LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

irrigō

irrigō (present infinitive irrigāre, perfect active irrigāvī, supine irrigātum)
Classical[ˈɪr.rɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈir.ri.ɡo]

Meaning

  1. to water or irrigate
  2. to flood or inundate
  3. to overwhelm

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.irrigōirrigābamirrigābōirrigāvīirrigāveramirrigāverō
irrigārō
2nd sg.irrigāsirrigābāsirrigābisirrigāvistī
irrigāstī
irrigāverās
irrigārās
irrigāveris
3rd sg.irrigatirrigābatirrigābitirrigāvitirrigāverat
irrigārat
irrigāverit
irrigārit
1st pl.irrigāmusirrigābāmusirrigābimusirrigāvimusirrigāverāmusirrigāverimus
irrigārimus
2nd pl.irrigātisirrigābātisirrigābitisirrigāvistis
irrigāstis
irrigāverātis
irrigārātis
irrigāveritis
irrigāritis
3rd pl.irrigantirrigābantirrigābuntirrigāvērunt
irrigāvēre, irrigārunt
irrigāverant
irrigārant
irrigāverint
irrigārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.irrigemirrigāremirrigāverim
irrigārim
irrigāvissem
irrigāssem
2nd sg.irrigēsirrigārēsirrigāverīsirrigāvissēs
irrigāssēs
3rd sg.irrigetirrigāretirrigāverit
irrigārit
irrigāvisset
irrigāsset
1st pl.irrigēmusirrigārēmusirrigāverīmus
irrigārīmus
irrigāvissēmus
irrigāssēmus
2nd pl.irrigētisirrigārētisirrigāverītis
irrigārītis
irrigāvissētis
irrigāssētis
3rd pl.irrigentirrigārentirrigāverint
irrigārint
irrigāvissent
irrigāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.irrigorirrigābarirrigābor
2nd sg.irrigāris
irrigāre
irrigābāris
irrigābāre
irrigāberis
irrigābere
3rd sg.irrigāturirrigābāturirrigābitur
1st pl.irrigāmurirrigābāmurirrigābimur
2nd pl.irrigāminīirrigābāminīirrigābiminī
3rd pl.irriganturirrigābanturirrigābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.irrigerirrigārer
2nd sg.irrigēris
irrigēre
irrigārēris
irrigārēre
3rd sg.irrigēturirrigārētur
1st pl.irrigēmurirrigārēmur
2nd pl.irrigēminīirrigārēminī
3rd pl.irrigenturirrigārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.irrigāirrigāre
pres. 2nd pl.irrigāteirrigāminī
fut. 2nd sg.irrigātōirrigātor
fut. 3rd sg.irrigātōirrigātor
fut. 2nd pl.irrigātōte—
fut. 3rd pl.irrigantōirrigantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveirrigāreirrigārī
perfect infinitiveirrigāvisse
irrigāsse
irrigātum esse
future infinitiveirrigātūrum esseirrigātum īrī
present participleirrigāns—
perfect participle—irrigātus
irrigāta, irrigātā, irrigātae, irrigātam, irrigātārum, irrigātās, irrigātī, irrigātōrum, irrigātōs
future participleirrigātūrus
irrigātūra, irrigātūrā, irrigātūrae, irrigātūram, irrigātūrārum, irrigātūrās, irrigātūre, irrigātūrī, irrigātūrīs, irrigātūrō, irrigātūrōrum, irrigātūrōs, irrigātūrum
irrigandus
irriganda, irrigandā, irrigandae, irrigandam, irrigandārum, irrigandās, irrigande, irrigandīs, irrigandōrum, irrigandōs
gerundirrigandī, irrigandō, irrigandumsupineirrigātum, irrigātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

agros irrigare
to irrigate fields.

irrĭgo (inr-), āvi, ātum, 1, v. a. 1. inrigo,
I. to lead or conduct water or other liquids to a place.
I. Lit.: amurcam ad arbores, Cato, R. R. 36: aquam in areas, id. ib. 151: imbres (plantis), Verg. G. 4, 115.—
II. Transf.
A. To water, irrigate: Aegyptum Nilus irrigat, Cic. N. D. 2, 52, 130; cf. fig.: Democritus, cujus fontibus Epicurus hortulos suos inrigavit, id. ib. 1, 43, 120: jugera L. prati, id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3: hortos, Just. 11, 10, 9.—
B. To overflow, inundate: Circus Tiberi superfuso irrigatus, Liv. 7, 3: Pactolus irrigat culta auro, Verg. A. 10, 142.—
C. To wet, moisten, bedew: terram sanguine, Plin. 2, 63, 63, § 159: irrigat terram cruor, Sen. Thyest. 44: fletu genas, id. Phoen. 441. —
D. To supply with fluid: venas quae sub cute sunt. Cels. 7, 7, 15; cf. Flor. 1, 23, 2.—
III. Trop.
A. To cheer, refresh, nourish, strengthen, flood, diffuse: vino aetatem, Plaut. Poen. 3, 3, 86: per aures pectus, Lucil. ap. Non. 497, 31: sol irrigat assidue caelum candore recenti, Lucr. 5, 282: per membra quietem, to diffuse, id. 4, 908; cf.: alicui placidam per membra quietem, Verg. A. 1, 692: fessos sopor irrigat artus, id. ib. 3, 511: ut studiosi juvenes lectione severa irrigarentur, Petr. 4.—
B. To flood, overwhelm (com.): irrigatus plagis, i.e. beaten soundly, Plaut. Epid. 1, 2, 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinirrigō

Latin rigō Latin irrigō From in- + rigō.

Descendants
  • Catalanirrigar
  • Englishirrigate
  • Frenchirriguer
  • Italianirrigare
  • Occitanirrigar
  • Portugueseirrigar
  • Romanianiriga
  • Spanishirrigar
  • Galicianirrigar

In English words that came into English from irrigō

  • irrigateirrigātus
  • irrigationirrigatio
  • irriguousirriguus

Quick answers

What does irrigō mean in Latin?
irrigō, a verb, means “to water or irrigate; to flood or inundate; to overwhelm”.
What are the principal parts of irrigō?
irrigō, irrigāre, irrigāvī, irrigātum (first conjugation).
How do you pronounce irrigō?
In classical Latin, [ˈɪr.rɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈir.ri.ɡo].
Where does irrigō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin irrigō.
Which English words come from irrigō?
English words that go back to Latin irrigō include irrigate, irrigation and irriguous.