LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

propinquō

propinquō (present infinitive propinquāre, perfect active propinquāvī, supine propinquātum)
Classical[prɔˈpɪŋ.kʷoː]Ecclesiastical[proˈpiŋ.kʷo]

Meaning

  1. to bring near; to hasten
  2. to draw near; to approach

Latīnē defined in Latin in our graded readers

prope veniō
propinquō -āre — in Aeneis, ch. 20

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.propinquōpropinquābampropinquābōpropinquāvīpropinquāverampropinquāverō
propinquārō
2nd sg.propinquāspropinquābāspropinquābispropinquāvistī
propinquāstī
propinquāverās
propinquārās
propinquāveris
3rd sg.propinquatpropinquābatpropinquābitpropinquāvitpropinquāverat
propinquārat
propinquāverit
propinquārit
1st pl.propinquāmuspropinquābāmuspropinquābimuspropinquāvimuspropinquāverāmuspropinquāverimus
propinquārimus
2nd pl.propinquātispropinquābātispropinquābitispropinquāvistis
propinquāstis
propinquāverātis
propinquārātis
propinquāveritis
propinquāritis
3rd pl.propinquantpropinquābantpropinquābuntpropinquāvērunt
propinquāvēre, propinquārunt
propinquāverant
propinquārant
propinquāverint
propinquārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.propinquempropinquārempropinquāverim
propinquārim
propinquāvissem
propinquāssem
2nd sg.propinquēspropinquārēspropinquāverīspropinquāvissēs
propinquāssēs
3rd sg.propinquetpropinquāretpropinquāverit
propinquārit
propinquāvisset
propinquāsset
1st pl.propinquēmuspropinquārēmuspropinquāverīmus
propinquārīmus
propinquāvissēmus
propinquāssēmus
2nd pl.propinquētispropinquārētispropinquāverītis
propinquārītis
propinquāvissētis
propinquāssētis
3rd pl.propinquentpropinquārentpropinquāverint
propinquārint
propinquāvissent
propinquāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.propinquorpropinquābarpropinquābor
2nd sg.propinquāris
propinquāre
propinquābāris
propinquābāre
propinquāberis
propinquābere
3rd sg.propinquāturpropinquābāturpropinquābitur
1st pl.propinquāmurpropinquābāmurpropinquābimur
2nd pl.propinquāminīpropinquābāminīpropinquābiminī
3rd pl.propinquanturpropinquābanturpropinquābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.propinquerpropinquārer
2nd sg.propinquēris
propinquēre
propinquārēris
propinquārēre
3rd sg.propinquēturpropinquārētur
1st pl.propinquēmurpropinquārēmur
2nd pl.propinquēminīpropinquārēminī
3rd pl.propinquenturpropinquārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.propinquāpropinquāre
pres. 2nd pl.propinquātepropinquāminī
fut. 2nd sg.propinquātōpropinquātor
fut. 3rd sg.propinquātōpropinquātor
fut. 2nd pl.propinquātōte—
fut. 3rd pl.propinquantōpropinquantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepropinquārepropinquārī
perfect infinitivepropinquāvisse
propinquāsse
propinquātum esse
future infinitivepropinquātūrum essepropinquātum īrī
present participlepropinquāns—
perfect participle—propinquātus
propinquāta, propinquātā, propinquātae, propinquātam, propinquātārum, propinquātās, propinquātī, propinquātōrum, propinquātōs
future participlepropinquātūrus
propinquātūra, propinquātūrā, propinquātūrae, propinquātūram, propinquātūrārum, propinquātūrās, propinquātūre, propinquātūrī, propinquātūrīs, propinquātūrō, propinquātūrōrum, propinquātūrōs, propinquātūrum
propinquandus
propinquanda, propinquandā, propinquandae, propinquandam, propinquandārum, propinquandās, propinquande, propinquandīs, propinquandōrum, propinquandōs
gerundpropinquandī, propinquandō, propinquandumsupinepropinquātum, propinquātū

prŏpinquo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. propinquus.
I. Act., to bring near, bring on, hasten, accelerate (poet.): tu rite propinques Augurium, Verg. A. 10, 254: mortem, Sil. 2, 281.—
II. Neutr., to draw near, come nigh, approach (mostly poet. and in post-Aug. prose for appropinquo); with dat. or acc.
A. Of persons.
(a). With dat.: scopulo propinquat, Verg. A. 5, 185: fluvio, id. ib. 6, 384: ripae, id. ib. 6, 410.—
(b). With acc.: amnem, Sall. Fragm. ap. Arus. Mess. p. 254 Lindem. (H. 4, 62 Dietsch): campos, Tac. A. 12, 13 init.—Absol.: armis, Stat. Th. 10, 385.—
B. Of things: Parcarumque dies et vis inimica propinquat, Verg. A. 12, 150: et triste propinquat supplicium, Stat. Th. 5, 493; Amm. 14, 2, 19: domui ejus ignis propinquat, Tac. A. 15, 39: turris propinquans praetoriae portae, id. H. 4, 30; 2, 18; 2, 58; 3, 82; Gell. 2, 23, 8: mortale immortali propinquare non potest, Lact. 2, 8, 68: dies propinquat ad vesperum, Vulg. Judic. 19, 9.

Origins

Descendants
  • Old Occitanprobencar

In English words that came into English from propinquō

  • appropinquationappropinquatio
  • appropinquateappropinquo

Quick answers

What does propinquō mean in Latin?
propinquō, a verb, means “to bring near; to hasten; to draw near”.
What are the principal parts of propinquō?
propinquō, propinquāre, propinquāvī, propinquātum (first conjugation).
How do you pronounce propinquō?
In classical Latin, [prɔˈpɪŋ.kʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈpiŋ.kʷo].