noun · femininethird declension
retribūtiō
retribūtiō f (genitive retribūtiōnis)
Meaning
- recompense, repayment
- retribution
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | retribūtiō | retribūtiōnēs |
| genitive | retribūtiōnis | retribūtiōnum |
| dative | retribūtiōnī | retribūtiōnibus |
| accusative | retribūtiōnem | retribūtiōnēs |
| ablative | retribūtiōne | retribūtiōnibus |
| vocative | retribūtiō | retribūtiōnēs |
rē^trĭbūtĭo, ōnis, f. retribuo,
I. recompense, repayment, retribution (eccl. Lat.):
mali pro bono, Aug. Civ. Dei, 22, 23: vitae aeternae, Tert. Apol. 18: meritorum, Sid. Ep. 4, 11: contumeliae, Lact. 6, 18, 27; Vulg. Psa. 136, 8.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin retribūtiō From retribuō + -tiō.
Descendants
- Catalanretribució
- Frenchrétribution
- Italianretribuzione
- Portugueseretribuição
- Romanianretribuție
- Spanishretribución
- Indonesianretribusifrom French rétribution
- Galicianretribución
- Piedmonteseretribussion