LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

reātus

reātus m (genitive reātūs)

Meaning

  1. state of being accused
  2. appearance of an accused person
  3. guilt

Declension

declension
formsingularplural
nominativereātusreātūs
genitivereātūsreātuum
dativereātuīreātibus
accusativereātumreātūs
ablativereātūreātibus
vocativereātusreātūs

rĕātus, ūs, m. reus.
I. Lit., the condition of an accused person, a state of impeachment (a word first used by Messala, acc. to Quint. 8, 3, 34): revocato ad reatum Alcibiade, Just. 4, 4, 4: si diutino tempore aliquis in reatu fuerit ... qui longo tempore in reatu agunt, Dig. 48, 19, 25; Mart. 2, 24, 1.—
II. Meton.
A. An offence of which one stands accused, a charge, App. M. 7, p. 191, 31; 3, p. 132, 10; Prud. Cath. 11.—
B. The dress or appearance of an accused person: mulier reatu mirāque tristitie deformis, App. M. 9, p. 231, 3.—
III. Trop., guilt (late Lat.): reatus sanguinis, Vulg. Deut. 21, 8; cf. id. Exod. 32, 35: praeteriit actu manet reatu, Aug. cont. Jul. Pelag. 6, 19, 60.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin reātus From reus + -ātus.

Descendants
  • Catalanreat
  • Italianreato
  • Portuguesereato
  • Spanishreato
  • Ladinreat
  • Piedmontesereà

Quick answers

What does reātus mean in Latin?
reātus, a noun, means “state of being accused; appearance of an accused person; guilt”.
What is the genitive of reātus?
The genitive singular is reātūs. reātus is masculine, fourth declension.