reconciliō
Meaning
- to bring together again, reunite, reconcile; conciliate; bring back
- broadlyto regain, recover, restore, reestablish, win back
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in grātiam redeōConjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reconciliō | reconciliābam | reconciliābō | reconciliāvī | reconciliāveram | reconciliāverō reconciliārō |
| 2nd sg. | reconciliās | reconciliābās | reconciliābis | reconciliāvistī reconciliāstī | reconciliāverās reconciliārās | reconciliāveris |
| 3rd sg. | reconciliat | reconciliābat | reconciliābit | reconciliāvit | reconciliāverat reconciliārat | reconciliāverit reconciliārit |
| 1st pl. | reconciliāmus | reconciliābāmus | reconciliābimus | reconciliāvimus | reconciliāverāmus | reconciliāverimus reconciliārimus |
| 2nd pl. | reconciliātis | reconciliābātis | reconciliābitis | reconciliāvistis reconciliāstis | reconciliāverātis reconciliārātis | reconciliāveritis reconciliāritis |
| 3rd pl. | reconciliant | reconciliābant | reconciliābunt | reconciliāvērunt reconciliāvēre, reconciliārunt | reconciliāverant reconciliārant | reconciliāverint reconciliārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reconciliem | reconciliārem | reconciliāverim reconciliārim | reconciliāvissem reconciliāssem |
| 2nd sg. | reconciliēs | reconciliārēs | reconciliāverīs | reconciliāvissēs reconciliāssēs |
| 3rd sg. | reconciliet | reconciliāret | reconciliāverit reconciliārit | reconciliāvisset reconciliāsset |
| 1st pl. | reconciliēmus | reconciliārēmus | reconciliāverīmus reconciliārīmus | reconciliāvissēmus reconciliāssēmus |
| 2nd pl. | reconciliētis | reconciliārētis | reconciliāverītis reconciliārītis | reconciliāvissētis reconciliāssētis |
| 3rd pl. | reconcilient | reconciliārent | reconciliāverint reconciliārint | reconciliāvissent reconciliāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | reconcilior | reconciliābar | reconciliābor |
| 2nd sg. | reconciliāris reconciliāre | reconciliābāris reconciliābāre | reconciliāberis reconciliābere |
| 3rd sg. | reconciliātur | reconciliābātur | reconciliābitur |
| 1st pl. | reconciliāmur | reconciliābāmur | reconciliābimur |
| 2nd pl. | reconciliāminī | reconciliābāminī | reconciliābiminī |
| 3rd pl. | reconciliantur | reconciliābantur | reconciliābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | reconcilier | reconciliārer |
| 2nd sg. | reconciliēris reconciliēre | reconciliārēris reconciliārēre |
| 3rd sg. | reconciliētur | reconciliārētur |
| 1st pl. | reconciliēmur | reconciliārēmur |
| 2nd pl. | reconciliēminī | reconciliārēminī |
| 3rd pl. | reconcilientur | reconciliārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | reconciliā | reconciliāre |
| pres. 2nd pl. | reconciliāte | reconciliāminī |
| fut. 2nd sg. | reconciliātō | reconciliātor |
| fut. 3rd sg. | reconciliātō | reconciliātor |
| fut. 2nd pl. | reconciliātōte | — |
| fut. 3rd pl. | reconciliantō | reconciliantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | reconciliāre | reconciliārī |
| perfect infinitive | reconciliāvisse reconciliāsse | reconciliātum esse |
| future infinitive | reconciliātūrum esse | reconciliātum īrī |
| present participle | reconciliāns | — |
| perfect participle | — | reconciliātus reconciliāta, reconciliātā, reconciliātae, reconciliātam, reconciliātārum, reconciliātās, reconciliātī, reconciliātōrum, reconciliātōs |
| future participle | reconciliātūrus reconciliātūra, reconciliātūrā, reconciliātūrae, reconciliātūram, reconciliātūrārum, reconciliātūrās, reconciliātūre, reconciliātūrī, reconciliātūrīs, reconciliātūrō, reconciliātūrōrum, reconciliātūrōs, reconciliātūrum | reconciliandus reconcilianda, reconciliandā, reconciliandae, reconciliandam, reconciliandārum, reconciliandās, reconciliande, reconciliandīs, reconciliandōrum, reconciliandōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- reconciliare alicuius animum or simply aliquem alicui
- to reconcile two people; to be a mediator.
- sibi aliquem, alicuius animum reconciliare or reconciliari alicui
- to be reconciled; to make up a quarrel.
me cum C. Caesare reducit, reconciliat, restituit in gratiam, Cic. Prov. Cons. 9, 23: inimicos in gratiam, id. Dom. 50, 129; cf.: quibus eum omnibus eadem res publica reconciliavit, quae alienarat, reunited, reconciled, id. Prov. Cons. 9, 21: aliquem alicui, id. Sull. 12, 35; id. Deiot. 13, 35; Suet. Caes. 19; id. Aug. 61; Plin. Ep. 1, 5, 8; cf.: animum sorori tuae, Cic. Att. 6, 7, 1: militum animos imperatori, Liv. 8, 36: voluntatem senatus nobis, Cic. Fam. 1, 2, 1: mundum deo, Hier. in Isa. 8, 26, 5: aliquem, to make friendly, conciliate, Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, C, 1: cura reconciliandi eos in gratiam, Liv. 1, 50 fin.: inimicos, Quint. 5, 7, 13; Plin. 11, 17, 18, § 58.—To recover, regain: oratione Parum insulam, Nep. Milt. 7, 2; to re-establish, restore: quod scribis de reconciliatā nostrā, gratiā, non intellego, cur reconciliatam esse dicas, quae nunquam imminuta est, restored, Cic. Fam. 5, 2, 5: gratiam, id. ib. 5, 2, 1; 3, 12, 4; id. Att. 1, 11, 1; id. Mil. 8, 21: existimationem judiciorum amissam, Cic. Verr. 2, 1, 1, § 2: diuturni laboris detrimentum sollertiā et virtute militum brevi reconciliatur, Caes. B. C. 2, 15, 4: gratiam cum aliquo, Liv. 29, 30, 10; 41, 22 fin.; cf.: gratiam cum Thebanis, Just. 7, 5, 2; 31, 4, 9: concordiam, Liv. 2, 32; 41, 25: amicitiam de integro, id. 8, 2; for which: inimicitiam invicem, i. e. to appease, Tac. G. 22 (corresp. to the previous inimicos): voluntatem, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 1: pacem, Nep. Thras. 3, 2; Liv. 9, 16; 42, 46; 52.—Absol., Plin. Ep. 6, 5, 5.—aliquem domum, Plaut. Capt. prol. 33; 1, 2, 65: si hujus huc reconciliasso in libertatem filiam, ib. id. 3, 4, 44: apes, Varr. R. R. 3, 16 fin.; cf. articulum, App. Flor. 3, p. 354, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinreconciliō
Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Latin con- Proto-Indo-European *kelh₁- Proto-Italic *kalō Latin calō Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin concilium Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin conciliō Latin reconciliō From re- (“back; again”) + conciliō (“unite, connect”).
- Catalanreconciliar
- Englishreconcile
- Englishreconciliate
- Frenchréconcilier
- Italianriconciliare
- Occitanreconciliar
- Portuguesereconciliar
- Romanianreconcilia
- Spanishreconciliar
- Galicianreconciliar
In English words that came into English from reconciliō
- reconcilereconciliō
- reconciliatoryreconciliāt