LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perēmptōrius

perēmptōrius (feminine perēmptōria, neuter perēmptōrium)
Classical[pɛ.reːmpˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pe.rempˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivedeadly, destructive
  2. adjectivemortal
  3. adjectivedecisive, peremptory

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperēmptōriusperēmptōriaperēmptōrium
genitiveperēmptōriīperēmptōriaeperēmptōriī
dativeperēmptōriōperēmptōriaeperēmptōriō
accusativeperēmptōriumperēmptōriamperēmptōrium
ablativeperēmptōriōperēmptōriāperēmptōriō
vocativeperēmptōrieperēmptōriaperēmptōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperēmptōriīperēmptōriaeperēmptōria
genitiveperēmptōriōrumperēmptōriārumperēmptōriōrum
dativeperēmptōriīsperēmptōriīsperēmptōriīs
accusativeperēmptōriōsperēmptōriāsperēmptōria
ablativeperēmptōriīsperēmptōriīsperēmptōriīs
vocativeperēmptōriīperēmptōriaeperēmptōria

pĕremptōrĭus (pĕremtōr-), a, um, adj. id..
I. Lit., destructive, deadly, mortal (post-class.): venenum, App. M. 10, p. 243, 30: spiculum, Tert. Anim. 25; Sid. Ep. 8, 11.—
II. Trop., qs. that destroys or precludes all debate, i. e. decisive, final, peremptory (jurid. Lat.): peremptorium edictum inde hoc nomen sumpsit, quod perimeret disceptationem, hoc est ultra non pateretur adversarium tergiversari, Dig. 5, 1, 70: dicuntur exceptiones aut peremptoriae aut dilatoriae. Peremptoriae sunt, quae perpetuo valent nec evitari possunt, etc., Gai. Inst. 4, § 120 sq. and 121; cf. Dig. 44, 1, 3.—Adv.: pĕremptōrĭē (pĕremtōr-), in a peremptory manner, peremptorily: argumentari, Claud. Mam. Stat. Anim. 3, 1.

Origins

From peremptor (“destroyer, murderer”), from perimo (“to destroy, thwart”).

Descendants
  • Catalanperemptori
  • Englishperemptory
  • Frenchpéremptoire
  • Italianperentorio
  • Portugueseperemptório
  • Portugueseperentório
  • Spanishperentorio
  • Galicianperentorio

Quick answers

What does perēmptōrius mean in Latin?
perēmptōrius, a adjective, means “deadly, destructive; mortal; decisive, peremptory”.
How do you pronounce perēmptōrius?
In classical Latin, [pɛ.reːmpˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pe.rempˈtɔː.ri.us].