LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

pudēns1

pudēns (genitive pudentis, comparative pudentior, superlative pudentissimus, adverb pudenter)
Classical[ˈpʊ.dẽːs]Ecclesiastical[ˈpuː.dens]

Meaning

  1. one terminationshameful, shamefaced, bashful, shy, modest
  2. one terminationchaste

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepudēnspudēnspudēns
genitivepudentispudentispudentis
dativepudentīpudentīpudentī
accusativepudentempudentempudēns
ablativepudentī
pudente
pudentī
pudente
pudentī
pudente
vocativepudēnspudēnspudēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepudentēspudentēspudentia
genitivepudentiumpudentiumpudentium
dativepudentibuspudentibuspudentibus
accusativepudentīs
pudentēs
pudentīs
pudentēs
pudentia
ablativepudentibuspudentibuspudentibus
vocativepudentēspudentēspudentia

pŭdens, entis.
I. Part., from pudeo. —
II. P. a., v. pudeo fin. A.

Origins

Descendants
  • Englishpudent
  • Englishpudency
noun · masculinethird declension
Pudēns2
Pudēns m sg (genitive Pudentis)
Classical[ˈpʊ.dẽːs]Ecclesiastical[ˈpuː.dens]

Meaning

  1. A masculine cognomen

Declension

declension
formsingularplural
nominativePudēns—
genitivePudentis—
dativePudentī—
accusativePudentem—
ablativePudente—
vocativePudēns—

Origins

From pudens (“shy; chaste”).

Quick answers

What does pudēns mean in Latin?
pudēns, a adjective, means “shameful, shamefaced, bashful, shy, modest; chaste”.
How do you pronounce pudēns?
In classical Latin, [ˈpʊ.dẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpuː.dens].