verbfirst conjugation
propinquō
propinquō (present infinitive propinquāre, perfect active propinquāvī, supine propinquātum)
Classical[prɔˈpɪŋ.kʷoː]Ecclesiastical[proˈpiŋ.kʷo]
Meaning
- to bring near; to hasten
- to draw near; to approach
Latīnē defined in Latin in our graded readers
prope veniōpropinquō -āre — in Aeneis, ch. 20
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | propinquō | propinquābam | propinquābō | propinquāvī | propinquāveram | propinquāverō propinquārō |
| 2nd sg. | propinquās | propinquābās | propinquābis | propinquāvistī propinquāstī | propinquāverās propinquārās | propinquāveris |
| 3rd sg. | propinquat | propinquābat | propinquābit | propinquāvit | propinquāverat propinquārat | propinquāverit propinquārit |
| 1st pl. | propinquāmus | propinquābāmus | propinquābimus | propinquāvimus | propinquāverāmus | propinquāverimus propinquārimus |
| 2nd pl. | propinquātis | propinquābātis | propinquābitis | propinquāvistis propinquāstis | propinquāverātis propinquārātis | propinquāveritis propinquāritis |
| 3rd pl. | propinquant | propinquābant | propinquābunt | propinquāvērunt propinquāvēre, propinquārunt | propinquāverant propinquārant | propinquāverint propinquārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | propinquem | propinquārem | propinquāverim propinquārim | propinquāvissem propinquāssem |
| 2nd sg. | propinquēs | propinquārēs | propinquāverīs | propinquāvissēs propinquāssēs |
| 3rd sg. | propinquet | propinquāret | propinquāverit propinquārit | propinquāvisset propinquāsset |
| 1st pl. | propinquēmus | propinquārēmus | propinquāverīmus propinquārīmus | propinquāvissēmus propinquāssēmus |
| 2nd pl. | propinquētis | propinquārētis | propinquāverītis propinquārītis | propinquāvissētis propinquāssētis |
| 3rd pl. | propinquent | propinquārent | propinquāverint propinquārint | propinquāvissent propinquāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | propinquor | propinquābar | propinquābor |
| 2nd sg. | propinquāris propinquāre | propinquābāris propinquābāre | propinquāberis propinquābere |
| 3rd sg. | propinquātur | propinquābātur | propinquābitur |
| 1st pl. | propinquāmur | propinquābāmur | propinquābimur |
| 2nd pl. | propinquāminī | propinquābāminī | propinquābiminī |
| 3rd pl. | propinquantur | propinquābantur | propinquābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | propinquer | propinquārer |
| 2nd sg. | propinquēris propinquēre | propinquārēris propinquārēre |
| 3rd sg. | propinquētur | propinquārētur |
| 1st pl. | propinquēmur | propinquārēmur |
| 2nd pl. | propinquēminī | propinquārēminī |
| 3rd pl. | propinquentur | propinquārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | propinquā | propinquāre |
| pres. 2nd pl. | propinquāte | propinquāminī |
| fut. 2nd sg. | propinquātō | propinquātor |
| fut. 3rd sg. | propinquātō | propinquātor |
| fut. 2nd pl. | propinquātōte | — |
| fut. 3rd pl. | propinquantō | propinquantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | propinquāre | propinquārī |
| perfect infinitive | propinquāvisse propinquāsse | propinquātum esse |
| future infinitive | propinquātūrum esse | propinquātum īrī |
| present participle | propinquāns | — |
| perfect participle | — | propinquātus propinquāta, propinquātā, propinquātae, propinquātam, propinquātārum, propinquātās, propinquātī, propinquātōrum, propinquātōs |
| future participle | propinquātūrus propinquātūra, propinquātūrā, propinquātūrae, propinquātūram, propinquātūrārum, propinquātūrās, propinquātūre, propinquātūrī, propinquātūrīs, propinquātūrō, propinquātūrōrum, propinquātūrōs, propinquātūrum | propinquandus propinquanda, propinquandā, propinquandae, propinquandam, propinquandārum, propinquandās, propinquande, propinquandīs, propinquandōrum, propinquandōs |
gerundpropinquandī, propinquandō, propinquandumsupinepropinquātum, propinquātū
prŏpinquo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. propinquus.
I. Act., to bring near, bring on, hasten, accelerate (poet.):
tu rite propinques Augurium, Verg. A. 10, 254: mortem, Sil. 2, 281.—II. Neutr., to draw near, come nigh, approach (mostly poet. and in post-Aug. prose for appropinquo); with dat. or acc.
A. Of persons.
(a). With dat.:
scopulo propinquat, Verg. A. 5, 185: fluvio, id. ib. 6, 384: ripae, id. ib. 6, 410.—(b). With acc.:
amnem, Sall. Fragm. ap. Arus. Mess. p. 254 Lindem. (H. 4, 62 Dietsch): campos, Tac. A. 12, 13 init.—Absol.: armis, Stat. Th. 10, 385.—B. Of things:
Parcarumque dies et vis inimica propinquat, Verg. A. 12, 150: et triste propinquat supplicium, Stat. Th. 5, 493; Amm. 14, 2, 19: domui ejus ignis propinquat, Tac. A. 15, 39: turris propinquans praetoriae portae, id. H. 4, 30; 2, 18; 2, 58; 3, 82; Gell. 2, 23, 8: mortale immortali propinquare non potest, Lact. 2, 8, 68: dies propinquat ad vesperum, Vulg. Judic. 19, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
propinquō —, —, āre
propinquus, to draw near, come nigh, approach : vis inimica propinquat, V.: scopulo, V.: ripae, V.— To bring near, bring on, hasten, accelerate : rite Augurium, V.
Origins
Descendants
- Old Occitanprobencar
In English words that came into English from propinquō
- appropinquationappropinquatio
- appropinquateappropinquo