verbfirst conjugation, deponent
ratiōcinor
ratiōcinor (present infinitive ratiōcinārī, perfect active ratiōcinātus sum)
Classical[ra.tiˈoː.kɪ.nɔr]Ecclesiastical[rat.t͡siˈɔː.t͡ʃi.nor]
Meaning
- deponentto reckon, compute or calculate
- deponentto consider, deliberate or meditate
- deponentto argue, infer or conclude
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ratiōcinor | ratiōcinābar | ratiōcinābor | — | — | — |
| 2nd sg. | ratiōcināris ratiōcināre | ratiōcinābāris ratiōcinābāre | ratiōcināberis ratiōcinābere | — | — | — |
| 3rd sg. | ratiōcinātur | ratiōcinābātur | ratiōcinābitur | — | — | — |
| 1st pl. | ratiōcināmur | ratiōcinābāmur | ratiōcinābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | ratiōcināminī | ratiōcinābāminī | ratiōcinābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | ratiōcinantur | ratiōcinābantur | ratiōcinābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ratiōciner | ratiōcinārer | — | — |
| 2nd sg. | ratiōcinēris ratiōcinēre | ratiōcinārēris ratiōcinārēre | — | — |
| 3rd sg. | ratiōcinētur | ratiōcinārētur | — | — |
| 1st pl. | ratiōcinēmur | ratiōcinārēmur | — | — |
| 2nd pl. | ratiōcinēminī | ratiōcinārēminī | — | — |
| 3rd pl. | ratiōcinentur | ratiōcinārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ratiōcināre | — |
| pres. 2nd pl. | ratiōcināminī | — |
| fut. 2nd sg. | ratiōcinātor | — |
| fut. 3rd sg. | ratiōcinātor | — |
| fut. 3rd pl. | ratiōcinantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ratiōcinārī | — |
| perfect infinitive | ratiōcinātum esse | — |
| future infinitive | ratiōcinātūrum esse | — |
| present participle | ratiōcināns | — |
| perfect participle | ratiōcinātus ratiōcināta, ratiōcinātā, ratiōcinātae, ratiōcinātam, ratiōcinātārum, ratiōcinātās, ratiōcināte, ratiōcinātī, ratiōcinātīs, ratiōcinātō, ratiōcinātōrum, ratiōcinātōs | — |
| future participle | ratiōcinātūrus ratiōcinātūra, ratiōcinātūrā, ratiōcinātūrae, ratiōcinātūram, ratiōcinātūrārum, ratiōcinātūrās, ratiōcinātūre, ratiōcinātūrī, ratiōcinātūrīs, ratiōcinātūrō, ratiōcinātūrōrum, ratiōcinātūrōs, ratiōcinātūrum | ratiōcinandus ratiōcinanda, ratiōcinandā, ratiōcinandae, ratiōcinandam, ratiōcinandārum, ratiōcinandās, ratiōcinande, ratiōcinandīs, ratiōcinandōrum, ratiōcinandōs |
gerundratiōcinandī, ratiōcinandō, ratiōcinandumsupineratiōcinātum, ratiōcinātū
rătĭōcĭnor, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. [ratio] (rare, but good prose).
I. Lit., to reckon, compute, calculate: in summo apud illos (sc. Graecos) honore geometria fuit: itaque nihil mathematicis illustrius;
at nos metiendi ratiocinandique utilitate hujus artis terminavimus modum, Cic. Tusc. 1, 2, 5: de pecuniā ratiocinari, id. Inv. 2, 39, 115; 2, 32, 125; Vitr. 10, 15.—II. Transf.
A. To consider, deliberate, meditate:
quo pacto cum illis occipiam, id ratiocinor, Plaut. Stich. 1, 2, 18: socii profecto ratiocinati essent quid possent facere, si quidem suā sponte facerent, Auct. Her. 4, 11, 16.—B. To reason, argue, to infer or conclude from a consideration of circumstances:
id ex partibus juris sumi oportebit et ratiocinari, quid in similibus rebus fieri soleat, et videre, utrum, etc., Cic. Inv. 2, 20, 61; cf. Auct. Her. 2, 23, 35; Quint. 7, 1, 61: etenim sic ratiocinabantur ... aperte jam ac perspicue nulla esse judicia, etc., Cic. Verr. 1, 7, 20; cf. id. Mil. 12, 32; id. Phil. 2, 22, 55.—Rarely with acc.: mores atque parsimoniam alicujus, App. M. 1, p. 113, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ratiōcinor ātus, ārī, dep.
ratio, to reckon, compute, calculate : ratiocinandi utilitas: de pecuniā.— To reason, argue, infer, conclude : quid in similibus rebus fieri soleat: inter se: recte.
Origins
From ratiō (“reason, calculation”) + -cinor, a suffix generally thought to derive from canō (“to sing; to recite”). Compare vāticinor and sermōcinor.
Descendants
- Catalanraciocinar
- Englishratiocinate
- Frenchratiociner
- Italianraziocinare
- Portugueseraciocinar
- Spanishraciocinar
In English words that came into English from ratiōcinor
- ratiocinationratiōcinātiō
- ratiocinateratiōcinor
- ratiocinatioratiōcinātiō