populāris1
Meaning
- two terminationpopular (by, of or for the people)
- raretwo terminationof the same people or country
- raretwo terminationnative, indigenous
- two terminationagreeable to the people; popular
Populare nunc nihil tam est quam odium popularium.
Right now nothing is as popular as hatred of the populares.59 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 2.20 - two terminationsuitable for or in the manner of the common people; vulgar, coarse, common
- two terminationdedicated or belonging to the people, as opposed to the nobility
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī ex eōdem populō estChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Vastare · Populari · Diripere · Agere ferre · Expilare · Spoliare · Peculari
1. Vastare (from ustus?) means to lay waste, from rage or from policy to destroy the property of an enemy, like πέρθειν, πορθεῖν; whereas populari, diripere, and agere ferre, to plunder for one’s own use; populari, on a great scale, for example, to lay waste all the crops, and drive off the herds; diripere, on a small scale, to break into the houses, and break open the closets; agere ferre includes both meanings, like ἄγειν καὶ φέρειν. 2. Spoliare and populari mean to plunder, in a state of open warfare; whereas expilare and peculari, depeculari, in a state of peace; expilare (ψιλόω) by open force; peculari (dimin. of πέκω) by fraud, and by secretly purloining the property of the state. Cic. Parad. vi. 1. Si socios spolias, ærarium expilas. (iv. 339.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | populāris | populāris | populāre |
| genitive | populāris | populāris | populāris |
| dative | populārī | populārī | populārī |
| accusative | populārem | populārem | populāre |
| ablative | populārī | populārī | populārī |
| vocative | populāris | populāris | populāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | populārēs | populārēs | populāria |
| genitive | populārium | populārium | populārium |
| dative | populāribus | populāribus | populāribus |
| accusative | populārīs populārēs | populārīs populārēs | populāria |
| ablative | populāribus | populāribus | populāribus |
| vocative | populārēs | populārēs | populāria |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- homo popularis
- a democrat.
- artes populares
- tricks of a demagogue.
- populariter agere
- to play the demagogue.
- offensio populi, popularis
- unpopularity.
- populi favor, gratia popularis
- popular favour; popularity.
- iactatio, concitatio popularis
- popular agitation.
- aura popularis (Harusp. 18. 43)
- popular favour; popularity.
- homo florens in populari ratione
- a democratic leader.
9 more phrases
- aurae popularis homo (Liv. 42. 30)
- a popular man.
- aura favoris popularis (Liv. 22. 26)
- popular favour; popularity.
- auram popularem captare (Liv. 3. 33)
- to court popularity.
- homo vere popularis (Catil. 4. 5. 9)
- a man who genuinely wishes the people's good.
- causam popularem suscipere or defendere
- to take up the cause of the people, democratic principles.
- ventum popularem quendam (in aliqua re) quaerere
- to strive to gain popular favour by certain means.
- ex invidia alicuius auram popularem petere (Liv. 22. 26)
- to use some one's unpopularity as a means of making oneself popular.
- ad intellegentiam communem or popularem accommodare aliquid
- to accommodate something to the standard of the popular intelligence.
- imperium populi or populare, civitas or res publica popularis
- democracy.
