adjectivefirst/second-declension adjective
parvulus1
parvulus (feminine parvula, neuter parvulum, adverb parvulum)
Classical[ˈpar.wʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈpar.vu.lus]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectivelittle; tiny; petty
- adjectivesmall; slight; paltry; mean; unimportant; insignificant
Quod sī istīs ipsīs voluptātibus bona aetās fruitur libentius, prīmum parvulīs fruitur rēbus, ut dīximus, deinde eīs, quibus senectūs, etiamsī nōn abundē potītur, nōn omnīnō caret.
But if youth enjoys those very pleasures more freely, in the first place it delights in insignificant things — as we have stated — and furthermore, [it enjoys] those [things] which old age, even if it does not obtain them in abundance, still does not lack altogether.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 14.48 - adjectiveyoung; tender of years
Latīnē defined in Latin in our graded readers
valdē parvus; parvulī = īnfantēs.parvulus -a -um — in Mille Verba, ch. Vīta et Mors
īnfāns, homō simplexparvulus -ī (m) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 9, 16
īnfāns, puer minimusparvulus -ī (m) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 15
valdē parvus (dēminūtīvum)parvulus -a -um — in Aeneis, ch. 11
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | parvulus | parvula parvola | parvulum parvolum |
| genitive | parvulī parvolī | parvulae parvolae | parvulī parvolī |
| dative | parvulō parvolō | parvulae parvolae | parvulō parvolō |
| accusative | parvulum parvolum | parvulam parvolam | parvulum parvolum |
| ablative | parvulō parvolō | parvulā parvolā | parvulō parvolō |
| vocative | parvule parvole | parvula parvola | parvulum parvolum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | parvulī parvolī | parvulae parvolae | parvula parvola |
| genitive | parvulōrum parvolōrum | parvulārum parvolārum | parvulōrum parvolōrum |
| dative | parvulīs parvolīs | parvulīs parvolīs | parvulīs parvolīs |
| accusative | parvulōs parvolōs | parvulās parvolās | parvula parvola |
| ablative | parvulīs parvolīs | parvulīs parvolīs | parvulīs parvolīs |
| vocative | parvulī parvolī | parvulae parvolae | parvula parvola |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- a puero (is), a parvo (is), a parvulo (is)
- from youth up.
parvŭlus or parvŏlus, a, um,
I. adj. dim. [parvus], very small, little, petty, slight, (class.):
ne dum parvulum hoc consequimur, illud amittamus, quod maximum est, Cic. Inv. 2, 3, 10: parvola magni formica laboris, Hor. S. 1, 1, 33: parvula, pumilis, Lucr. 4, 1162: impulsio, Cic. Inv. 2, 8, 25: res, id. Quint. 16, 53: pecunia, id. Rosc. Com. 8: stridor, Plin. 17, 24, 37, § 221: res, Hor. Ep. 1, 18, 29: tuta et parvola laudo, id. ib. 15, 42: proelium, a skirmish, Caes. B. G. 2, 30: detrimentum, id. ib. 5, 50: causa, Lucr. 4, 193.—II. In partic.
A. Of age, little, young: a parvulo, from his childhood, = a puero, Ter. And. 1, 1, 8:
parvula (soror), id. Eun. 3, 3, 18: segmentatis dormisset parvula cunis, when a child, Juv. 6, 89; cf.: ab parvulis, from their infancy or childhood, Caes. B. G. 6, 21; cf.: a parvulā aetate, Just. 12, 4.—Esp. as subst.: parvŭlus, i, m., a child: si quis mihi parvulus aulā luderet Aeneas, Verg. A. 4, 328; cf.: rex Si vis tu fieri, nullus tibi parvolus aulā Luserit Aeneas, Juv. 5, 138: parvulus enim natus est nobis, Vulg. Isa. 9, 6: exceptis parvulis, id. Matt. 14, 24.—Of animals: (ursi) parvuli excepti, Caes. B. G. 6, 28, 4.—B. Too little, i. e. not equal to, not sufficient for a thing:
quam illi rei ego etiam nunc sum parvolus! Plaut. Ps. 3, 1, 17.—C. Deficient in understanding, indiscreet, Arn. 1, 43.—Hence, adv.: parvŭlum, little, not much (not in Cic. or Cæs.):
aut nihil aut parvulum, Cels. 7, 18, 32: parvulum referret, an, etc., Plin. Ep. 8, 14, 14.Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin parvulus From parvus + -ulus.
Descendants
- Translingualparvulus