LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

extrīnsecus1

extrīnsecus (not comparable)
Classical[ɛkˈstrĩː.sɛ.kʊs]Ecclesiastical[ekˈstrin.se.kus]

Meaning

  1. not comparableFrom without, from abroad
  2. not comparableexternally
  3. not comparableextrinsically

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

causae extrinsecus allatae (opp. in ipsa re positae)
extraneous causes.

extrin-sĕcus, adv. † extrim as an adverbial form of exter,
I. from without, from abroad.
I. Prop. (class.; syn.: extra, foris): si qui tremerent vel ipsi per se motu mentis aliquo vel objecta terribili re extrinsecus, Cic. Ac. 2, 15, 48; cf.: in dicendo aliquid extrinsecus alicunde quaerere (opp. ex ipsis visceribus causae sumere), id. de Or. 2, 78, 318: assumptis extrinsecus auxiliis, Quint. 7, 4, 7; cf. also Cic. de Or. 2, 39, 163: spiritum adducere, id. N. D. 2, 54, 136: humor allapsus, id. Div. 2, 27, 58: excipere genus divinandi extrinsecus ex divinitate, id. ib. 2, 11, 26: quod habet extremum, id cernitur ex alio extrinsecus, id. ib. 2, 50, 103: imminens bellum, Liv. 2, 32, 6: cum quid extrinsecus laesit, ut in vulneribus (opp. intra se ipsum corruptum), Cels. 6, 26 et saep.—
II. Transf.
A. Without, on the outside (cf. foris): deinde eum (animum) circumdedit corpore et vestivit extrinsecus, Cic. Univ. 6; cf. Varr. R. R. 7, 1, 79; Suet. Vesp. 12: extrinsecus inaurata (columna), Cic. Div. 1, 24, 48: jecur intrinsecus cavum, extrinsecus gibberum est, Cels. 4, 1; so opp. introrsus, Sen. Tranq. 10; opp. intus, Col. 2, 9, 13: extrinsecus custodes erant, App. de Mundo, p. 69: quod eam tuetur, est id extrinsecus, Cic. Fin. 5, 14, 39: plerique extrinsecus nesciunt, the uninitiated, Varr. L. L. 7, § 34 Müll.—*
B. Irrelevantly: haec etsi extrinsecus, non tamen intempestive videor hoc loco retulisse, Col. 1, 6, 17.—
C. Moreover = praeterea (late Lat.), Eutr. 9, 25.

Origins

From exter + secus.

adjectivefirst/second-declension adjective
extrīnsecus2
extrīnsecus (feminine extrīnseca, neuter extrīnsecum)
Classical[ɛkˈstrĩː.sɛ.kʊs]Ecclesiastical[ekˈstrin.se.kus]

Meaning

  1. adjectiveouter

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeextrīnsecusextrīnsecaextrīnsecum
genitiveextrīnsecīextrīnsecaeextrīnsecī
dativeextrīnsecōextrīnsecaeextrīnsecō
accusativeextrīnsecumextrīnsecamextrīnsecum
ablativeextrīnsecōextrīnsecāextrīnsecō
vocativeextrīnseceextrīnsecaextrīnsecum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeextrīnsecīextrīnsecaeextrīnseca
genitiveextrīnsecōrumextrīnsecārumextrīnsecōrum
dativeextrīnsecīsextrīnsecīsextrīnsecīs
accusativeextrīnsecōsextrīnsecāsextrīnseca
ablativeextrīnsecīsextrīnsecīsextrīnsecīs
vocativeextrīnsecīextrīnsecaeextrīnseca

extrinsĕcus, a, um, adj. (late Lat.),
I. outer: habitus pallii, Tert. Pall. 1; Gregor. Mag. Ep. 8, 40.

Origins

From exter + secus.

Descendants
  • Catalanextrinsèc
  • Frenchextrinsèque
  • Englishextrinsicfrom French extrinsèque
  • Italianestrìnseco
  • Portugueseextrínseco

Quick answers

What does extrīnsecus mean in Latin?
extrīnsecus, a adverb, means “From without, from abroad; externally; extrinsically”.
How do you pronounce extrīnsecus?
In classical Latin, [ɛkˈstrĩː.sɛ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ekˈstrin.se.kus].