verbthird conjugation
praetendō
praetendō (present infinitive praetendere, perfect active praetetendī, supine praetentum or praetēnsum)
Classical[prae̯ˈtɛn.doː]Ecclesiastical[preˈtɛn.do]
praetēnsus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to stretch forth or forward; to extend
- to spread before, hold out, place in front of
- to put forward as an excuse, allege, pretend
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praetendō | praetendēbam | praetendam | praetetendī | praetetenderam | praetetenderō |
| 2nd sg. | praetendis | praetendēbās | praetendēs | praetetendistī | praetetenderās | praetetenderis |
| 3rd sg. | praetendit | praetendēbat | praetendet | praetetendit | praetetenderat | praetetenderit |
| 1st pl. | praetendimus | praetendēbāmus | praetendēmus | praetetendimus | praetetenderāmus | praetetenderimus |
| 2nd pl. | praetenditis | praetendēbātis | praetendētis | praetetendistis | praetetenderātis | praetetenderitis |
| 3rd pl. | praetendunt | praetendēbant | praetendent | praetetendērunt praetetendēre | praetetenderant | praetetenderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praetendam | praetenderem | praetetenderim | praetetendissem |
| 2nd sg. | praetendās | praetenderēs | praetetenderīs | praetetendissēs |
| 3rd sg. | praetendat | praetenderet | praetetenderit | praetetendisset |
| 1st pl. | praetendāmus | praetenderēmus | praetetenderīmus | praetetendissēmus |
| 2nd pl. | praetendātis | praetenderētis | praetetenderītis | praetetendissētis |
| 3rd pl. | praetendant | praetenderent | praetetenderint | praetetendissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praetendor | praetendēbar | praetendar |
| 2nd sg. | praetenderis praetendere | praetendēbāris praetendēbāre | praetendēris praetendēre |
| 3rd sg. | praetenditur | praetendēbātur | praetendētur |
| 1st pl. | praetendimur | praetendēbāmur | praetendēmur |
| 2nd pl. | praetendiminī | praetendēbāminī | praetendēminī |
| 3rd pl. | praetenduntur | praetendēbantur | praetendentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praetendar | praetenderer |
| 2nd sg. | praetendāris praetendāre | praetenderēris praetenderēre |
| 3rd sg. | praetendātur | praetenderētur |
| 1st pl. | praetendāmur | praetenderēmur |
| 2nd pl. | praetendāminī | praetenderēminī |
| 3rd pl. | praetendantur | praetenderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praetende | praetendere |
| pres. 2nd pl. | praetendite | praetendiminī |
| fut. 2nd sg. | praetenditō | praetenditor |
| fut. 3rd sg. | praetenditō | praetenditor |
| fut. 2nd pl. | praetenditōte | — |
| fut. 3rd pl. | praetenduntō | praetenduntor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praetendere | praetendī |
| perfect infinitive | praetetendisse | praetentum esse praetēnsum esse |
| future infinitive | praetentūrum esse praetēnsūrum esse | praetentum īrī praetēnsum īrī |
| present participle | praetendēns | — |
| perfect participle | — | praetentus praetēnsus, praetēnsa, praetēnsā, praetēnsae, praetēnsam, praetēnsārum, praetēnsās, praetēnse, praetēnsī, praetēnsīs, praetēnsō, praetēnsōrum, praetēnsōs, praetenta, praetentā, praetentae, praetentam, praetentārum, praetentās, praetente, praetentī, praetentīs, praetentō, praetentōrum, praetentōs |
| future participle | praetentūrus praetēnsūrus, praetēnsūra, praetēnsūrā, praetēnsūrae, praetēnsūram, praetēnsūrārum, praetēnsūrās, praetēnsūre, praetēnsūrī, praetēnsūrīs, praetēnsūrō, praetēnsūrōrum, praetēnsūrōs, praetēnsūrum, praetentūra, praetentūrā, praetentūrae, praetentūram, praetentūrārum, praetentūrās, praetentūre, praetentūrī, praetentūrīs, praetentūrō, praetentūrōrum, praetentūrōs, praetentūrum | praetendendus praetendundus, praetendenda, praetendendā, praetendendae, praetendendam, praetendendārum, praetendendās, praetendende, praetendendīs, praetendendōrum, praetendendōs, praetendunda, praetendundā, praetendundae, praetendundam, praetendundārum, praetendundās, praetendunde, praetendundī, praetendundīs, praetendundō, praetendundōrum, praetendundōs, praetendundum |
gerundpraetendendī, praetendendō, praetendendumsupinepraetentum, praetentū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- praetendere, praetexere aliquid
- to make something an excuse, pretext.
prae-tendo, di, tum (
I. part. praetensus, Anthol. Lat. 3, 168, 5), 3, v. a., to stretch forth or forward, to extend (syn. obtendo).
I. Lit.:
praetenta Tela, stretched forth, presented, Ov. M. 8, 341: propagines e vitibus altius praetentos, shooting forth, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 13: ubi visum in culice natura praetendit? set out, stationed (i. e. extendit, et posuit in anteriore oris parte), Plin. 11, 1, 2, § 2.—B. Transf.
