LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

parvulus1

parvulus (feminine parvula, neuter parvulum, adverb parvulum)
Classical[ˈpar.wʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈpar.vu.lus]
parvulum sg. nom. n.; sg. acc. m.; sg. acc. n.; sg. voc. n.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivelittle; tiny; petty
  2. adjectivesmall; slight; paltry; mean; unimportant; insignificant
    Quod sī istīs ipsīs voluptātibus bona aetās fruitur libentius, prīmum parvulīs fruitur rēbus, ut dīximus, deinde eīs, quibus senectūs, etiamsī nōn abundē potītur, nōn omnīnō caret.But if youth enjoys those very pleasures more freely, in the first place it delights in insignificant things — as we have stated — and furthermore, [it enjoys] those [things] which old age, even if it does not obtain them in abundance, still does not lack altogether.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 14.48
  3. adjectiveyoung; tender of years

Latīnē defined in Latin in our graded readers

valdē parvus; parvulī = īnfantēs.
parvulus -a -um — in Mille Verba, ch. Vīta et Mors
valdē parvus (dēminūtīvum)
parvulus -a -um — in Aeneis, ch. 11

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeparvulusparvula
parvola
parvulum
parvolum
genitiveparvulī
parvolī
parvulae
parvolae
parvulī
parvolī
dativeparvulō
parvolō
parvulae
parvolae
parvulō
parvolō
accusativeparvulum
parvolum
parvulam
parvolam
parvulum
parvolum
ablativeparvulō
parvolō
parvulā
parvolā
parvulō
parvolō
vocativeparvule
parvole
parvula
parvola
parvulum
parvolum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeparvulī
parvolī
parvulae
parvolae
parvula
parvola
genitiveparvulōrum
parvolōrum
parvulārum
parvolārum
parvulōrum
parvolōrum
dativeparvulīs
parvolīs
parvulīs
parvolīs
parvulīs
parvolīs
accusativeparvulōs
parvolōs
parvulās
parvolās
parvula
parvola
ablativeparvulīs
parvolīs
parvulīs
parvolīs
parvulīs
parvolīs
vocativeparvulī
parvolī
parvulae
parvolae
parvula
parvola

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

a puero (is), a parvo (is), a parvulo (is)
from youth up.

parvŭlus or parvŏlus, a, um,
I. adj. dim. [parvus], very small, little, petty, slight, (class.): ne dum parvulum hoc consequimur, illud amittamus, quod maximum est, Cic. Inv. 2, 3, 10: parvola magni formica laboris, Hor. S. 1, 1, 33: parvula, pumilis, Lucr. 4, 1162: impulsio, Cic. Inv. 2, 8, 25: res, id. Quint. 16, 53: pecunia, id. Rosc. Com. 8: stridor, Plin. 17, 24, 37, § 221: res, Hor. Ep. 1, 18, 29: tuta et parvola laudo, id. ib. 15, 42: proelium, a skirmish, Caes. B. G. 2, 30: detrimentum, id. ib. 5, 50: causa, Lucr. 4, 193.—
II. In partic.
A. Of age, little, young: a parvulo, from his childhood, = a puero, Ter. And. 1, 1, 8: parvula (soror), id. Eun. 3, 3, 18: segmentatis dormisset parvula cunis, when a child, Juv. 6, 89; cf.: ab parvulis, from their infancy or childhood, Caes. B. G. 6, 21; cf.: a parvulā aetate, Just. 12, 4.—Esp. as subst.: parvŭlus, i, m., a child: si quis mihi parvulus aulā luderet Aeneas, Verg. A. 4, 328; cf.: rex Si vis tu fieri, nullus tibi parvolus aulā Luserit Aeneas, Juv. 5, 138: parvulus enim natus est nobis, Vulg. Isa. 9, 6: exceptis parvulis, id. Matt. 14, 24.—Of animals: (ursi) parvuli excepti, Caes. B. G. 6, 28, 4.—
B. Too little, i. e. not equal to, not sufficient for a thing: quam illi rei ego etiam nunc sum parvolus! Plaut. Ps. 3, 1, 17.—
C. Deficient in understanding, indiscreet, Arn. 1, 43.—Hence, adv.: parvŭlum, little, not much (not in Cic. or Cæs.): aut nihil aut parvulum, Cels. 7, 18, 32: parvulum referret, an, etc., Plin. Ep. 8, 14, 14.

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin parvulus From parvus + -ulus.

Descendants
  • Translingualparvulus
noun · masculinesecond declension
parvulus2
parvulus m (genitive parvulī)
Classical[ˈpar.wʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈpar.vu.lus]
parvulum sg. acc.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinelittle one; infant; child
    ā parvulōfrom infancy, early childhood

Declension

declension
formsingularplural
nominativeparvulusparvulī
genitiveparvulīparvulōrum
dativeparvulōparvulīs
accusativeparvulumparvulōs
ablativeparvulōparvulīs
vocativeparvuleparvulī

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin parvulus From parvus + -ulus.

Descendants
  • Italianpargolo
  • Italianparvolo
  • Portuguesepárvulo
  • Spanishpárvulo
  • Asturianpárvolu

Quick answers

What does parvulus mean in Latin?
parvulus, a adjective, means “little; tiny; petty”.
How do you pronounce parvulus?
In classical Latin, [ˈpar.wʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpar.vu.lus].