rārus1
Meaning
- adjectivescattered; far apart
- adjectiveseldom; few
- adjectiverare; uncommon
- adjectivethin; loose
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod nōn saepe invenītur; rēs rārae magnō pretiō sunt.nōn saepe inventusDeclension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rārus | rāra | rārum |
| genitive | rārī | rārae | rārī |
| dative | rārō | rārae | rārō |
| accusative | rārum | rāram | rārum |
| ablative | rārō | rārā | rārō |
| vocative | rāre | rāra | rārum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rārī | rārae | rāra |
| genitive | rārōrum | rārārum | rārōrum |
| dative | rārīs | rārīs | rārīs |
| accusative | rārōs | rārās | rāra |
| ablative | rārīs | rārīs | rārīs |
| vocative | rārī | rārae | rāra |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- raris ordinibus
- in open order.
- rari dispersique pugnare (B. C. 1. 44)
- to fight in skirmishing order.
denseri poterunt ignes, rarique relinqui, Lucr. 1, 656; cf.: (terra) Rara sit an supra morem si densa requiras ... Densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo, Verg. G. 2, 227 sq.; 1, 419: textura, Lucr. 4, 196; cf. retia, Verg. A. 4, 131; Hor. Epod. 2, 33: tunica, Ov. Am. 1, 5, 13; and: cribrum, id. M. 12, 437: rariores silvae, the thinner, clearer parts of the forest, Tac. Agr. 37: seges, Col. 2, 9, 6: corpus (opp. solidae res), Lucr. 1, 347; 2, 860; 6, 631 al.: aër, id. 2, 107; cf. in the comp., id. 6, 1024: manus, i.e. with the fingers spread apart, Quint. 11, 3, 103: raraque non fracto vestigia pulvere pendent, i.e. scarcely visible, Stat. Th. 6, 640.—opp. densus, confertus): cum raris disjectisque ex aedificiis pabulum conquireretur, Hirt. B. G. 8, 10; cf.: vides habitari in terrā raris et angustis in locis, scattered, Cic. Rep. 6, 19, 20: apparent rari nantes, Verg. A. 1, 118: foramina, Lucr. 5, 457: bacae expanduntur rarae, Plin. 17, 10, 11, § 60: frutices in vertice, Ov. H. 10, 25: coma, id. Am. 1, 8, 111; cf. capillus. Suet. Calig. 50: racemi, Verg. E. 5, 7: umbra, id. ib. 7, 46: arbores, Nep. Milt. 5, 3: tela, Ov. M. 12, 600 et saep. — Poet.: manat rara meas lacrima per genas, drop by drop, Hor. C. 4, 1, 34. —rari in confertos illati, Liv. 23, 27: ipsi ex silvis rari propugnabant, Caes. B. G. 5, 9; 5, 17; 7, 45; 7, 80; id. B. C. 1, 27 fin.: Samnites raris ordinibus constiterant, Liv. 9, 27; Curt. 4, 14, 14: rara est acies, Verg. A. 9, 508: rarior acies, Tac. H. 3, 25; Front. Strat. 3, 10, 4: rarior acies, Curt. 4, 15, 20: ut ordines suos non magnopere servarent. rari dispersique pugnarent, Caes. B. C. 1, 44; cf. Tac. Agr. 37 fin.; Front. Strat. 1, 5, 23.— in omni arte ... ut in ipsă virtute, optimum quidque rarissimum, Cic. Fin. 2, 25, 81; cf.: rarum genus (amicorum) et quidem omnia praeclara rara, id. Lael. 21, 79: raris ac prope nullis portibus, Caes. B. G. 3, 12 fin.; cf.: etiamsi rarus ejus rei, nonnullus tamen usus, Quint. 8, 6, 30: rarus enim est animus ad ea defendenda, Sall. H. 3, 61, 7 Dietsch: Idem rarum est, non sine usu tamen, Quint. 5, 11, 42: rari domos, plurimi amicorum tecta ... petivere, Tac. H. 1, 79 fin.: Oceanus raris ab orbe nostro navibus aditur, id. G. 2: aliquod solitarium aut rarum, Cic. Inv. 1, 44, 83: ut anteponantur rara vulgaribus, id. Top. 18, 69: litterae, Liv. 6, 1; cf. id. 7, 3: rara hostium apparebant arma, id. 2, 50: lites, Quint. 7, 1, 43: infelicitas, id. 11, 2, 49: quae (littera) est apud nos rarissima in clausulis, id. 12, 10, 31: quod est magis rarum, id. 9, 2, 73: ex maxime raro genere hominum, Cic. Lael. 17, 64; cf. Quint. 7, 3, 25: raris vocibus hisco, Verg. A. 3, 314: rara per ignotos errent animalia montes, id. E. 6, 40: audiet pugnas vitio parentum Rara juventus, Hor. C. 1, 2, 24. —Rarum est, with ut: rarum est, ut, etc., Quint. 3, 10, 3; 6, 3, 38; 10, 7, 24: rarum dictu, esse aliquid, cui prosit neglegentia, Plin. 18, 16, 39, § 140.—nec Iliacos coetus nisi rarus adibat, Ov. M. 11, 766; cf.: rarus, qui tam procul a portu recessisset, reperiebatur, Quint. 12, prooem. § 3; so, rarus fuit, qui, etc., id. 6, 2, 3: antiquis scriptoribus rarus obtrectator, Tac. A. 4, 33; Sall. H. Fragm. 