LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

rārēfaciō

rārēfaciō (present infinitive rārēfacere, perfect active rārēfēcī, supine rārēfactum)
Classical[ra.rɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[ra.reˈfaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. suppletiveto rarefy

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.rārēfaciōrārēfaciēbamrārēfaciamrārēfēcīrārēfēceramrārēfēcerō
2nd sg.rārēfacisrārēfaciēbāsrārēfaciēsrārēfēcistīrārēfēcerāsrārēfēceris
3rd sg.rārēfacitrārēfaciēbatrārēfacietrārēfēcitrārēfēceratrārēfēcerit
1st pl.rārēfacimusrārēfaciēbāmusrārēfaciēmusrārēfēcimusrārēfēcerāmusrārēfēcerimus
2nd pl.rārēfacitisrārēfaciēbātisrārēfaciētisrārēfēcistisrārēfēcerātisrārēfēceritis
3rd pl.rārēfaciuntrārēfaciēbantrārēfacientrārēfēcērunt
rārēfēcēre
rārēfēcerantrārēfēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.rārēfaciamrārēfaceremrārēfēcerimrārēfēcissem
2nd sg.rārēfaciāsrārēfacerēsrārēfēcerīsrārēfēcissēs
3rd sg.rārēfaciatrārēfaceretrārēfēceritrārēfēcisset
1st pl.rārēfaciāmusrārēfacerēmusrārēfēcerīmusrārēfēcissēmus
2nd pl.rārēfaciātisrārēfacerētisrārēfēcerītisrārēfēcissētis
3rd pl.rārēfaciantrārēfacerentrārēfēcerintrārēfēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.rārēfīōrārēfīēbamrārēfīam
2nd sg.rārēfīsrārēfīēbāsrārēfīēs
3rd sg.rārēfitrārēfīēbatrārēfīet
1st pl.rārēfīmusrārēfīēbāmusrārēfīēmus
2nd pl.rārēfītisrārēfīēbātisrārēfīētis
3rd pl.rārēfīuntrārēfīēbantrārēfīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.rārēfīamrārēfierem
2nd sg.rārēfīāsrārēfierēs
3rd sg.rārēfīatrārēfieret
1st pl.rārēfīāmusrārēfierēmus
2nd pl.rārēfīātisrārēfierētis
3rd pl.rārēfīantrārēfierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.rārēface
rarefac
rārēfī
pres. 2nd pl.rārēfaciterārēfīte
fut. 2nd sg.rārēfacitōrārēfītō
fut. 3rd sg.rārēfacitōrārēfītō
fut. 2nd pl.rārēfacitōterārēfītōte
fut. 3rd pl.rārēfaciuntōrārēfīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverārēfacererārēfierī
perfect infinitiverārēfēcisserārēfactum esse
future infinitiverārēfactūrum esserārēfactum īrī
present participlerārēfaciēns—
perfect participle—rārēfactus
rarefacta, rarefactā, rarefactae, rarefactam, rarefactārum, rarefactās, rarefacte, rarefactī, rarefactīs, rarefactō, rarefactōrum, rarefactōs
future participlerārēfactūrus
rarefactūra, rarefactūrā, rarefactūrae, rarefactūram, rarefactūrārum, rarefactūrās, rarefactūre, rarefactūrī, rarefactūrīs, rarefactūrō, rarefactūrōrum, rarefactūrōs, rarefactūrum
rārēfaciendus
rārēfaciundus, rarefacienda, rarefaciendā, rarefaciendae, rarefaciendam, rarefaciendārum, rarefaciendās, rarefaciende, rarefaciendīs, rarefaciendōrum, rarefaciendōs
gerundrārēfaciendī, rārēfaciendō, rārēfaciendumsupinerārēfactum, rārēfactū

rārē-făcĭo (written also separately rārē făcĭo), fēci, factum, 3, v. a. rarus,
I. to make thin or rare, to rarefy (Lucret.): rarefieri, Lucr. 1, 648: rarefacta, id. 2, 1139; 3, 442: rareque facit, id. 6, 233; 870.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin rarefacio From rārē + faciō.

Descendants
  • Catalanrarefer
  • Englishrarefy
  • Frenchraréfier
  • Italianrarefare
  • Portugueserarefazer
  • Spanishrarefacer
  • Galicianrarefacer

Quick answers

What does rārēfaciō mean in Latin?
rārēfaciō, a verb, means “to rarefy”.
What are the principal parts of rārēfaciō?
rārēfaciō, rārēfacere, rārēfēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce rārēfaciō?
In classical Latin, [ra.rɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ra.reˈfaː.t͡ʃi.o].