repetō
Meaning
- to attack again; to go back to
Macra cavum repetes artum quem macra subisti
Thin, you will return to the narrow cave that you entered thin20 BCE – 14 BCE, Horatius, Epistulae 1.7 - to recommence, resume, renew or repeat an action
tunc repetam, nunc mē grandius urget opus
Then, I will resume [that theme]; now, much greater work impels me. (Ovid concludes Book Four, having briefly introduced Flora (mythology) and her festival, which the poet will feature in Book Five.)8 CE, Ovidius, Fasti 4.948 - to recount, to recall, to recollect
cum repetō noctem, quā tot mihi cāra relīquī
when I recall that night when I left so much8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia 1.3.3 - to demand, claim, reclaim
res repetere
to demand the redress / to seek redresshoc tum modo [...] repetitae res
Then in this manner the redress having been sought27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 1.32
Latīnē defined in Latin in our graded readers
iterum dīcō vel petō; discipulī verba magistrī repetunt.iterum dīcōiterum petō, reposcōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Iterum · Rursus · Denuo · De integro · Repetere · Integrare
1. Iterum (ἕτερον) means, like δεύτερον, a second time; rursum or rursus, (revorsus) like αὖθις and πάλιν, again, once more; denuo (de novo) like νέοθεν, anew; de integro, like αὖθις ἐξ ὑπαρχῆς, quite afresh. Justin. xxi. 4, 6. Hoc consilio præventus iterum servitia concitat, statutaque rursus cædium die, quum denuo se proditum videret. 2. In the same manner pugnam iterare, Liv. vi. 32, means to join battle a second time; pugnam repetere, x. 36, to repeat the battle; pugnam renovare, Cæs. B. G. iii. 20, to renew the battle; and pugnam integrare, Liv. vii. 7, to begin the battle again quite from the beginning. Aut. Herenn. ii. 3, 47. Enumeratio est per quam colligimus et commonemus quibus de rebus verba fecerimus, breviter, ut renovetur, non redintegretur oratio. (i. 184.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | repetō | repetēbam | repetam | repetīvī repetiī | repetīveram repetīram, repetieram | repetīverō repetīrō, repetierō |
| 2nd sg. | repetis | repetēbās | repetēs | repetīvistī repetīstī, repetiistī | repetīverās repetīrās, repetierās | repetīveris repetīris, repetieris |
| 3rd sg. | repetit | repetēbat | repetet | repetīvit repetīt, repetiit | repetīverat repetīrat, repetierat | repetīverit repetīrit, repetierit |
| 1st pl. | repetimus | repetēbāmus | repetēmus | repetīvimus repetīmus, repetiimus | repetīverāmus repetīrāmus, repetierāmus | repetīverimus repetīrimus, repetierimus |
| 2nd pl. | repetitis | repetēbātis | repetētis | repetīvistis repetīstis, repetiistis | repetīverātis repetīrātis, repetierātis | repetīveritis repetīritis, repetieritis |
| 3rd pl. | repetunt | repetēbant | repetent | repetīvērunt repetīrunt, repetīvēre, repetiērunt, repetiēre | repetīverant repetīrant, repetierant | repetīverint repetīrint, repetierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | repetam | repeterem | repetīverim repetīrim, repetierim | repetīvissem repetīssem, repetiissem |
| 2nd sg. | repetās | repeterēs | repetīverīs repetīrīs, repetierīs | repetīvissēs repetīssēs, repetiissēs |
| 3rd sg. | repetat | repeteret | repetīverit repetīrit, repetierit | repetīvisset repetīsset, repetiisset |
| 1st pl. | repetāmus | repeterēmus | repetīverīmus repetīrīmus, repetierīmus | repetīvissēmus repetīssēmus, repetiissēmus |