3, 22, p. 233 Gerl.: Caesar rarus egressu, Tac. A. 15, 53; cf.: leones rari in potu, Plin. 8, 16, 18, § 46: (calculus) rarus inventu, id. 28, 15, 61, § 217; cf.: helxine rara visu est, id. 21, 16, 56, § 96: Homerus alias circa picturas pigmentaque rarus, i. e. rarely speaks of them, id. 33, 7, 38, § 115— rara puella fuit, Prop. 1, 17, 16; so, Cynthia, id. 1, 8, 42: ministra deae, id. 4 (5), 11, 52; cf.: rara quidem facie, sed rarior arte canendi, Ov. M. 14, 337: facies, id. H. 17, 93 Ruhnk.: vestis, Cat. 69, 3: avis (sc. pavo), Hor. S. 2, 2, 26: fides, id. C. 1, 35, 21: artis opus rarae, Tib. 3, 4, 37: patulis rarissima ramis, Ov. M. 7, 622: rarissima turba, id. A. A. 2, 281: rarissimi ingenii homo, Sen. Contr. 28: conjux rarissima, Stat. S. 5, 1, 11.— Hence, adv., usually raro (class.), but sometimes rare (ante - class. and postAug.), rarenter (ante- and post - class.), or rariter (late Lat.). raro nimium dabat quod biberem, Plaut. Cist. 1, 1, 20: potavi, edi, donavi, et enim id raro, id. Bacch. 4, 10, 6: si id, quod raro fit, fieri omnino negetur, Cic. Inv. 1, 43, 80: evenire insolenter et raro (opp. vulgo), id. ib. 1, 28, 43: vinum aegrotis prodest raro, nocet saepissime, id. N. D. 3, 27, 69; id. de Or. 3, 52, 101; cf. id. Or. 24, 80: sed tamen raro habet in oratione poeticum aliquod verbum dignitatem, id. de Or. 3, 38, 153: raro antecedentem scelestum Deseruit poena, Hor. C. 3, 2, 31: admodum raro, Cic. Fat. Fragm. ap. Macr. S. 2, 12; for which we find raro admodum, Quint. 11, 1, 14; Plin. 2, 50, 51, § 135: raro umquam, Quint. 4, 1, 4; 5, 7, 22; Plin. 22, 22, 46, § 93: ita raro, Cic. Rosc. Am. 13, 37: sic raro, Hor. S. 2, 3, 1: tam raro, Ov. M. 13, 117: quam raro, Plaut. Bacch. 4, 4, 25: perquam raro, Plin. 37, 4, 15, § 55.— Comp.: quod si rarius fiet, quam tu exspectabis, Cic. Fam. 1, 7, 1.— Sup.: istud rarissime accidere, Col. 5, 5, 7: non affari nisi rarissime, Suet. Claud. 3.—nisi rare conseritur, vanam et minutam spicam facit, Col. 2, 9, 5: tenui vimine rarius contextus saccus, id. 9, 15, 12.—vero rare capitur (piscis), Plaut. Rud. 4, 3, 56.— dato rarenter bibere, Cato, R. R. 103; so, rarenter, Liv. And., Enn., Caecil., Nov., Trab., Pompon. ap. Non. 515, 23 sq.; 164, 25 sq.; App. Flor. 3, p. 357, 22. — Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Uncertain. Possibly related to Lithuanian i̇̀rti (“to dissolve, fall into ruin”) and Proto-Slavic *oriti. It has also been compared to Ancient Greek ἐρῆμος (erêmos, “lonely”), but this may be phonetically difficult if certain sound laws involving laryngeals and *r are accepted. More information *Beekes 2010 and Schrijver 1991 assume Greek ἐρῆμος (erêmos) must be from a root of the form *h₁reh₁-. Schrijver 1991 therefore denies that ἐρῆμος (erêmos) and rārus are cognates, because per Schrijver's sound laws, no gradation of *h₁reh₁- can regularly give rise to Latin rār-: *h₁r̥h₁rós would give Latin *rarus with short -a- (compare ratus from *h₂rh₁tós), whereas *h₁reh₁rós would give Latin *rērus with long -ē-. Schrijver is uncertain whether i̇̀rti and *oriti are cognate with Greek ἐρῆμος (erêmos) or with Latin rārus: in the latter case, Schrijver assumes Latin rā- came from *Hreh₂-, with schwebeablaut. Beekes treats derivation of rārus from zero-grade *h₁r̥h₁-ro- as possible, without explicitly addressing Schrijver's argument that this should be expected to yield *rar-. *Woodhouse 2011 postulates different sound laws, assuming that Greek initial ἐρ- (er-) can come either from PIE *h₁r- or PIE *r- and that PIE *rHC- became Latin ra- with short -a-, whereas PIE *HrHC- became Latin rā- with long -ā-. Based on these assumptions, Woodhouse derives ratus from a root starting with *r- (instead of *h₁r as postulated by Schrijver) and assumes that Latin rārus might show rā- as the regular outcome of earlier *h₂rH-, from the zero-grade of a root *h₂erH- shared with i̇̀rti. De Vaan 2008 mentions *h₂erH- (“to disappear, perish”) as a possible root of rārus but dismisses it as semantically unlikely.
- Englishrarefrom Middle English rare
- Frenchrare
- Germanrar
- Portugueseraro
- Spanishraro
- Catalanrar
- Italianrado
- Italianraro
- Occitanrar
- Portugueseralo
In English words that came into English from rārus
- rarerārus
- rarityrāritās
- rarefyrarefacere
- rarissimarārissima