LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

parvitās

parvitās f (genitive parvitātis)
Classical[ˈpar.wɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈpar.vi.tas]

Meaning

  1. smallness, littleness
  2. unimportance, insignificance

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeparvitāsparvitātēs
genitiveparvitātisparvitātum
dativeparvitātīparvitātibus
accusativeparvitātemparvitātēs
ablativeparvitāteparvitātibus
vocativeparvitāsparvitātēs

parvĭtas, ātis, f. parvus,
I. smallness, littleness, slightness, insignificance (rare but class.): vincula talia quae cerni non possent propter parvitatem, * Cic. Univ. 13, 41; Plin. 2, 11, 8, § 51: parvitates et magnitudines rerum, Gell. 1, 3, 28: quaestionis, id. 7, 17, 2: mea parvitas ad favorem tuum decurrit, i. e. my humble self, Val. Max. praef.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin parvitās From parvus (“small”) + -tās (“-ity, -ness, -ship”, nominal suffix).

Quick answers

What does parvitās mean in Latin?
parvitās, a noun, means “smallness, littleness; unimportance, insignificance”.
What is the genitive of parvitās?
The genitive singular is parvitātis. parvitās is feminine, third declension.
How do you pronounce parvitās?
In classical Latin, [ˈpar.wɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpar.vi.tas].