| 2nd pl. | repetātis | repeterētis | repetīverītis repetīrītis, repetierītis | repetīvissētis repetīssētis, repetiissētis |
| 3rd pl. | repetant | repeterent | repetīverint repetīrint, repetierint | repetīvissent repetīssent, repetiissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | repetor | repetēbar | repetar |
| 2nd sg. | repeteris repetere | repetēbāris repetēbāre | repetēris repetēre |
| 3rd sg. | repetitur | repetēbātur | repetētur |
| 1st pl. | repetimur | repetēbāmur | repetēmur |
| 2nd pl. | repetiminī | repetēbāminī | repetēminī |
| 3rd pl. | repetuntur | repetēbantur | repetentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | repetar | repeterer |
| 2nd sg. | repetāris repetāre | repeterēris repeterēre |
| 3rd sg. | repetātur | repeterētur |
| 1st pl. | repetāmur | repeterēmur |
| 2nd pl. | repetāminī | repeterēminī |
| 3rd pl. | repetantur | repeterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | repete | repetere |
| pres. 2nd pl. | repetite | repetiminī |
| fut. 2nd sg. | repetitō | repetitor |
| fut. 3rd sg. | repetitō | repetitor |
| fut. 2nd pl. | repetitōte | — |
| fut. 3rd pl. | repetuntō | repetuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | repetere | repetī |
| perfect infinitive | repetīvisse repetīsse, repetiisse | repetītum esse |
| future infinitive | repetītūrum esse | repetītum īrī |
| present participle | repetēns | — |
| perfect participle | — | repetītus repetīta, repetītā, repetītae, repetītam, repetītārum, repetītās, repetītī, repetītōrum, repetītōs |
| future participle | repetītūrus repetītūra, repetītūrā, repetītūrae, repetītūram, repetītūrārum, repetītūrās, repetītūre, repetītūrī, repetītūrīs, repetītūrō, repetītūrōrum, repetītūrōs, repetītūrum | repetendus repetundus, repetenda, repetendā, repetendae, repetendam, repetendārum, repetendās, repetende, repetendīs, repetendōrum, repetendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- res repetere
- to demand restitution, satisfaction.
- originem verbi repetere a...
- to derive a word from... (used of an etymologist).
- memoriam alicuius rei repetere
- to recall to mind a thing or person.
- poenam petere, repetere ab aliquo
- to exact a penalty from some one.
- res repetere (ab aliquo) (Off. 1. 11. 36)
- to demand satisfaction, restitution.
- oratio longius repetita (De Or. 3. 24. 91)
- a rather recondite speech.
- a Socrate exemplum virtutis petere, repetere
- to quote Socrates as a model of virtue.
- causa repetenda est ab aliqua re (not quaerenda)
- the motive, cause, is to be found in...
4 more phrases
- poenas alicuius or alicuius rei repetere ab aliquo
- to revenge oneself on another for a thing or on some one's behalf.
- longe, alte (longius, altius) repetere (either absolute or ab aliqua re)
- to go a long way back (in narrative).
- repetere ab ultima (extrema, prisca) antiquitate (vetustate), ab heroicis temporibus
- to go back to the remote ages.
- exempla petere, repetere a rerum gestarum memoria or historiarum (annalium, rerum gestarum) monumentis
- to borrow instances from history.
