LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

repetītiō

repetītiō f (genitive repetītiōnis)
Classical[rɛ.pɛˈtiː.ti.oː]Ecclesiastical[re.peˈtit.t͡si.o]

Meaning

  1. repetition
  2. reclamation

Declension

declension
formsingularplural
nominativerepetītiōrepetītiōnēs
genitiverepetītiōnisrepetītiōnum
dativerepetītiōnīrepetītiōnibus
accusativerepetītiōnemrepetītiōnēs
ablativerepetītiōnerepetītiōnibus
vocativerepetītiōrepetītiōnēs

rĕpĕtītĭo, ōnis, f. id..
I. A demanding back, reclamation, Dig. 50, 17, 41; App. Mag. p. 332, 4; hence, repetitionem habere, i.e. jus repetendi, Dig. 3, 6, 3.—
II. A repetition, in speaking or writing: repetitio frequentior ejusdem nominis, Quint. 9, 1, 24: brevis rerum, id. 4, prooem. § 6: probationis ejusdem, id. 8, 3, 88; 9, 3, 22; 6, 1, 1: effugere repetitiones, id. 10, 1, 7: repetitio instauratioque ejusdem rei sub alio nomine, Favorin. ap. Gell. 13, 25 (24), 9: legatorum, Dig. 30, 1, 19. —
2. In partic. rhet. t. t., a repetition of the same word at the beginning of several sentences: anaphora, ἀναφορά, Auct. Her. 4, 13, 19: crebra, Cic. de Or. 3, 54, 206; Quint. 9, 1, 33; cf. Mart. Cap. 5, § 533.

Origins

From repetō (supine stem repetīt-) + -tiō.

Descendants
  • Catalanrepetició
  • Englishrepetition
  • Frenchrépétition
  • Italianripetizione
  • Occitanrepeticion
  • Portugueserepetição
  • Romanianrepetiție
  • Spanishrepetición
  • Galicianrepetición
  • Russianрепетиция

In English words that came into English from repetītiō

  • repetitionrepetitionem
  • repetitiorepetītiō

Quick answers

What does repetītiō mean in Latin?
repetītiō, a noun, means “repetition; reclamation”.
What is the genitive of repetītiō?
The genitive singular is repetītiōnis. repetītiō is feminine, third declension.
How do you pronounce repetītiō?
In classical Latin, [rɛ.pɛˈtiː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.peˈtit.t͡si.o].