verbfirst conjugation
reputō
reputō (present infinitive reputāre, perfect active reputāvī, supine reputātum)
Classical[ˈrɛ.pʊ.toː]Ecclesiastical[ˈrɛː.pu.to]
reputātus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to count or calculate again
- to think over, ponder, meditate, reflect upon, consider
- to examine
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reputō | reputābam | reputābō | reputāvī | reputāveram | reputāverō reputārō |
| 2nd sg. | reputās | reputābās | reputābis | reputāvistī reputāstī | reputāverās reputārās | reputāveris |
| 3rd sg. | reputat | reputābat | reputābit | reputāvit | reputāverat reputārat | reputāverit reputārit |
| 1st pl. | reputāmus | reputābāmus | reputābimus | reputāvimus | reputāverāmus | reputāverimus reputārimus |
| 2nd pl. | reputātis | reputābātis | reputābitis | reputāvistis reputāstis | reputāverātis reputārātis | reputāveritis reputāritis |
| 3rd pl. | reputant | reputābant | reputābunt | reputāvērunt reputāvēre, reputārunt | reputāverant reputārant | reputāverint reputārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reputem | reputārem | reputāverim reputārim | reputāvissem reputāssem |
| 2nd sg. | reputēs | reputārēs | reputāverīs | reputāvissēs reputāssēs |
| 3rd sg. | reputet | reputāret | reputāverit reputārit | reputāvisset reputāsset |
| 1st pl. | reputēmus | reputārēmus | reputāverīmus reputārīmus | reputāvissēmus reputāssēmus |
| 2nd pl. | reputētis | reputārētis | reputāverītis reputārītis | reputāvissētis reputāssētis |
| 3rd pl. | reputent | reputārent | reputāverint reputārint | reputāvissent reputāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | reputor | reputābar | reputābor |
| 2nd sg. | reputāris reputāre | reputābāris reputābāre | reputāberis reputābere |
| 3rd sg. | reputātur | reputābātur | reputābitur |
| 1st pl. | reputāmur | reputābāmur | reputābimur |
| 2nd pl. | reputāminī | reputābāminī | reputābiminī |
| 3rd pl. | reputantur | reputābantur | reputābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | reputer | reputārer |
| 2nd sg. | reputēris reputēre | reputārēris reputārēre |
| 3rd sg. | reputētur | reputārētur |
| 1st pl. | reputēmur | reputārēmur |
| 2nd pl. | reputēminī | reputārēminī |
| 3rd pl. | reputentur | reputārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | reputā | reputāre |
| pres. 2nd pl. | reputāte | reputāminī |
| fut. 2nd sg. | reputātō | reputātor |
| fut. 3rd sg. | reputātō | reputātor |
| fut. 2nd pl. | reputātōte | — |
| fut. 3rd pl. | reputantō | reputantor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | reputāre | reputārī |
| perfect infinitive | reputāvisse reputāsse | reputātum esse |
| future infinitive | reputātūrum esse | reputātum īrī |
| present participle | reputāns | — |
| perfect participle | — | reputātus reputāta, reputātā, reputātae, reputātam, reputātārum, reputātās, reputātī, reputātōrum, reputātōs |
| future participle | reputātūrus reputātūra, reputātūrā, reputātūrae, reputātūram, reputātūrārum, reputātūrās, reputātūre, reputātūrī, reputātūrīs, reputātūrō, reputātūrōrum, reputātūrōs, reputātūrum | reputandus reputanda, reputandā, reputandae, reputandam, reputandārum, reputandās, reputande, reputandīs, reputandōrum, reputandōs |
gerundreputandī, reputandō, reputandumsupinereputātum, reputātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- secum (cum animo) reputare aliquid
- to think over, consider a thing.
rĕ-pŭto, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to count over, reckon, calculate, compute (syn.: numero, expendo).
I. Lit. (mostly post-Aug.):
solis defectiones, Cic. Rep. 1, 16, 25: tempora, Tac. H. 2, 50: annos infantiae, Plin. 7, 50, 51, § 167: alimenta, Dig. 3, 5, 34: sumptus litis et viatica, ib. 27, 3, 1: (vir) reputaturus patri, quod eo nomine praestiterit, to charge in account, charge to, ib. 11, 7, 17.— II. Trop.
A. To think over, ponder, meditate, reflect upon (freq. and class.; a favorite word of Sall. and Tac.; not used by Cæs.;
syn.: cogito, delibero): non reputat laboris quid sit, Nec, aequom anne iniquom imperet, cogitabit, Plaut. Am. 1, 1, 18; cf.: haec ille reputans et dies noctesque cogitans, Cic. Deiot. 13, 38: magis quam id reputo, tam magis uror, Plaut. Bacch. 5, 1, 5: humanae vitae varia reputantes mala, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 48, 115: horum nihil, id. N. D. 2, 46, 119: scelera sua, Tac. A. 2, 67: infirmitatem suam, id. H. 2, 16: adversa, id. ib. 2, 74: vim Romanam, id. ib. 4, 21 et saep.: ipsus secum eam rem reputavit viā, Ter. And. 2, 6, 11: dum haec mecum reputo, id. Eun. 3, 5, 44; Sall. C. 52, 2; Tac. A. 15, 54; cf.: facinus suum cum animo, Sall. J. 13, 5; 70, 5; 85, 10; Lact. 4, 1, 1: sed hoc animo reputet, nostras nunc manus intueri senatum, Liv. 21, 41, 16: in animo reputare, Sulp. Sev. Chron. 1, 24, 7; v. also in the foll.—With obj.-clause: cum tibi nihil merito accidisse reputabis, Cic. Fam. 5, 17, 5; Tac. A. 6, 30 fin.; 11, 28; 12, 51 fin.; id. H. 1, 70; 3, 8; Suet. Aug. 28.— With rel.clause: te moneo, hoc etiam atque etiam ut reputes, quid facere expetas, Plaut. Trin. 3, 2, 48: quid ille vellet, Cic. Fam. 1, 9, 6: cum secum ipse reputaret, quam gravis casus in servitium ex regno foret, Sall. J. 62, 9: proinde reputaret cum animo suo, praemia an cruciatum mallet, id. ib. 70, 5; cf. id. ib. 85, 10.— Absol.: vere reputantibus Galliam suismet viribus concidisse, if we consider it rightly, Tac. H. 4, 17.— B. (Late Lat.) To impute, ascribe:
alicui nec bona opera nec mala, Tert. Res. Carn. 16: reputaturus patri, quod eo nomine praestiterit, Dig. 11, 7, 17: et reputatum est ei ad justitiam, Vulg. 1 Macc. 2, 52; id. Rom. 4, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-putō āvī, ātus, āre,
to count over, reckon, calculate, compute: solis defectiones.—To think over, ponder, meditate, reflect upon: secum eam rem viā, T.: facinus suum cum animo, S.: haec: horum nihil: se reputare solum esse: hoc animo, nostras nunc intueri manūs senatum, L.: quid ille vellet: cum animo suo, praemia an cruciatum mallet, S.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinreputō
Latin putus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin putō Latin reputō From re- + putō.
Descendants
- Catalanreputar
- Englishrepute
- Frenchréputerfrom Old French reputer
- Italianreputare
- Italianriputare
- Portuguesereputar
- Spanishreputar
- Catalanreptar
- Occitanreptar
- Spanishretarfrom Old Spanish rebtar
In English words that came into English from reputō
- reputationreputātiō
- reputereputō