LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

plumbeus

plumbeus (feminine plumbea, neuter plumbeum)
Classical[ˈpɫʊm.be.ʊs]Ecclesiastical[ˈplum.be.us]

Meaning

  1. adjectiveOf or pertaining to lead.
  2. adjectiveMade of lead, leaden, full of lead.
  3. adjectiveBlunt, dull.
  4. adjectiveHeavy, burdensome.
  5. adjectivepoeticVile, bad, poor.
  6. adjectivefigurativelyStupid, stolid.
  7. adjectiveHaving the color of lead.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeplumbeusplumbeaplumbeum
genitiveplumbeīplumbeaeplumbeī
dativeplumbeōplumbeaeplumbeō
accusativeplumbeumplumbeamplumbeum
ablativeplumbeōplumbeāplumbeō
vocativeplumbeeplumbeaplumbeum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeplumbeīplumbeaeplumbea
genitiveplumbeōrumplumbeārumplumbeōrum
dativeplumbeīsplumbeīsplumbeīs
accusativeplumbeōsplumbeāsplumbea
ablativeplumbeīsplumbeīsplumbeīs
vocativeplumbeīplumbeaeplumbea

plumbĕus, a, um, adj. plumbum,
I. of or belonging to lead, made of lead, leaden, lead-.
I. Lit.: plumbea glans, Lucr. 6, 306: pistillum, Plin. 34, 18, 50, § 169: vas, id. 33, 6, 35, § 109: ictus, blows given with a scourge to which a leaden ball is attached, Prud. στεφ. 10, 122.—Subst.
1. plum-bĕum, i, n., a leaden vessel, Cato, R. R. 105: Nicerotiana, Mart. 6, 55, 3.—
2. plum-bĕa, ae, f., a leaden ball: ut mortuus ictu plumbeae crederetur, Spart. Sever. 11, 2. —
B. Transf.
1. Leaden, blunt, dull (class.): plumbeo gladio jugulatus, Cic. Att. 1, 16, 2: o plumbeum pugionem! id. Fin. 4, 18, 48.—
2. Leaden, bad, vile, poor, worthless (poet.): nummus, Plaut. Cas. 2, 3, 40; id. Trin. 4, 2, 120: faber, qui cudere soles plumbeos nummos, to coin leaden money, i. e. bad jokes, id. Most. 4, 2, 11; so, plumbei, as subst. (sc. nummi), Mart. 10, 74, 4: vina, Mart. 10, 49, 5: mala, id. 10, 94, 4: carmina, Aus. Ep. 6, 1.—
3. Leaden, i. e. heavy, oppressive, burdensome (poet.): nec plumbeus Auster Auctumnusque gravis, Hor. S. 2, 6, 18.—
II. Trop.
A. Leaden, i. e. heavy, weighty (ante-class.): si quid peccatum est, plumbeas iras gerunt, Plaut. Poen. 3, 6, 16.—
B. Leaden, dull, stupid, stolid (class.): caudex, stipes, asinus, plumbeus, Ter. Heaut. 5, 1, 4: nisi plane in physicis plumbei sumus, Cic. Tusc. 1, 29, 71: cor, without feeling, Licin. ap. Suet. Ner. 2.

Origins

Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin plumbeus From plumbum (“lead”) + -eus.

Descendants
  • Catalanplumbi
  • Italianplumbeo
  • Portugueseplúmbeo
  • Spanishplúmbeo

In English words that came into English from plumbeus

  • plumbeousplumbeus

Quick answers

What does plumbeus mean in Latin?
plumbeus, a adjective, means “Of or pertaining to lead.; Made of lead, leaden, full of lead.; Blunt, dull.”.
How do you pronounce plumbeus?
In classical Latin, [ˈpɫʊm.be.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈplum.be.us].