regem repetitum saepius cuspide ad terram affixit, after he had repeatedly attacked him, Liv. 4, 19; cf.: mulam calcibus et canem morsu, Sen. Ira, 3, 27, 1: repetita per ilia ferrum, Ov. M. 4, 733; 6, 562.— Absol.: bis cavere, bis repetere, to attack twice, Quint. 5, 13, 54: signum erat omnium, Repete! strike again, Suet. Calig. 58: ad Nolam armis repetendam, Liv. 9, 28: repetitus toxico, id. Claud. 44. — condicione propositā, ut, si quem quis repetere vellet, par periculum poenae subiret, Suet. Aug. 32; id. Dom. 8 and 9; Dig. 48, 2, 3; 48, 16, 10; 15.— fratresque virumque, Ov. H. 3, 143: Nearchum, Hor. C. 3, 20, 6: Penates, ab orā Hispanā, id. ib. 3, 14, 3: viam, quā venisset, to retrace, Liv. 35, 28; cf. id. 9, 2, 8: castra, id. 31, 21; Suet. Tib. 12: domum, Hor. C. 1, 15, 6; Ov. P. 4, 4, 41; id. M. 3, 204: patriam, id. H. 18, 123; Just. 32, 3, 7: Africam, Liv. 25. 27: locum, id. 3, 63: retro Apuliam, id. 22, 18; cf. id. 31, 45 fin.; 40, 58 fin.: rursus Bithyniam, Suet. Caes. 2: urbem atque ordinem senatorium, id. Vit. 1: paludes, Hor. C. 3, 27, 9: cavum, id. Ep. 1, 7, 33: praesepia, Verg. E. 7, 39: urbem, id. A. 2, 749: Macedoniam, Nep. Eum. 6, 1: pugnam (shortly before, redire in pugnam), Liv. 37, 43: expeditionem, Suet. Claud. 1.—onerarias retro in Africam repetere, Liv. 25, 25 fin. Drak.: ad vada, Verg. Cul. 104: ad prima vestigia, Grat. Cyn. 245.—quid enim repetiimus (sc. patriam)? Liv. 5, 51.—Freq. in medic. lang., to return, recur: morbi repetunt, Cels. 2, 1; 3, 22; 4, 4; 14 al. — filium istinc repetere, Plaut. Truc. 4, 3, 72: repudiatus repetor, Ter. And. 1, 5, 14: Lysias est Atticus, quamquam Timaeus eum quasi Liciniā et Muciā lege repetit Syracusas, Cic. Brut. 16, 63: qui maxime me repetistis atque revocastis, id. Dom. 57, 144: navigo in Ephesum, ut aurum repetam ab Theotimo domum, Plaut. Bacch. 4, 6, 7: ad haec (impedimenta) repetenda, Caes. B. C. 3, 76: aliquid ab Urbe, Suet. Calig. 39; cf.: thoracem Magni Alexandri e conditorio ejus, id. ib. 52 fin.: partem reliquam copiarum continenti, id. Aug. 16: alii (elephanti) deinde repetiti ac trajecti sunt, others were then brought and passed over, Liv. 21, 28: ut alium repetat in eundem rogum, Sen. Oedip. 61. —renovo, restauro): praetermissa repetimus, incohata persequimur, Cic. Fin. 5, 19, 51: longo intervallo haec studia repetentem, id. Fat. 2, 4; id. Att. 15, 11, 1: oratio carens hac virtute (sc. ordine) necesse est multa repetat, multa transeat, Quint. 7, prooem. § 3: ad verbum repetita reddantur, id. 11, 2, 39 et saep.: eadem vetera consilia, Cic. Verr. 1, 6, 17: hoc primus repetas opus, hoc postremus omittas, Hor. Ep. 1, 6, 48: susurri Compositā repetantur horā, id. C. 1, 9, 20: relicta, id. Ep. 1, 7, 97: verba, Ov. H. 20, 9: audita, id. ib. 20, 193: repetitum Mulciber aevum Poscit, id. M. 9, 422: auspicia de integro, Liv. 5, 17: pugnam, id. 10, 36 acrius bellum, Just. 12, 2, 13: iter, Ov. A. A. 3, 747: sollemnia, Tac. A. 3, 6 fin.: spectacula ex antiquitate, to restore, Suet. Claud. 21; cf.: genera ignominiarum ex antiquitate, id. Tib. 19: legatum, Dig. 30, 1, 32: usum fructum, ib. 7, 4, 3.— With de: de mutatione litterarum nihil repetere hic necesse est, Quint. 1, 7, 13.— With object-clause: repetam necesse est, infinitas esse species, Quint. 6, 3, 101; 46: ut repetam coeptum pertexere dictis, Lucr. 1, 418; cf.: commemorare res, id. 6, 936.— Poet.: rĕpĕtītus, a, um, as an adv., repeatedly, anew, again: repetita suis percussit pectora palmis, Ov. M. 5, 473; 12, 287: robora caedit, id. ib. 8, 769: vellera mollibat longo tractu, by drawing out repeatedly, id. ib. 6, 20; cf.: haec decies repetita placebit, Hor. A. P. 365. — populum a stirpe, Cic. Rep. 3, 12, 21: repetere populi originem, id. ib. 2, 1, 3: ipsius juris ortum a fonte ... stirpem juris a naturā, id. Leg. 1, 6, 20: usque a Corace nescio quo et Tisiā, id. de Or. 1, 20, 91; 2, 2, 6: ab ultimā antiquitate, id. Fin. 1, 20, 65: brevis erit narratio, si non ab ultimo repetetur, id. Inv. 1, 20, 28; Quint. 