, Plaut. Pers. 5, 2, 41; cf.: siti sicca sum, id. Curc. 1, 2, 26; 1, 2, 22; id. Ps. 1, 2, 51; Hor. S. 2, 2, 14: faucibus siccis, fasting, Verg. A. 2, 358.—
b. Transf., abstemious, temperate, sober (syn. sobrius): Art. Ego praeter alios meum virum fui rata Siccum, frugi, continentem, etc. Pa. At nunc dehinc scito, illum ante omnes ... Madidum, nihili, incontinentem, Plaut. As. 5, 2, 7; so (opp. vinolentus) Cic. Ac. 2, 27, 88; id. Agr. 1, 1, 1; id. Fragm. ap. Non. 395, 4 (opp. vinolenti); Sen. Ep. 18, 3; Hor. S. 2, 3, 281; id. C. 4, 5, 39: siccis omnia dura deus proposuit, id. ib. 1, 18, 3; id. Ep. 1, 19, 9; 1, 17, 12.—
II. Trop.
1. Firm, solid (acc. to I. B. 2.): (Attici) sani duntaxat et sicci habeantur, Cic. Opt. Gen. 3, 8; cf.: nihil erat in ejus oratione nisi sincerum, nihil nisi siccum atque sanum, id. Brut. 55, 202; Quint. 2, 4, 6.—
2. Of style, dry, insipid, jejune (acc. to I. B. 3.): siccum et sollicitum et contractum dicendi propositum, Quint. 11, 1, 32: sicca et incondita et propemodum jejuna oratio, Gell. 14, 1, 32: durus et siccus, Tac. Or. 21: ne sicci omnino atque aridi pueri rhetoribus traderentur, ignorant, unformed, unprepared, Suet. Gram. 4.—
3. Dry, cold: medullae, i. e. void of love, cold, Prop. 2, 12 (3, 3), 17; so, puella, Ov. A. A. 2, 686; Mart. 11, 81, 2; cf. id. 11, 17, 8.—Hence, adv.: siccē, dryly, without wet or damp (very rare; perh. only in the two foll. passages).
A. Lit.: ut bos sicce stabuletur, Col. 6, 12, 2.—
B. Trop.: eos solos Attice dicere, id est quasi sicce et integre, firmly, solidly, Cic. Opt. Gen. 4, 12; v. supra, II.

Origins

Probably from Proto-Italic *siskʷos, from Proto-Indo-European *siskus (“dry”), presumably from *sek- (“to dry up”). Cognate with Ancient Greek ἰσχνός (iskhnós), Proto-Celtic *siskʷos, Lithuanian sèkti (“to lower oneself, sink, dry out”), Sanskrit असश्चुषी (asaścuṣī, “not drying up”), though the phonetic details are unclear.

Elsewhere
  • Catalansec
  • Frenchsec
  • Italiansecco
  • Occitansec
  • Portuguesesecofrom Old Galician-Portuguese seco
  • Romaniansec
  • Sardiniansiccu
  • Spanishseco
  • Aromaniansec
  • Asturiansecu
Gallo-Italic
  • Romagnolsèc
  • Romagnolsècc
  • Liguriansecco

Quick answers

What does siccus mean in Latin?
siccus, a adjective, means “dry; sober; thirsty”.
How do you pronounce siccus?
In classical Latin, [ˈsɪk.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsik.kus].