LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

implācābilis

implācābilis (neuter implācābile)
Classical[ɪm.pɫaːˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.plaˈkaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationunappeasable, implacable
  2. two terminationirreconcilable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimplācābilisimplācābilisimplācābile
genitiveimplācābilisimplācābilisimplācābilis
dativeimplācābilīimplācābilīimplācābilī
accusativeimplācābilemimplācābilemimplācābile
ablativeimplācābilīimplācābilīimplācābilī
vocativeimplācābilisimplācābilisimplācābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimplācābilēsimplācābilēsimplācābilia
genitiveimplācābiliumimplācābiliumimplācābilium
dativeimplācābilibusimplācābilibusimplācābilibus
accusativeimplācābilīs
implācābilēs
implācābilīs
implācābilēs
implācābilia
ablativeimplācābilibusimplācābilibusimplācābilibus
vocativeimplācābilēsimplācābilēsimplācābilia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

odium implacabile suscipere in aliquem
to conceive an implacable hatred against a man.

implācābĭlis (inpl-), e, adj. 2. inplacabilis,
I. unappeasable, implacable (rare but class.); constr. with alicui, in aliquem, and absol.: seque mihi implacabilem inexpiabilemque praeberet, Cic. Pis. 33, 81: implacabilis esse alicui, Liv. 8, 35, 12: in aliquem implacabilis esse, Cic. Fam. 3, 10, 8; Liv. 26, 29, 4: grave et implacabile numen, Ov. M. 4, 452: Turnus, Verg. A. 12, 3: adjuro Stygii caput implacabile fontis, id. ib. 12, 816: caelum, Sil. 17, 253: iracundiae, Cic. Q. Fr. 1, 1, 13, § 39: veteri odio, Liv. 25, 16, 12; Ael. Spart. Vit. Sev. 18. — Adv.: implācābĭlĭter, implacably, only comp.: cui implacabilius irascebatur, Tac. A. 1, 13; so id. H. 3, 53 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimplācābilis

Latin plāco Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin plācābilis Latin implācābilis From in- + plācābilis.

Descendants
  • Catalanimplacable
  • Englishimplacable
  • Frenchimplacable
  • Italianimplacabile
  • Portugueseimplacável
  • Spanishimplacable

Quick answers

What does implācābilis mean in Latin?
implācābilis, a adjective, means “unappeasable, implacable; irreconcilable”.
How do you pronounce implācābilis?
In classical Latin, [ɪm.pɫaːˈkaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.plaˈkaː.bi.lis].
Where does implācābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin implācābilis.