populares leges, i. e. laws instituted by the people, Cic. Leg. 2, 4, 9: accessus, id. Q. Fr. 1, 1, 8, § 25: coetus, id. Ac. 2, 2, 6: munus, a donation to the people, id. Off. 2, 16, 56: popularia verba usitata, id. ib. 2, 10, 35; cf.: ad usum popularem atque civilem disserere, id. Leg. 3, 6, 14: dictio ad vulgarem popularemque sensum accommodata, id. de Or. 1, 23, 108: oratio philosophorum ... nec sententiis nec verbis instructa popularibus, id. Or. 19, 64: popularis oratio, id. ib. 44, 151: populari nomine aliquid appellare, Plin. 13, 4, 9, § 48: laudes, in the mouths of the people, Cic. Ac. 2, 2, 6: admiratio, id. Fam. 7, 1, 2: honor, Cic. Dom. 18: ventus, popular favor, id. Clu. 47, 130 init.: aura, Hor. C. 3, 2, 20: civitas, democracy, Plin. 7, 56, 57, § 200 (opp. regia civitas, monarchy): popularia sacra sunt, ut ait Labeo, quae omnes cives faciunt nec certis familiis attributa sunt, Fest. p.253 Müll.—Sappho puellis de popularibus querentem vidimus, Hor. C. 2, 13, 25: flumina, of the same district, Ov. M. 1, 577: oliva, native, id. ib. 7, 498.—redire ad suos populares, Naev. ap. Fest. s. v. stuprum, p. 317 Müll.: o mi popularis, salve, Plaut. Poen. 5, 2, 79: o populares, Ter. Eun. 5, 8, 1; id. Ad. 2, 1, 1: popularis ac sodalis suus, Cic. Ac. 2, 37, 118: ego vero Solonis, popularis tui, ut puto, etiam mei, legem neglegam (for Cicero had also lived in Athens), id. Att. 10, 1, 2: popularis alicujus definiti loci (opp. civis totius mundi), id. Leg. 1, 23, 61: non populares modo, Liv. 29, 1: cum turbā popularium, Just. 43, 1, 6: quae res indicabat populares esse.—mea popularis opsecro haec est? Plaut. Rud. 3, 4, 35; 4, 4, 36; 4, 8, 4 al.; Sall. J. 58, 4: tibi popularis, Ov. M. 12, 191.—leaena, Ov. lb. 503: (glires) populares ejusdem silvae (opp. alienigenae, amne vel monte discreti), Plin. 8, 57, 82, § 224: populares eorum (prunorum) myxae, id. 15, 13, 12, § 43.—populares conjurationis, Sall. C. 24, 1; 52, 14: sceleris, id. ib. 22, 1: invitis hoc nostris popularibus dicam, the men of our school, i. e. the Stoics, Sen. Vit. Beat. 13.—res publica ex tribus generibus illis, regali et optumati et populari confusa modice, Cic. Rep. 2, 23, 41 (ap. Non. 342, 31): homo maxime popularis, Cic. Clu. 28, 77: consul veritate non ostentatione popularis, id. Agr. 1, 7, 23: animus vere popularis, saluti populi consulens, id. Cat. 4, 5, 9: ingenium, Liv. 2, 24: sacerdos, i. e. Clodius, as attached to the popular party, Cic. Sest. 30, 66: vir, Liv. 6, 20: homo, of the common people (opp. rex), Vulg. Sap. 18, 11. —Hence, subst.: pŏpŭlāres, ĭum, m., the people's party, the democrats (opp. optimates, the aristocrats): duo genera semper in hac civitate fuerunt . . . quibus ex generibus alteri se populares, alteri optimates et haberi et esse voluerunt. Quia ea quae faciebant, multitudini jucunda esse volebant, populares habebantur, Cic. Sest. 45, 96: qui populares habebantur, id. ib. 49, 105: ex quo evenit, ut alii populares, alii studiosi optimi cujusque videantur, id. Off. 1, 25, 85.—dixi in senatu me popularem consulem futurum. Quid enim est tam populare quam pax? Cic. Agr. 2, 4, 9: potest nihil esse tam populare quam id quod ego consul popularis adfero, pacem, etc., id. ib. 2, 37, 102: quo nihil popularius est, Liv. 7, 33, 3: populare gratumque audientibus, Plin. Paneg. 77, 4.—quique rem agunt duelli, quique populare auspicium, Cic. Leg.2, 8; cf.Amm. 14, 10; usually as subst.: popŭlāris, is, m., a citizen (post-class.): multa milia et popularium et militum, Capitol. Ant. Phil. 17; Dig. 1, 12, 1 fin.: popularibus militibusque, Juv. 26, 3, 5; Amm. 22, 2.—pulli (apium), Col. 9, 11, 4: popularia agere, to play coarse tricks, Laber. ap. Non. 150, 25.—Hence, adv.: pŏpŭlārĭter. loqui, id. Fin. 2, 6, 17: scriptus liber (opp. limatius), id. ib. 5, 5, 12.—agere, Cic. Off. 2, 21, 73: conciones seditiose ac populariter excitatae, id. Clu. 34, 93: occidere quemlibet populariter, to win popularity, Juv. 3, 37.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Italic*poplos
- Old Latinpopulus
- Latinpopulāris
Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin populāris From populus + -āris.
- Catalanpopular
- Englishpopular
- Frenchpopulaire
- Italianpopolare
- Portuguesepopular
- Romanianpopular
- Spanishpopular
- Turkishpopülerfrom French populaire
- Ladinpopuler
- Sicilianpupulari