verbfirst conjugation
rigō
rigō (present infinitive rigāre, perfect active rigāvī, supine rigātum)
Classical[ˈrɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈriː.ɡo]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- to irrigate, to lead, convey or conduct (a liquid to a place)
- to wet, moisten, water or bedew something with a liquid; suckle; bathe
Latīnē defined in Latin in our graded readers
aquam dō terrae; rīvus hortum rīgat.rīgō -āre — in Mille Verba, Rūs et Agrīcultūra
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | rigō | rigābam | rigābō | rigāvī | rigāveram | rigāverō rigārō |
| 2nd sg. | rigās | rigābās | rigābis | rigāvistī rigāstī | rigāverās rigārās | rigāveris |
| 3rd sg. | rigat | rigābat | rigābit | rigāvit | rigāverat rigārat | rigāverit rigārit |
| 1st pl. | rigāmus | rigābāmus | rigābimus | rigāvimus | rigāverāmus | rigāverimus rigārimus |
| 2nd pl. | rigātis | rigābātis | rigābitis | rigāvistis rigāstis | rigāverātis rigārātis | rigāveritis rigāritis |
| 3rd pl. | rigant | rigābant | rigābunt | rigāvērunt rigāvēre, rigārunt | rigāverant rigārant | rigāverint rigārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | rigem | rigārem | rigāverim rigārim | rigāvissem rigāssem |
| 2nd sg. | rigēs | rigārēs | rigāverīs | rigāvissēs rigāssēs |
| 3rd sg. | riget | rigāret | rigāverit rigārit | rigāvisset rigāsset |
| 1st pl. | rigēmus | rigārēmus | rigāverīmus rigārīmus | rigāvissēmus rigāssēmus |
| 2nd pl. | rigētis | rigārētis | rigāverītis rigārītis | rigāvissētis rigāssētis |
| 3rd pl. | rigent | rigārent | rigāverint rigārint | rigāvissent rigāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | rigor | rigābar | rigābor |
| 2nd sg. | rigāris rigāre | rigābāris rigābāre | rigāberis rigābere |
| 3rd sg. | rigātur | rigābātur | rigābitur |
| 1st pl. | rigāmur | rigābāmur | rigābimur |
| 2nd pl. | rigāminī | rigābāminī | rigābiminī |
| 3rd pl. | rigantur | rigābantur | rigābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | riger | rigārer |
| 2nd sg. | rigēris rigēre | rigārēris rigārēre |
| 3rd sg. | rigētur | rigārētur |
| 1st pl. | rigēmur | rigārēmur |
| 2nd pl. | rigēminī | rigārēminī |
| 3rd pl. | rigentur | rigārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | rigā | rigāre |
| pres. 2nd pl. | rigāte | rigāminī |
| fut. 2nd sg. | rigātō | rigātor |
| fut. 3rd sg. | rigātō | rigātor |
| fut. 2nd pl. | rigātōte | — |
| fut. 3rd pl. | rigantō | rigantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | rigāre | rigārī |
| perfect infinitive | rigāvisse rigāsse | rigātum esse |
| future infinitive | rigātūrum esse | rigātum īrī |
| present participle | rigāns | — |
| perfect participle | — | rigātus rigāta, rigātā, rigātae, rigātam, rigātārum, rigātās, rigātī, rigātōrum, rigātōs |
| future participle | rigātūrus rigātūra, rigātūrā, rigātūrae, rigātūram, rigātūrārum, rigātūrās, rigātūre, rigātūrī, rigātūrīs, rigātūrō, rigātūrōrum, rigātūrōs, rigātūrum | rigandus riganda, rigandā, rigandae, rigandam, rigandārum, rigandās, rigande, rigandīs, rigandōrum, rigandōs |
gerundrigandī, rigandō, rigandumsupinerigātum, rigātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- frigore (gelu) rigere, torpere
- to be numb with cold.
rĭgo āvi, ātum, 1, v. a. cf. Gr. βρέχω, to wet; Germ. Regen, rain.
I. To wet, moisten, water, bedew any thing with a liquid (mostly poet. and in post-Aug. prose; cf.: irrigo, madefacio).
A. Lit.:
imbres omnia maria ac terras sparguntque rigantque, Lucr. 6, 612: Nilus rigat Aegyptum, id. 6, 714; Hor. C. 3, 3, 48 (for which, irrigat, Cic. N. D. 2, 52, 130); so, prata (fons), Lucr. 5, 602; Ov. F. 5, 210; cf.: lucum perenni aquā (fons). Liv. 1, 21: campos (Euphratis) accolae, Plin. 6, 27, 31, § 130: arbores, id. 17, 26, 40, § 249; cf. seminaria (opp. conspergere), Col. 5, 6, 8: quā Tanais Getas rigat, Tib. 4, 1, 146: lacrimis ora, Verg. A. 9, 251: fletibus ora, Ov. M. 11, 419; id. P. 2, 11, 9; id. A. A. 1, 532; Luc. 4, 180; Sen. Hippol. 990 al.—Absol.: nubes nimbique rigantes, Lucr. 6, 521; so, accolae, Curt. 8, 9, 10.—2. Poet., transf.: natos vitali rore, i. e. to suckle, Cic. poët. Div. 1, 12, 20:
solis uti lux ac vapor cernuntur terras rigare, bedew, flood, Lucr. 4, 203; cf. id. 5, 592: Babylonica, to wet (sc. with urine), id. 4, 1026.— B. Trop., to water, bedew, etc.:
omnium ingenia, Auct. Her. 4, 6, 9: ora alicujus Philetaeā aquā, Prop. 3 (4), 3, 52. Ov. Am. 3, 9, 26.— II. Like irrigo, to lead, convey, or conduct water or any other liquid to a place (very rare).
A. Lit.: aquam Albanam emissam per agros rigabis (= ad rigandum diduces), an old oracle in Liv. 5, 16 fin. Drak. N. cr.:
vitalem sanguinem per venas, Plin. 11, 37, 69, § 182. — B. Trop.:
hinc motus per membra rigantur, are directed, conveyed, Lucr. 2, 262: somnum per pectora, Furius ap. Macr. S. 6, 1 (for which, irrigat, Lucr. 4, 908; Verg. A. 1, 692).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
rigō āvī, ātus, āre.—Of a liquid,
to conduct, guide, turn: aquam Albanam emissam per agros rigabis (i. e. ad rigandum diduces), L.—To wet, moisten, water, bedew: arva, H.: fonte rigatur (hortus) aquae, O.: lucum perenni aquā (fons), L.: lacrimis ora, V.: Etymandrus ab accolis rigantibus carpitur (sc. agros), Cu.: natos vitali rore, i. e. suckle.
Origins
From Proto-Italic *rigā- (“to lead toward”), either from Proto-Indo-European *Hreyǵ- (“to stretch tight, bind”) (whence rigeō (“to be stiff”)) or Proto-Indo-European *h₃reǵ- (“straighten”) (whence regō (“to rule, guide”)). The *Hreyǵ- hypothesis yields the simplest explanation of the i in the Latin word, and would indicate that the i is in the original form of the root.
Descendants
- Catalanregar
- Portugueseregar
- Spanishregar
- Galicianregar