5, 10, 83: aliquid a Platonis auctoritate, Cic. Tusc. 5, 12, 34: ingressio non ex oratoriis disputationibus ducta sed e mediā philosophiā repetita, id. Or. 3, 11: res remotas ex litterarum monumentis, id. Inv. 1, 1, 1: initia amicitiae ex parentibus nostris, Bithyn. ap. Cic. Fam. 6, 16 init.: verba ex ultimis tenebris, ex vetustate, Quint. 8, 3, 25; 11, 1, 49; 1, 4, 4: alte vero et, ut oportet, a capite repetis, quod quaerimus, Cic. Leg. 1, 6, 18: tam longa et tam alte repetita oratio, id. de Or. 3, 24, 91; id. Rep. 4, 4, 4: repetam paulo altius, etc., id. Clu. 24, 66: altius omnem Expediam primā repetens ab origine famam, Verg. G. 4, 286; so, altius, Quint. 5, 7, 27; 6, 2, 2; 11, 1, 62; Suet. Ner. 2: transilire ante pedes posita et alia longe repetita sumere, Cic. de Or. 3, 40, 160; so, longe, id. Fam. 13, 29, 2; id. Div. 2, 58, 119: longius, id. Inv. 1, 49, 91; Quint. 5, 7, 17; 5, 11, 23: repetitis atque enumeratis diebus, reckoned backwards, Caes. B. C. 3, 105; so, repetitis diebus ex die vulneris, Dig. 9, 2, 51, § 2: repetitā die, ib. 10, 4, 9, § 6; 39, 2, 15, § 31; 43, 19, 1, § 10; 22, 4, 3.—revoco, recordor): cogitanti mihi saepenumero et memoriā vetera repetenti, Cic. de Or. 1, 1, 1; id. Fam. 11, 27, 2; id. Rep. 1, 8, 13; Verg. A. 1, 372: repete memoriā tecum, quando, etc., Sen. Brev. Vit. 3, 3; cf. with object-clause: memoriā repeto, diem esse hodiernum, quo, etc., Scipio Afric. ap. Gell. 4, 18, 3; Quint. 1, 6, 10: repete temporis illius memoriam, Cic. Deiot. 7, 20; Cic. Verr. 2, 4, 47, § 105: memoriam ex annalibus, Liv. 8, 18: veteris cujusdam memoriae recordationem, Cic. de Or. 1, 2, 4.—Without memoriā: reminisci quom ea, quae tenuit mens ac memoria, cogitando repetuntur, Varr. L. L. 6, § 44 Müll.: si omnium mearum praecepta litterarum repetes, intelleges, etc., Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 7: supra repetere et paucis instituta majorum disserere, Sall. C. 5, 9: unde tuos primum repetam, mea Cynthia, fastus, Prop. 1, 18, 5: cum repeto noctem, quā, etc., Ov. Tr. 1, 3, 3: te animo repetentem exempla tuorum, Verg. A. 12, 439.— With object-clause: repeto, me correptum ab eo, cur ambularem, Plin. Ep. 3, 5, 16; 7, 6, 7; 13; Suet. Gram. 4: multum ante repetito, concordem sibi conjugem, etc., Tac. A. 3, 33.—Absol.: inde usque repetens, hoc video, Cic. Arch. 1, 1: genitor mihi talia (namque Nunc repeto) Anchises fatorum arcana reliquit, Verg. A. 7, 123; 3, 184.—si quis mutuom quid dederit, fit pro proprio perditum, quom repetas, Plaut. Trin. 4, 3, 45; cf. id. ib. 5, 2, 7: suom, id. Ps. 1, 3, 63: neque repeto pro illā quidquam abs te pretii, Ter. Eun. 4, 6, 11: bona sua, Cic. Verr. 2, 3, 13, § 32: abs te sestertium miliens ex lege, id. Div. in Caecil. 5, 19: ereptas pecunias, id. ib. 5, 18; cf.: quae erepta sunt, id. Sull. 32, 89: mea promissa, id. Planc. 42, 101: obsides, Caes. B. G. 1, 31: urbes bello superatas in antiquum jus, Liv. 35, 16, 6: Homerum Colophonii civem esse dicunt suum, Chii suum vindicant, Salaminii repetunt, Cic. Arch. 8, 19: Cicero Gallum a Verticone repetit, qui litteras ad Caesarem referat, applied again for, Caes. B. G. 5, 49: si forte suas repetitum venerit plumas, Hor. Ep. 1, 3, 18: nec repetita sequi curet Proserpina matrem, Verg. G. 1, 39: Politorium rursus bello, to retake, Liv. 1, 33, 3.