LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

plācābilis

plācābilis (neuter plācābile, comparative plācābilior)
Classical[pɫaːˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[plaˈkaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationplacable
  2. two terminationpacifying, appeasing, moderating, propitiating, acceptable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeplācābilisplācābilisplācābile
genitiveplācābilisplācābilisplācābilis
dativeplācābilīplācābilīplācābilī
accusativeplācābilemplācābilemplācābile
ablativeplācābilīplācābilīplācābilī
vocativeplācābilisplācābilisplācābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeplācābilēsplācābilēsplācābilia
genitiveplācābiliumplācābiliumplācābilium
dativeplācābilibusplācābilibusplācābilibus
accusativeplācābilīs
plācābilēs
plācābilīs
plācābilēs
plācābilia
ablativeplācābilibusplācābilibusplācābilibus
vocativeplācābilēsplācābilēsplācābilia

plācābĭlis, e, adj. placo.
I. Pass., easy to be pacified, easily appeased, placable (class.): inimicis te placabilem, amicis inexorabilem praebes, Auct. Her. 4, 15, 21; 4, 45, 58: animi, Cic. Att. 1, 17, 4: ut eo placabiliorem praebeas, Anton. ap. Cic. Att. 14, 13, A fin.: omnia habuisset aequiora et placabiliora, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 95: que quisque est major, magis est placabilis ira (al. irae), Ov. Tr. 3, 5, 31.—With ad: Hortensii tam placabile ad justas preces ingenium, Liv. 4, 42, 9.—Poet.: ara Dianae, placable, mild, gentle, Verg. A. 7, 764; so, ara Palici, id. ib. 9, 585.—
II. Transf., act., pacifying, appeasing, moderating, pro pitiating, acceptable (ante- and post-class.): te ipsum purgare ipsis coram placabilius est, is more fitted to appease, Ter. Ad. 4, 3, 17; id. Phorm. 5, 7, 68: si una hostia placabilis, placabiliores utique hostiae plures, Lact. 4, 28, 7: lingua, Vulg. Prov. 15, 4: sacrificium, Lact. Epit. 67, 4: hostia, Vulg. Num. 5, 8.—Adv.: plācābĭlĭter, act., soothingly, appeasingly, Gell. 7, 3, 19.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin plācābilis From plāco + -bilis.

Descendants
  • Italianplacabile

In English words that came into English from plācābilis

  • implacableimplācābilis
  • placableplācābilis

Quick answers

What does plācābilis mean in Latin?
plācābilis, a adjective, means “placable; pacifying, appeasing, moderating, propitiating, acceptable”.
How do you pronounce plācābilis?
In classical Latin, [pɫaːˈkaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [plaˈkaː.bi.lis].