verbfirst conjugation
irrigō
irrigō (present infinitive irrigāre, perfect active irrigāvī, supine irrigātum)
Classical[ˈɪr.rɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈir.ri.ɡo]
Meaning
- to water or irrigate
- to flood or inundate
- to overwhelm
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | irrigō | irrigābam | irrigābō | irrigāvī | irrigāveram | irrigāverō irrigārō |
| 2nd sg. | irrigās | irrigābās | irrigābis | irrigāvistī irrigāstī | irrigāverās irrigārās | irrigāveris |
| 3rd sg. | irrigat | irrigābat | irrigābit | irrigāvit | irrigāverat irrigārat | irrigāverit irrigārit |
| 1st pl. | irrigāmus | irrigābāmus | irrigābimus | irrigāvimus | irrigāverāmus | irrigāverimus irrigārimus |
| 2nd pl. | irrigātis | irrigābātis | irrigābitis | irrigāvistis irrigāstis | irrigāverātis irrigārātis | irrigāveritis irrigāritis |
| 3rd pl. | irrigant | irrigābant | irrigābunt | irrigāvērunt irrigāvēre, irrigārunt | irrigāverant irrigārant | irrigāverint irrigārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | irrigem | irrigārem | irrigāverim irrigārim | irrigāvissem irrigāssem |
| 2nd sg. | irrigēs | irrigārēs | irrigāverīs | irrigāvissēs irrigāssēs |
| 3rd sg. | irriget | irrigāret | irrigāverit irrigārit | irrigāvisset irrigāsset |
| 1st pl. | irrigēmus | irrigārēmus | irrigāverīmus irrigārīmus | irrigāvissēmus irrigāssēmus |
| 2nd pl. | irrigētis | irrigārētis | irrigāverītis irrigārītis | irrigāvissētis irrigāssētis |
| 3rd pl. | irrigent | irrigārent | irrigāverint irrigārint | irrigāvissent irrigāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | irrigor | irrigābar | irrigābor |
| 2nd sg. | irrigāris irrigāre | irrigābāris irrigābāre | irrigāberis irrigābere |
| 3rd sg. | irrigātur | irrigābātur | irrigābitur |
| 1st pl. | irrigāmur | irrigābāmur | irrigābimur |
| 2nd pl. | irrigāminī | irrigābāminī | irrigābiminī |
| 3rd pl. | irrigantur | irrigābantur | irrigābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | irriger | irrigārer |
| 2nd sg. | irrigēris irrigēre | irrigārēris irrigārēre |
| 3rd sg. | irrigētur | irrigārētur |
| 1st pl. | irrigēmur | irrigārēmur |
| 2nd pl. | irrigēminī | irrigārēminī |
| 3rd pl. | irrigentur | irrigārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | irrigā | irrigāre |
| pres. 2nd pl. | irrigāte | irrigāminī |
| fut. 2nd sg. | irrigātō | irrigātor |
| fut. 3rd sg. | irrigātō | irrigātor |
| fut. 2nd pl. | irrigātōte | — |
| fut. 3rd pl. | irrigantō | irrigantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | irrigāre | irrigārī |
| perfect infinitive | irrigāvisse irrigāsse | irrigātum esse |
| future infinitive | irrigātūrum esse | irrigātum īrī |
| present participle | irrigāns | — |
| perfect participle | — | irrigātus irrigāta, irrigātā, irrigātae, irrigātam, irrigātārum, irrigātās, irrigātī, irrigātōrum, irrigātōs |
| future participle | irrigātūrus irrigātūra, irrigātūrā, irrigātūrae, irrigātūram, irrigātūrārum, irrigātūrās, irrigātūre, irrigātūrī, irrigātūrīs, irrigātūrō, irrigātūrōrum, irrigātūrōs, irrigātūrum | irrigandus irriganda, irrigandā, irrigandae, irrigandam, irrigandārum, irrigandās, irrigande, irrigandīs, irrigandōrum, irrigandōs |
gerundirrigandī, irrigandō, irrigandumsupineirrigātum, irrigātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- agros irrigare
- to irrigate fields.
irrĭgo (inr-), āvi, ātum, 1, v. a. 1. inrigo,
I. to lead or conduct water or other liquids to a place.
I. Lit.:
amurcam ad arbores, Cato, R. R. 36: aquam in areas, id. ib. 151: imbres (plantis), Verg. G. 4, 115.— II. Transf.
A. To water, irrigate:
Aegyptum Nilus irrigat, Cic. N. D. 2, 52, 130; cf. fig.: Democritus, cujus fontibus Epicurus hortulos suos inrigavit, id. ib. 1, 43, 120: jugera L. prati, id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3: hortos, Just. 11, 10, 9.—B. To overflow, inundate:
Circus Tiberi superfuso irrigatus, Liv. 7, 3: Pactolus irrigat culta auro, Verg. A. 10, 142.— C. To wet, moisten, bedew:
terram sanguine, Plin. 2, 63, 63, § 159: irrigat terram cruor, Sen. Thyest. 44: fletu genas, id. Phoen. 441. — III. Trop.
A. To cheer, refresh, nourish, strengthen, flood, diffuse:
vino aetatem, Plaut. Poen. 3, 3, 86: per aures pectus, Lucil. ap. Non. 497, 31: sol irrigat assidue caelum candore recenti, Lucr. 5, 282: per membra quietem, to diffuse, id. 4, 908; cf.: alicui placidam per membra quietem, Verg. A. 1, 692: fessos sopor irrigat artus, id. ib. 3, 511: ut studiosi juvenes lectione severa irrigarentur, Petr. 4.—B. To flood, overwhelm (com.):
irrigatus plagis, i.e. beaten soundly, Plaut. Epid. 1, 2, 18.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinirrigō
Latin rigō Latin irrigō From in- + rigō.
Descendants
- Catalanirrigar
- Englishirrigate
- Frenchirriguer
- Italianirrigare
- Occitanirrigar
- Portugueseirrigar
- Romanianiriga
- Spanishirrigar
- Galicianirrigar
In English words that came into English from irrigō
- irrigateirrigātus
- irrigationirrigatio
- irriguousirriguus