LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

reconciliātiō

reconciliātiō f (genitive reconciliātiōnis)

Meaning

  1. reinstatement, restoration, renewal
  2. reconciliation
  3. EcclesiasticalLatinreconciliation (sacrament)

Declension

declension
formsingularplural
nominativereconciliātiōreconciliātiōnēs
genitivereconciliātiōnisreconciliātiōnum
dativereconciliātiōnīreconciliātiōnibus
accusativereconciliātiōnemreconciliātiōnēs
ablativereconciliātiōnereconciliātiōnibus
vocativereconciliātiōreconciliātiōnēs

rĕconcĭlĭātĭo, ōnis, f. reconcilio,
I. a re-establishing, reinstatement, restoration, renewal: concordiae, Cic. Cat. 3, 10, 25: gratiae suae et Pompeii, a reconciliation, Balb. et Opp. ap. Cic. Att. 9, 7, A; so, gratiae, Cic. Rab. Post. 12, 32; Liv. 40, 46; Cic. Har. Resp. 24, 51; and: reconciliationes gratiarum, id. Red. ad Quir. 5, 13.—Absol., a reconciling, reconciliation (mostly postAug.): irridebatur haec illius reconciliatio, Cic. Clu. 36, 101: nihil opus esse reconciliatione, Liv. 27, 35: Calvo de reconciliatione per amicos agenti, Suet. Caes. 73; so, simulata, id. Ner. 34: incohata inter fratres, Just. 16, 1, 8: ministerium reconciliationis, Vulg. 2 Cor. 5, 18.— Plur.: Antonii societatem reconciliationibus variis male focillatam, Suet. Aug. 17.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin reconciliātiō From reconciliō + -tiō.

Descendants
  • Catalanreconciliació
  • Englishreconciliation
  • Frenchréconciliation
  • Italianriconciliazione
  • Occitanreconciliacion
  • Portuguesereconciliação
  • Romanianreconciliație
  • Spanishreconciliación
  • Galicianreconciliación

Quick answers

What does reconciliātiō mean in Latin?
reconciliātiō, a noun, means “reinstatement, restoration, renewal; reconciliation; reconciliation (sacrament)”.
What is the genitive of reconciliātiō?
The genitive singular is reconciliātiōnis. reconciliātiō is feminine, third declension.