1. To spread before or in front:
membrana, quae praecordia appellant, quia cordi praetenditur, Plin. 11, 37, 77, § 197; 9, 6, 5, § 15.—2. To spread, draw, hold, or place a thing before another:
segeti praetendere saepem, Verg. G. 1, 270: vestem tumidis praetendit ocellis, holds before, Ov. Am. 3, 6, 79: ramum praetendit olivae, holds out, Verg. A. 8, 116: fumosque manu praetende sequaces, id. G. 4, 230: decreto sermonem, to prefix, Liv. 3, 47: quicquid castrorum Armeniis praetenditur, Tac. H. 2, 6: ut adnexa classis et pugnae parata conversā et minaci fronte praetenderetur, id. ib. 2, 14.—b. Of places: praetendi, to stretch out before or in front of, to lie over against or opposite to (poet. and post - Aug.;
once in Liv.): praetentaque Syrtibus arva, Verg. A. 6, 60: tenue litus praetentum, Liv. 10, 2, 5: Armeniae praetentus Iber, Val. Fl. 5, 167: gens nostris provinciis late praetenta, Tac. A. 2, 56: Baeticae latere septentrionali praetenditur Lusitania, Plin. 3, 1, 2, § 6: a tergo praetendantur Aethiopes, id. 5, 9, 9, § 48; 6, 27, 31, § 134: Dardanis laevo Triballi praetenduntur, id. 4, 1, 1, § 3: extremis legio praetenta Britannis, i. e. opposita custodiae causa, Claud. B. Get. 416.—II. Trop.
A. To hold out or bring forward as an excuse, to allege, pretend, simulate (syn.:
causor, praetexo): hominis doctissimi nomen tuis immanibus et barbaris moribus (soles) praetendere, to allege in excuse for, Cic. Vatin. 6, 14: praetendens culpae splendida verba tuae, Ov. R. Am. 240: legem postulationi suae praetendere, Liv. 3, 45, 1: quid honestum dictu saltem seditioni praetenditur muliebri? id. 34, 3, 8: meminisse, quem titulum praetenderitis adversus Philippum, id. 37, 54, 13: decem legatorum decretum calumniae inpudentissimae, id. 39, 28, 11: vultum, et tristitiam, et dissentientem a ceteris habitum pessimis moribus praetendebant, Quint. prooem. § 15; Plin. Ep. 4, 16, 3: ignorantia praetendi non potest, Quint. 7, 1, 35: haec a se factitari praetendebat, Tac. A. 6, 18: praetendere fessam aetatem et actos labores, id. ib. 3, 59; Flor. 3, 5, 3: plebeiam facie tenus praetendens humanitatem, App. M. 10, 23, p. 250, 9.—B. To put forward, hold out, allege, assert a thing:
nec conjugis umquam Praetendi taedas, I never pretended to be your husband, Verg. A. 4, 338: debitum, to demand a debt, sue for payment of a debt, Dig. 2, 14, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-tendō dī, tus, ere,
to stretch forth, reach out, extend, present: hastas dextris, V.: fumos manu, i. e. fumigate, V.: praetenta Tela, presented, O.: coniugis taedas, i. e. assume to be your husband, V.—To spread before, draw over: vestem ocellis, holds before, O.: morti muros, i. e. skulk from death behind walls, V.: decreto sermonem, prefix, L.—Pass, to stretch out before, lie opposite, extend in front: tenue praetentum litus esse, a narrow stretch of shore, L.: praetentaque Syrtibus arva, V.—Fig., to hold out as an excuse, offer as a pretext, allege, pretend, simulate: hominis doctissimi nomen tuis barbaris moribus, shelter under the name: culpae splendida verba tuae, O.: legem postulationi suae, L.: deorum numen praetenditur sceleribus, L.: honesta nomina, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraetendō
Proto-Indo-European *ten- Proto-Indo-European *tend- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *téndeti Proto-Italic *tendō Latin tendō Latin praetendō From prae- (“before, in front of”) + tendō (“stretch, strive for”).
Descendants
- Catalanpretendre
- Italianpretendere
- Frenchprétendrefrom Old French pretendre
- Englishpretendfrom Old French pretendre
- Portuguesepretender
- Romanianpretinde
- Spanishpretender
- Galicianpretender
- Sicilianpritènniri
In English words that came into English from praetendō
- pretendpraetendō
- pretensepraetēnsus
- pretentiouspraetēnsus
- pretensivepraetendere