noun · masculinesecond declension
sēcrētārius
sēcrētārius m (genitive sēcrētāriī)
Classical[seː.kreːˈtaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[se.kreˈtaː.ri.us]
Meaning
- Medieval Latina privy councillor
- Medieval Latina confidential clerk, scribe, or secretary
- Medieval Latinan officer charged with forestry duties, a forest official
- Medieval Latina sacrist or sexton, a sacristan
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sēcrētārius | sēcrētāriī |
| genitive | sēcrētāriī | sēcrētāriōrum |
| dative | sēcrētāriō | sēcrētāriīs |
| accusative | sēcrētārium | sēcrētāriōs |
| ablative | sēcrētāriō | sēcrētāriīs |
| vocative | sēcrētārie | sēcrētāriī |
Origins
From sēcrētus + -ārius. First attested in the 11th century.
Descendants
- Catalansecretari
- Englishsecretary
- Frenchsecrétaire
- Frenchségrairie
- Frenchségrayer
- Italiansegretàrio
- Portuguesesecretário
- Romaniansecretar
- Spanishsecretario
- Afrikaanssekretaris
In English words that came into English from sēcrētārius
- secretarialsēcrētārius
- secretariansēcrētārius