noun · femininethird declension
reductiō
reductiō f (genitive reductiōnis)
Classical[rɛˈdʊk.ti.oː]Ecclesiastical[reˈduk.t͡si.o]
Meaning
- A bringing back, a leading back.
- A restoring, restoration.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | reductiō | reductiōnēs |
| genitive | reductiōnis | reductiōnum |
| dative | reductiōnī | reductiōnibus |
| accusative | reductiōnem | reductiōnēs |
| ablative | reductiōne | reductiōnibus |
| vocative | reductiō | reductiōnēs |
rĕductĭo, ōnis, f. reduco,
I. a leading or bringing back; a restoring, restoration (very rare): quoniam senatūs consultum nullum exstat, quo reductio regis Alexandrini tibi adempta sit, * Cic. Fam. 1, 7, 4 (shortly afterwards: ut per te restituatur et sine multitudine reducatur): per cujus (clipei) reductiones et demissiones, by the raising and lowering of which, Vitr. 5, 10 fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
reductiō ōnis, f
re-+DVC-, a bringing back, restoring, restoration : regis.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin reductiō From redūcō (“bring back, restore”) + -tiō.
Descendants
- Catalanreducció
- Englishreduction
- Frenchréduction
- GermanReduktion
- Italianriduzione
- Occitanreduccion
- Portugueseredução
- Romanianreducție
- Spanishreducción
- Friulianriduzion
In English words that came into English from reductiō
- reductionreductiō