LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

ratiōcinor

ratiōcinor (present infinitive ratiōcinārī, perfect active ratiōcinātus sum)
Classical[ra.tiˈoː.kɪ.nɔr]Ecclesiastical[rat.t͡siˈɔː.t͡ʃi.nor]

Meaning

  1. deponentto reckon, compute or calculate
  2. deponentto consider, deliberate or meditate
  3. deponentto argue, infer or conclude

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ratiōcinorratiōcinābarratiōcinābor———
2nd sg.ratiōcināris
ratiōcināre
ratiōcinābāris
ratiōcinābāre
ratiōcināberis
ratiōcinābere
———
3rd sg.ratiōcināturratiōcinābāturratiōcinābitur———
1st pl.ratiōcināmurratiōcinābāmurratiōcinābimur———
2nd pl.ratiōcināminīratiōcinābāminīratiōcinābiminī———
3rd pl.ratiōcinanturratiōcinābanturratiōcinābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ratiōcinerratiōcinārer——
2nd sg.ratiōcinēris
ratiōcinēre
ratiōcinārēris
ratiōcinārēre
——
3rd sg.ratiōcinēturratiōcinārētur——
1st pl.ratiōcinēmurratiōcinārēmur——
2nd pl.ratiōcinēminīratiōcinārēminī——
3rd pl.ratiōcinenturratiōcinārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ratiōcināre—
pres. 2nd pl.ratiōcināminī—
fut. 2nd sg.ratiōcinātor—
fut. 3rd sg.ratiōcinātor—
fut. 3rd pl.ratiōcinantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveratiōcinārī—
perfect infinitiveratiōcinātum esse—
future infinitiveratiōcinātūrum esse—
present participleratiōcināns—
perfect participleratiōcinātus
ratiōcināta, ratiōcinātā, ratiōcinātae, ratiōcinātam, ratiōcinātārum, ratiōcinātās, ratiōcināte, ratiōcinātī, ratiōcinātīs, ratiōcinātō, ratiōcinātōrum, ratiōcinātōs
—
future participleratiōcinātūrus
ratiōcinātūra, ratiōcinātūrā, ratiōcinātūrae, ratiōcinātūram, ratiōcinātūrārum, ratiōcinātūrās, ratiōcinātūre, ratiōcinātūrī, ratiōcinātūrīs, ratiōcinātūrō, ratiōcinātūrōrum, ratiōcinātūrōs, ratiōcinātūrum
ratiōcinandus
ratiōcinanda, ratiōcinandā, ratiōcinandae, ratiōcinandam, ratiōcinandārum, ratiōcinandās, ratiōcinande, ratiōcinandīs, ratiōcinandōrum, ratiōcinandōs
gerundratiōcinandī, ratiōcinandō, ratiōcinandumsupineratiōcinātum, ratiōcinātū

rătĭōcĭnor, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. [ratio] (rare, but good prose).
I. Lit., to reckon, compute, calculate: in summo apud illos (sc. Graecos) honore geometria fuit: itaque nihil mathematicis illustrius; at nos metiendi ratiocinandique utilitate hujus artis terminavimus modum, Cic. Tusc. 1, 2, 5: de pecuniā ratiocinari, id. Inv. 2, 39, 115; 2, 32, 125; Vitr. 10, 15.—
II. Transf.
A. To consider, deliberate, meditate: quo pacto cum illis occipiam, id ratiocinor, Plaut. Stich. 1, 2, 18: socii profecto ratiocinati essent quid possent facere, si quidem suā sponte facerent, Auct. Her. 4, 11, 16.—
B. To reason, argue, to infer or conclude from a consideration of circumstances: id ex partibus juris sumi oportebit et ratiocinari, quid in similibus rebus fieri soleat, et videre, utrum, etc., Cic. Inv. 2, 20, 61; cf. Auct. Her. 2, 23, 35; Quint. 7, 1, 61: etenim sic ratiocinabantur ... aperte jam ac perspicue nulla esse judicia, etc., Cic. Verr. 1, 7, 20; cf. id. Mil. 12, 32; id. Phil. 2, 22, 55.—Rarely with acc.: mores atque parsimoniam alicujus, App. M. 1, p. 113, 5.

Origins

From ratiō (“reason, calculation”) + -cinor, a suffix generally thought to derive from canō (“to sing; to recite”). Compare vāticinor and sermōcinor.

Descendants
  • Catalanraciocinar
  • Englishratiocinate
  • Frenchratiociner
  • Italianraziocinare
  • Portugueseraciocinar
  • Spanishraciocinar

In English words that came into English from ratiōcinor

  • ratiocinationratiōcinātiō
  • ratiocinateratiōcinor
  • ratiocinatioratiōcinātiō

Quick answers

What does ratiōcinor mean in Latin?
ratiōcinor, a verb, means “to reckon, compute or calculate; to consider, deliberate or meditate; to argue, infer or conclude”.
What are the principal parts of ratiōcinor?
ratiōcinor, ratiōcinārī, ratiōcinātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce ratiōcinor?
In classical Latin, [ra.tiˈoː.kɪ.nɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [rat.t͡siˈɔː.t͡ʃi.nor].
Which English words come from ratiōcinor?
English words that go back to Latin ratiōcinor include ratiocinate, ratiocination and ratiocinatio.