adjectivefirst/second-declension adjective
reus1
reus (feminine rea, neuter reum)
Classical[ˈre.ʊs]Ecclesiastical[ˈrɛː.us]
№ 888 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectiveguilty
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī accūsātur; reus ante iūdicem stat.reus -ī m — in Mille Verba, Urbs et Aedificia
quī accūsāturreus -ī (m) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 1, 22
culpae obnoxiusreus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 3
quī accūsātur, sōnsreus -ī (m) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 24 and Evangelium secundum Marcum, ch. 20
in iūdiciō accūsātusreus -ī (m) — in Epistulae, ch. 14
quī in iūdiciō accūsāturreus -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 7
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | reus | rea | reum |
| genitive | reī | reae | reī |
| dative | reō | reae | reō |
| accusative | reum | ream | reum |
| ablative | reō | reā | reō |
| vocative | ree | rea | reum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | reī | reae | rea |
| genitive | reōrum | reārum | reōrum |
| dative | reīs | reīs | reīs |
| accusative | reōs | reās | rea |
| ablative | reīs | reīs | reīs |
| vocative | reī | reae | rea |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- referre in reos aliquem
- to put some one on the list of the accused.
- eximere de reis aliquem
- to strike a person's name off the list of the accused.
- aliquis reus fit (Fam. 13. 54)
- some one is accused.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
reus adj.
res, concerned in a thing, party to an action : reos appello omnīs, quorum de re disceptatur.— Accused, arraigned, defendant, prosecuted, under charges : Milone reo ad populum, accusante P. Clodio: cum a me reus factus sit, was prosecuted : ne quis istis legibus reus fiat: rei ad populum circumeunt sordidati, when under charges before the tribal comitia , L.: ut socrus adulescentis rea ne fiat: tota rea citaretur Etruria: de vi: ob eandem causam et eodem crimine: Nunc reus infelix absens agor, O.—As subst m., the defendant, accused, prisoner : innocentem reum condemnatum audiebant: aliter condemnari reus non potest.— Bound, answerable, responsible : ut suae quisque partis tutandae reus sit, L.: voti reus, when bound by my vow , i. e. when my prayer is granted , V.: fortunae, to be blamed for , L.: Quid fiet sonti, cum rea laudis agar? i. e. though deserving praise am accused , O.
Origins
From Proto-Italic *reiwos. Related to rēs.