— pro eo (beneficio) gratiam repetere, Liv. 1, 47: civitatem in libertatem, id. 34, 22, 11: parentum poenas a consceleratissimis filiis, Cic. Rosc. Am. 24, 67: ab isto eas poenas vi repetisse, aliquo, Cic. Verr. 2, 5, 63, § 163: ut ne mors quidem sit in repetendā libertate fugiendā, in the effort to recover, id. Phil. 10, 10, 20: libertatem per occasionem, Liv. 3, 49; cf.: dies ille libertatis improspere repetitae, Tac. A. 1, 8: beneficia ab aliquo, Sall. J. 96, 2: honores quasi debitos ab aliquo, id. ib. 85, 37: repete a me rempublicam, take back from me, Suet. Caes. 78: repetitumque, duobus uti mandaretur consulum nomen imperiumque, it was demanded again, that, etc., Liv. 3, 33: se repetere, to recover one's self, Sen. Ep. 104, 6.— (fetiales) mittebantur antequam conciperetur (bellum), qui res repeterent, Varr. L. L. 5, § 86 Müll.; Liv. 1, 32; 4, 30; 7, 6; 32; Cic. Off. 1, 11, 36: jure gentium res repeto, Sall. H. 3, 61, 17 Dietsch: amissa bello repetere, Just. 6, 6, 7; cf. clarigatio and clarigo. —in iis rebus repetendis, quae mancipi sunt, Cic. Mur. 2, 3.— Hence, transf., in gen., to seek to obtain, to reclaim: non ex jure manum consertum, sed magi' ferro Rem repetunt, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 277 Vahl.).—L. Piso legem de pecuniis repetundis primus tulit, Cic. Verr. 2, 3, 84, § 195; 2, 4, 25, § 56; id. Brut. 27, 106; id. Off. 2, 21, 75: quorum causā judicium de pecuniis repetundis est constitutum, id. Div. in Caecil. 4, 11: clames te lege pecuniarum repetundarum non teneri, id. Clu. 53, 148: pecuniarum repetundarum reus, Sall. C. 18, 3: oppugnatus in judicio pecuniarum repetundarum, id. ib. 49, 2: quā lege a senatore ratio repeti solet de pecuniis repetundis, Cic. Clu. 37, 104: accusare de pecuniis repetundis, id. Rab. Post. 4, 9; id. Clu. 41, 114: cum de pecuniis repetundis nomen cujuspiam deferatur, id. Div. in Caecil. 3, 10: de pecuniis repetundis ad recuperatores itum est, Tac. A. 1, 74 fin.—With ellipsis of pecuniis: repetundarum causae, crimen, lex, Quint. 4, 2, 85; 5, 7, 5; 4, 2, 15; Tac. A. 4, 19; 13, 43; 12, 22; 13, 33; id. H. 1, 77; 4, 45; Plin. Ep. 2, 11, 3: repetundarum reus, Val. Max. 9, 12, 7: repetundarum argui, Tac. A. 3, 33: accusare, Suet. Dom. 8: postulari, Tac. A. 3, 66; Suet. Caes. 4: absolvi, Tac. A. 13, 30: convinci, Suet. Caes. 43: damnari, Tac. A. 3, 70; 14, 28: teneri, id. ib. 11, 7: Pilius de repetundis eum postulavit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 2 (for which, § 3, de pecuniis repetundis): neque absolutus neque damnatus Servilius de repetundis, id. ib. § 3: damnatum repetundis consularem virum, Suet. Oth. 2 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrepetō
Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Latin repetō From re- + petō.
- Catalanrepetir
- Germanrepetieren
- Italianripetere
- Occitanrepetir
- Frenchrépéterfrom Old French repeter
- Englishrepeatfrom Old French repeter
- Portugueserepetir
- Romanianrepeta
- Sardinianrepetire
- Spanishrepetir
- Neapolitanarepetá
- Sicilianarripitari
- Old Frenchrepeïr
In English words that came into English from repetō
- repeatrepetō
- repetitionrepetitionem
- repetitiverepetitus
- repetitiorepetītiō