verbfirst conjugation
appropinquō
appropinquō (present infinitive appropinquāre, perfect active appropinquāvī, supine appropinquātum)
Classical[ap.prɔˈpɪŋ.kʷoː]Ecclesiastical[ap.proˈpiŋ.kʷo]
Meaning
- transitivewith dativeto approach, come near to
Cum iam muro turres appropinquassent
when the towers approached the wallc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.18
Latīnē defined in Latin in our graded readers
prope veniōappropinquō -āre — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 3
prope veniōdraw near
appropinquō -āre — in De Bello Gallico I, De Bello Gallico II, ch. 3 and De Bello Gallico III, ch. 6
propius accēdōappropinquō -āre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 2, 19
prope veniō, adsumappropinquō -āre — in Evangelium secundum Marcum, ch. 2, 17
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | appropinquō | appropinquābam | appropinquābō | appropinquāvī | appropinquāveram | appropinquāverō appropinquārō |
| 2nd sg. | appropinquās | appropinquābās | appropinquābis | appropinquāvistī appropinquāstī | appropinquāverās appropinquārās | appropinquāveris |
| 3rd sg. | appropinquat | appropinquābat | appropinquābit | appropinquāvit | appropinquāverat appropinquārat | appropinquāverit appropinquārit |
| 1st pl. | appropinquāmus | appropinquābāmus | appropinquābimus | appropinquāvimus | appropinquāverāmus | appropinquāverimus appropinquārimus |
| 2nd pl. | appropinquātis | appropinquābātis | appropinquābitis | appropinquāvistis appropinquāstis | appropinquāverātis appropinquārātis | appropinquāveritis appropinquāritis |
| 3rd pl. | appropinquant | appropinquābant | appropinquābunt | appropinquāvērunt appropinquāvēre, appropinquārunt | appropinquāverant appropinquārant | appropinquāverint appropinquārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | appropinquem | appropinquārem | appropinquāverim appropinquārim | appropinquāvissem appropinquāssem |
| 2nd sg. | appropinquēs | appropinquārēs | appropinquāverīs | appropinquāvissēs appropinquāssēs |
| 3rd sg. | appropinquet | appropinquāret | appropinquāverit appropinquārit | appropinquāvisset appropinquāsset |
| 1st pl. | appropinquēmus | appropinquārēmus | appropinquāverīmus appropinquārīmus | appropinquāvissēmus appropinquāssēmus |
| 2nd pl. | appropinquētis | appropinquārētis | appropinquāverītis appropinquārītis | appropinquāvissētis appropinquāssētis |
| 3rd pl. | appropinquent | appropinquārent | appropinquāverint appropinquārint | appropinquāvissent appropinquāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | appropinquor | appropinquābar | appropinquābor |
| 2nd sg. | appropinquāris appropinquāre | appropinquābāris appropinquābāre | appropinquāberis appropinquābere |
| 3rd sg. | appropinquātur | appropinquābātur | appropinquābitur |
| 1st pl. | appropinquāmur | appropinquābāmur | appropinquābimur |
| 2nd pl. | appropinquāminī | appropinquābāminī | appropinquābiminī |
| 3rd pl. | appropinquantur | appropinquābantur | appropinquābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | appropinquer | appropinquārer |
| 2nd sg. | appropinquēris appropinquēre | appropinquārēris appropinquārēre |
| 3rd sg. | appropinquētur | appropinquārētur |
| 1st pl. | appropinquēmur | appropinquārēmur |
| 2nd pl. | appropinquēminī | appropinquārēminī |
| 3rd pl. | appropinquentur | appropinquārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | appropinquā | appropinquāre |
| pres. 2nd pl. | appropinquāte | appropinquāminī |
| fut. 2nd sg. | appropinquātō | appropinquātor |
| fut. 3rd sg. | appropinquātō | appropinquātor |
| fut. 2nd pl. | appropinquātōte | — |
| fut. 3rd pl. | appropinquantō | appropinquantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | appropinquāre | appropinquārī |
| perfect infinitive | appropinquāvisse appropinquāsse | appropinquātum esse |
| future infinitive | appropinquātūrum esse | appropinquātum īrī |
| present participle | appropinquāns | — |
| perfect participle | — | appropinquātus appropinquāta, appropinquātā, appropinquātae, appropinquātam, appropinquātārum, appropinquātās, appropinquātī, appropinquātōrum, appropinquātōs |
| future participle | appropinquātūrus appropinquātūra, appropinquātūrā, appropinquātūrae, appropinquātūram, appropinquātūrārum, appropinquātūrās, appropinquātūre, appropinquātūrī, appropinquātūrīs, appropinquātūrō, appropinquātūrōrum, appropinquātūrōs, appropinquātūrum | appropinquandus appropinquanda, appropinquandā, appropinquandae, appropinquandam, appropinquandārum, appropinquandās, appropinquande, appropinquandīs, appropinquandōrum, appropinquandōs |
gerundappropinquandī, appropinquandō, appropinquandumsupineappropinquātum, appropinquātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- appropinquare urbi, rarely ad urbem
- to draw near to a city.
ap-prŏpinquo (adp-, Baiter, Weissenb.; app-, Kayser), āvi, ātum, 1, v. n.,
I. to come near, draw nigh to, to approach.
I. Of place.
a. With ad:
ad summam aquam adpropinquare, Cic. Fin. 4, 23, 64: ad portam, Auct. B. Hisp. 3; so id. ib. 2 al.: ad juga montium adpropinquare, Liv. 40, 58.—b. With dat.:
finibus Bellovacorum adpropinquare, Caes. B. G. 2, 10 fin.: munitionibus, id. ib. 7, 82: cum ejusmodi locis esset adpropinquatum, id. B. C. 1, 79 (in id. B. G. 4, 10, and Auct. B. Hisp. 5, the readings vary between the dat. and acc.): moenibus, Flor. 1, 13, 8: castris, Suet. Galb. 10 fin. al.—Trop.: illi poena, nobis libertas appropinquat, Cic. Phil. 4, 4 fin.: catulus ille, qui jam adpropinquat, ut videat, is near seeing, will soon see, id. Fin. 3, 14, 48: Erant centuriones, qui jam primis ordinibus adpropinquarent, were near obtaining the first rank, Caes. B. G. 5, 44.—II. Of time:
jamque hiems adpropinquabat, Caes. B. C. 3, 9: cum dies comitiorum adpropinquaret, Liv. 3, 34, 7; 5, 39, 8 al.: tempus, Suet. Dom. 14 al.: tuus adventus adpropinquat, Cic. Fam. 2, 6: rei maturitas, id. ad Q. Fr. 3, 8 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
appropinquō (ad-p-) āvī, ātus, āre,
to come near, approach, draw nigh: ad aquam: finibus Bellovacorum, Cs.: suspicio adlata hostem appropinquare, N.: cum locis esset adpropinquatum, Cs. — Fig.: hiemps, Cs.: imperii occasus: illi poena, nobis libertas: primis ordinibus, i. e. to be near promotion to, Cs.: ut videat, i. e. to come near seeing.
Origins
From ad- (“towards”) + propinquō (“draw near”), verbalization of propinquus (“near”).
Descendants
- Englishappropinquate
- Englishappropinquation
- Italianappropinquare
In English words that came into English from appropinquō
- appropinquationappropinquatio
- appropinquateappropinquō