noun · femininethird declension
ratiōcinātiō
ratiōcinātiō f (genitive ratiōcinātiōnis)
Meaning
- reasoning, ratiocination
opera ea nāscitur ex fabricā et ratiōcinātiōne.
That service arises from practiced skill and from reasoning.c. 80 BCE – 15 BCE, Vitruvius, De Architectura 1.1
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ratiōcinātiō | ratiōcinātiōnēs |
| genitive | ratiōcinātiōnis | ratiōcinātiōnum |
| dative | ratiōcinātiōnī | ratiōcinātiōnibus |
| accusative | ratiōcinātiōnem | ratiōcinātiōnēs |
| ablative | ratiōcinātiōne | ratiōcinātiōnibus |
| vocative | ratiōcinātiō | ratiōcinātiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ratiocinatio, ratio
- the syllogism; reasoning.
rătĭōcĭnātĭo, ōnis, f. id., a rhet. and archit. t. t.
I. In rhet.
1. An exercise of the reasoning powers, calm reasoning, ratiocination (opp. impulsio, a passionate feeling, impulse; cf.
argumentatio): ratiocinatio est diligens et considerata faciendi aliquid aut non faciendi excogitatio, Cic. Inv. 2, 5, 18: etiam sapientiae studiosos maxime medicos esse, si ratiocinatio hoc faceret, Cels. 1, praef. § 49.—2. A certain form of reasoning, a syllogism:
ratiocinatio est oratio ex ipsā re probabile aliquid eliciens, quod expositum et per se cognitum, suā se vi et ratione confirmet, Cic. Inv. 1, 34, 57; cf.: si ex alio colligitur aliud, nec improprium nec inusitatum nomen est ratiocinationis, Quint. 8, 4, 16; Cic. Inv. 2, 50, 152; Quint. 5, 10, 6; 3, 6, 15; 5, 14, 5 al.—3. A rhet. figure, reasoning in an interrogative form:
ratiocinatio est, per quam ipsi a nobis rationem poscimus, quare quidque dicamus, etc., Auct. Her. 4, 16, 23.—II. In archit., theory (opp.:
fabrica, practice): ratiocinatio est, quae res fabricatas solertiā ac ratione proportionis demonstrare atque explicare potest, Vitr. 1, 1, 1; 15.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ratiōcinātiō ōnis, f
ratiocinor, an exercise of the reasoning powers, calm reasoning, ratiocination . ratiocinatio est diligens et considerata excogitatio.— A rational conclusion, syllogism .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ratiōcinātiō From ratiōcinor + -tiō.
Descendants
- Englishratiocination
In English words that came into English from ratiōcinātiō
- ratiocinationratiōcinātiō
- ratiocinatioratiōcinātiō